Categorie archief: Dagelijkse dingen

Post

Geplaatst in Dagelijkse dingen door

Ongeveer een jaar geleden begon ik mijn postproject.

Ik nam me voor elke week een brief te schrijven, een heel jaar lang. Dat is me niet gelukt. Ik schreef behoorlijk wat brieven (en uitgebreide kaartjes, die telde ik ook mee), maar niet elke week. Ik heb niet eens precies de score bijgehouden. Mijn excuses aan de cijferfetisjisten onder jullie…

Sommige ontvangers van mijn schrijfsels schreven, soms zelfs met regelmaat, terug. Sommige niet.
Allemaal goed.

Zelf vind ik het nog steeds heerlijk om brieven te schrijven. En om post te krijgen. Ik ga dus gewoon door met mijn project.
Mijn streven? Meer brieven schrijven dan vorig jaar (lekker makkelijk K:)dootje, als je niet weet hoeveel je er geschreven hebt!) en nog meer mensen laten zien hoe leuk het is om brieven te krijgen en ook zelf te schrijven.

Waar ik zoal over schrijf? Boeken die ik lees, dingen die ik meemaak, gedachten die in mijn hoofd ronddwarrelen, noem maar op. Het hoeft allemaal niet ingewikkeld te zijn. Zoals ik al eerder schreef gaat het om de aandacht die je aan de ontvanger schenkt door de tijd te nemen om een brief te schrijven. Dat het schrijven en passant voor jezelf ook leuk is is natuurlijk mooi meegenomen!

Wie het leuk vindt om een brief te krijgen mag zijn adres mailen naar k_dootje@me.com!

Wijnproeven

Geplaatst in Dagelijkse dingen door

  
Gisteren hadden we een wijnproefavond op mijn club. Frank, van Wijnimport J. Bart liet ons zes witte en zes rode wijnen en een cava proeven. Janet, de kok van De Zeeuwse Rozentuin, maakte daar zes heerlijke gerechten bij. 

  
Aan onze tafel, met niet geheel toevallig dezelfde tafelschikking als vorig jaar, werd er uiteraard zeer serieus geproefd van al het lekkers. Misschien ook niet geheel toevallig ontaardde het aan onze tafel net als vorig jaar in kwalificaties die niet allemáál geschikt zijn voor een breder publiek. 

  
Ik kan me niet voorstellen dat het aan andere tafels ook is gegaan over knuppels, berenvellen, tijgerbikini’s, konijnenslippers en je innerlijke primitieve schaap. Er waren ook weinig andere tafels waar men de slappe lach kreeg. (Nogmaals excuses aan die andere tafels)

  
Wat het opleverde? Dat ik nog steeds vrij weinig weet van wijn (behalve wat ik wel en niet lekker vind), dat we helaas niet op ons achterdek aan de Mediterranée zaten, dat we onze wijnvoorraad aanvulden en daarmee het goede doel steunden, dat we heerlijk gegeten hebben en dat het heel gezellig was. 

  
O, en voor degenen die zich daar zorgen over zouden kunnen maken: ik was Bob. En dat kwam goed. 

  

Ciabatta

Geplaatst in Dagelijkse dingen door

Vorige week vrijdag was het nog een dag mooi weer. Misschien we de laatste zomerdag van dit jaar. Hopelijk niet, maar we hebben toch maar het zekere voor het onzekere genomen en de zomer gevierd. 

Ik was vrijwel de hele dag aan huis gekluisterd.  

 De schilder kwam namelijk onze nieuwe voordeur schilderen. En die moest natuurlijk drogen.

Afijn, dat gaf mooi gelegenheid voor allerlei klusjes en wat voorbereidingen voor ’s avonds. Zomer vier je immers heel goed met een barbecue. ’s Morgens toen de schilder nog bezig was ging ik even snel naar de slager, Meneer K:) dootje bracht een bezoek aan de kaasboer tijdens zijn lunchwandeling en Lies en Yep zouden de salade en de drank verzorgen. Maar bij barbecue hoort ook brood natuurlijk. 

  Aan de slag dus. 
Ik vind dat altijd leuk, deeg maken en dan het wonder van het rijzen ervan meemaken. 

Dit keer werd het ciabatta. Twee ciabatta’s zelfs. Een ‘kale’ en een met zeezout en fijngehakte rozemarijn.  

 De vormgeving is lekker rustiek ;), maar dat doet gelukkig aan de smaak niet af. 

Dat staat toch geweldig op tafel, zelfgebakken brood?  

 Het experiment met zeezout en rozemarijn was goed gelukt, al mag er wat minder zout in volgende keer. 

  Glaasje roze bubbels erbij, heerlijke Franse kaas, meer moet dat niet zijn…

Vaartocht Gehandicapten

Geplaatst in Dagelijkse dingen door

Gisteren was het weer zover: de jaarlijkse vaartocht voor gehandicapten die de Stichting Arti organiseert. Het was alweer de 35e keer dat we gingen varen. 

Al bijna twintig jaar regel ik de boten voor deze vaartocht. Er wordt namelijk gevaren op boten van particuliere schippers die geheel belangeloos hun boot een middag delen met een aantal gehandicapten en hun begeleiders. 

Het is elk jaar weer een groot feest! Dit jaar waren er bijna 140 aanmeldingen, maar gelukkig ook ruim voldoende schippers en boten. Maar liefst 28 schepen voeren mee!

Zo’n dag begint voor ons al rond een uur of tien, al gaan we pas ’s middags varen. Want genoeg pannenkoeken bakken voor al die mensen kost natuurlijk wel even tijd. Gelukkig zijn de bakkers van Arti inmiddels geoefend en onder leiding van pannenkoekenkoning Marcel waren ze vlot op gang.  

 Intussen bouwden de mannen van Boogaard een schitterende oprijlaan voor het aan boord zetten van de rolstoelen.  

 De schippers versierden hun boot met vlaggetjes. En vanaf een uur of een kwamen de passagiers. Als iedereen er is kunnen we ‘eindelijk’ 😉 beginnen met inschepen. Dat is logistiek natuurlijk best een avontuur, de hulptroepen lopen van hot naar her en de boten varen af en aan. Maar iedereen is zo op elkaar ingespeeld dat met een half uurtje iedereen zijn plekje heeft gevonden.

De boten die hun passagiers al aan boord hebben wachten buiten de haven op de rest en als dan de boot met de band verschijnt kunnen we weg!  

Dweilband Vals Alarm is de huisband van de boottocht.  

We varen een rondje over het Veerse Meer, vanaf de jachthaven in Wolphaartsdijk tot ongeveer Geersdijk en terug.  

 Als iedereen met behulp van de sterke mannen weer is uitgescheept is het tijd voor de pannenkoeken!  

    
    En nog meer muziek, Vals Alarm was nog niet moe!  
   Nadat alle passagiers weer opgehaald waren was er voor de schippers en bemanningen een heerlijke barbecue om nog gezellig na te praten.  
 De gezelligheid hield lang aan: na het eten werden de gesprekken voortgezet aan de bar in ’t Oorlam. Uiteindelijk, tegen half twaalf, konden de voetjes omhoog.  

 Aaaaaahhhhh!

Het was weer geweldig. Op naar volgend jaar. 

Alle schippers, bemanningen, pannenkoekenbakkers, sjouwers, de reddingsbrigade, bonnenkoning Rob, nauwgezet secretaris Glenn, havenmeester Erwin, Eveline en Hans: buitengewoon bedankt!!

Roze frieten!

Geplaatst in Dagelijkse dingen, Tuin door

Eerder schreef ik over de oogst van de roze aardappels. 

Eerder deze week aten we de eerste Rozeval aardappeltjes, verwerkt in een ovenschotel. Niet zo fotogeniek, met room erbij en nog zo wat. Ze waren wel erg lekker. 

Vandaag oogstte ik Al onze worteltjes:  

 Niet zo’n grote oogst dus. Gelukkig lagen er nog wat gekochte wortels en oogstte ik nog een courgette waar ik salade van kon maken. Zo hadden we toch een fatsoenlijke hoeveelheid groente per persoon. 

Bij de wortels zouden we schnitzels en aardappels eten. Maar schnitzels vragen eigenlijk wel een beetje om friet. Toch? Dus dat maakte ik. 

  Ongeschild. Dat spreekt. Mooi hè?
Eenmaal gefrituurd is de kleur wel minder fel, maar nog steeds roze:  

 Ik vind het leuk. 

Experiment 

Geplaatst in Dagelijkse dingen door

Zondag barbecueden we met Lies en Yep omdat…. 

Moet er een reden zijn? Nee. 

Opnieuw. 

Zondag barbecueden we met Lies en Yep. 

Op enig moment spraken we over experimenten. De aanleiding daarvoor was geitenkaas op de barbecue. Het gesprek kwam op de vraag wanneer een experiment geslaagd is. Volgens mij is een experiment geslaagd als er een uitkomst is. Als die uitkomst niet is wat je had gehoopt, verwacht of gewild wil dat nog niet zeggen dat het experiment is mislukt. Dat is het wel als er iets mis is gegaan met het experiment. Of als het experiment gestaakt is en geen uitkomst heeft. Bijvoorbeeld. 

Afijn. 

Later ging het over kurken. Kurken kurken. Van wijnflessen. Daar schijn je met behulp van spiritus aanmaakblokjes voor de barbecue van te kunnen maken. 

Ik vond in de keukenkast een potje kurken. In de schuur stond nog spiritus. En nu heb ik dus een experiment. 

  

Kermis

Geplaatst in Dagelijkse dingen door

Ik houd helemaal niet van de kermis. Al die vreselijke attracties waar ik al hartkloppingen van krijg als ik er alleen nog maar naar kijk. 

Ik houd wel van lichtjes. En van mensen kijken. En van de opwinding, de sfeer die de kermis mee naar de stad brengt. 

Hier in Goes is het kermis. Midden in de stad. In onze tuin horen we de elektromotor van de Booster en het gegil van de passagiers. 

Zaterdagavond gingen we een rondje over de kermis. In het (bijna) donker, want dan zijn de lichtjes mooier. Het regende een beetje, waarschijnlijk was het daarom niet zo heel druk. 

Maar de sfeer was er. De lichtjes ook. En de mensen. 

Misschien houd ik toch wel een beetje van kermis. 

   
    
    
    
 (Dit was wel een heel lief achtbaantje!)

Kastenb/sjouw deel 1

Geplaatst in Dagelijkse dingen door

Vandaag verhuisde ik. 

Nee, niet ikzelf. Ik verhuisde twee kasten. Een grote van beneden naar boven en een kleine andersom. 

Soms moet er gewoon iets ‘anders’. 

De afgelopen week verplaatste ik al een servies naar zolder. Daardoor kan nu het hele servies in de servieskast. Wat in de andere kast weer meer ruimte geeft, waardoor die best wat kleiner mag. 

Vandaag dus de volgende stap: kasten ruilen. En als je alleen thuis bent betekent het trap op en af moeten ook ‘kasten uit elkaar halen’. Gelukkig ben ik gediplomeerd Ikeakastenpuzzelaar. 

Hoewel het nog niet klaar is (het meest rechtse deel van de kast gaat ook nog weg en er komt een laag deel voor terug) ben ik al blij met het resultaat:  

 
Groot bijkomend voordeel? Meer plek voor mijn wolcollectie!  

   
Hopelijk volgt volgende week deel 2.

(Ja, mijn hobbykamer moet nog verder opgeruimd. En er moet een bordje op de deur ‘geen toegang voor rommel’. Want dat wandelt er vanzelf heen. Heus waar.)

Wandeling

Geplaatst in Dagelijkse dingen door

Vanmorgen liep ik voor het eerst sinds het voorjaar mijn wandelrondje weer eens. Tjonge, wat was er veel veranderd. 

De bramen zijn rijp, de mais staat hoog, de bomen vol in het blad. 

Wat blijft is dat het ontzettend mooi is. En rustig, vooral geluiden uit de natuur en af en toe wat geluid van een mens. Iemand die een heg knipt. Een boer die voorbij rijdt in de verte. Maar vooral fluitende vogels, ruisende bomen, een duif die opvliegt, ‘iets’ dat in de struiken ritselt. Heerlijk. 

Natuurlijk zag ik heel veel moois. Veel teveel om te laten zien. Het is veel fijner om om je heen te kijken dan steeds foto’s te maken. Ik maakte er toch een paar: 

    
   

 Verschillende paddestoelen. 

 Een paard met een capuchontrui.

  Graanakker met ruitjespatroon. 
Wat jammer toch dat wandelen geen baan is. (Dat geldt ook voor boeken lezen trouwens.)

Album Amicorum

Geplaatst in Dagelijkse dingen door

Toen we de Bibliotheektoren in Leuven bezochten keken we natuurlijk ook even rond in de openbare gedeelten van de rest van het gebouw. 

In de hal was een kleine tentoonstelling van oude boeken en documenten. In één van de vitrines lagen een paar Albums Amicorum (mijn hersens kraken nog over het Latijnse meervoud…).  

 

Een Album Amicorum is een soort vriendenboek, de voorloper van het poëzie-album:  

 

Leuven heeft ook een mooie pennenwinkel: Arteel Pennenhuis. Echt een walhalla voor een pennenfetisjist zoals ik. En niet alleen pennen, maar ook allerlei mooie kantoorbenodigdheden. En tassen. En opschrijfboekjes. Zei ik al dat ze mooie notitieboekjes hadden?

Afijn, we gingen er natuurlijk naar binnen. En we keken. Nou ja, ik keek. En nog eens. En nog meer. 

De volgende dag gingen we terug. Want ja, pennen… Deze keer probeerde ik er een paar. En ik kocht er een. Ja, één. Budgettair was dat nog enigszins verantwoord. Ik kocht ook een boekje (natuurlijk) en inkt. Je bent fetisjist of niet, toch?

En dan nu de excuses waarom ik een pen en een boekje moest kopen. 

De pen:   

Een nieuw model van Cross. Hoef ik niet verder toe te lichten toch?

Het boekje:  

Natuurlijk heb ik al notitieboekjes. Maar deze nog niet. En vertelde ik daarnet niet over het Album Amicorum? Dat leek me nou een mooie bestemming voor dit boekje. Goed excuus, toch?

Inmiddels hebben al een paar mensen wat in mijn boekje geschreven. Brr wist niet wat te schrijven. Daarom verraste hij me met dit schitterende op maat gemaakte doosje voor het boekje:  

Heel glad afgewerkt en met afgeronde randjes en hoekjes. 

Vandaag maakte Janet van Bags by-J een sluiting voor het doosje.  

  Het doosje gaat niet mee als het boekje op reis gaat, ik bewaar het er thuis in. Anders gaat het misschien stuk, dat is zonde!

En nu dus zien dat ik mijn Album Amicorum vol krijg!