Categorie archief: Dagelijkse dingen

Vaartocht Gehandicapten

Geplaatst in Dagelijkse dingen door

Gisteren was het weer zover: de jaarlijkse vaartocht voor gehandicapten die de Stichting Arti organiseert. Het was alweer de 35e keer dat we gingen varen. 

Al bijna twintig jaar regel ik de boten voor deze vaartocht. Er wordt namelijk gevaren op boten van particuliere schippers die geheel belangeloos hun boot een middag delen met een aantal gehandicapten en hun begeleiders. 

Het is elk jaar weer een groot feest! Dit jaar waren er bijna 140 aanmeldingen, maar gelukkig ook ruim voldoende schippers en boten. Maar liefst 28 schepen voeren mee!

Zo’n dag begint voor ons al rond een uur of tien, al gaan we pas ’s middags varen. Want genoeg pannenkoeken bakken voor al die mensen kost natuurlijk wel even tijd. Gelukkig zijn de bakkers van Arti inmiddels geoefend en onder leiding van pannenkoekenkoning Marcel waren ze vlot op gang.  

 Intussen bouwden de mannen van Boogaard een schitterende oprijlaan voor het aan boord zetten van de rolstoelen.  

 De schippers versierden hun boot met vlaggetjes. En vanaf een uur of een kwamen de passagiers. Als iedereen er is kunnen we ‘eindelijk’ 😉 beginnen met inschepen. Dat is logistiek natuurlijk best een avontuur, de hulptroepen lopen van hot naar her en de boten varen af en aan. Maar iedereen is zo op elkaar ingespeeld dat met een half uurtje iedereen zijn plekje heeft gevonden.

De boten die hun passagiers al aan boord hebben wachten buiten de haven op de rest en als dan de boot met de band verschijnt kunnen we weg!  

Dweilband Vals Alarm is de huisband van de boottocht.  

We varen een rondje over het Veerse Meer, vanaf de jachthaven in Wolphaartsdijk tot ongeveer Geersdijk en terug.  

 Als iedereen met behulp van de sterke mannen weer is uitgescheept is het tijd voor de pannenkoeken!  

    
    En nog meer muziek, Vals Alarm was nog niet moe!  
   Nadat alle passagiers weer opgehaald waren was er voor de schippers en bemanningen een heerlijke barbecue om nog gezellig na te praten.  
 De gezelligheid hield lang aan: na het eten werden de gesprekken voortgezet aan de bar in ’t Oorlam. Uiteindelijk, tegen half twaalf, konden de voetjes omhoog.  

 Aaaaaahhhhh!

Het was weer geweldig. Op naar volgend jaar. 

Alle schippers, bemanningen, pannenkoekenbakkers, sjouwers, de reddingsbrigade, bonnenkoning Rob, nauwgezet secretaris Glenn, havenmeester Erwin, Eveline en Hans: buitengewoon bedankt!!

Roze frieten!

Geplaatst in Dagelijkse dingen, Tuin door

Eerder schreef ik over de oogst van de roze aardappels. 

Eerder deze week aten we de eerste Rozeval aardappeltjes, verwerkt in een ovenschotel. Niet zo fotogeniek, met room erbij en nog zo wat. Ze waren wel erg lekker. 

Vandaag oogstte ik Al onze worteltjes:  

 Niet zo’n grote oogst dus. Gelukkig lagen er nog wat gekochte wortels en oogstte ik nog een courgette waar ik salade van kon maken. Zo hadden we toch een fatsoenlijke hoeveelheid groente per persoon. 

Bij de wortels zouden we schnitzels en aardappels eten. Maar schnitzels vragen eigenlijk wel een beetje om friet. Toch? Dus dat maakte ik. 

  Ongeschild. Dat spreekt. Mooi hè?
Eenmaal gefrituurd is de kleur wel minder fel, maar nog steeds roze:  

 Ik vind het leuk. 

Experiment 

Geplaatst in Dagelijkse dingen door

Zondag barbecueden we met Lies en Yep omdat…. 

Moet er een reden zijn? Nee. 

Opnieuw. 

Zondag barbecueden we met Lies en Yep. 

Op enig moment spraken we over experimenten. De aanleiding daarvoor was geitenkaas op de barbecue. Het gesprek kwam op de vraag wanneer een experiment geslaagd is. Volgens mij is een experiment geslaagd als er een uitkomst is. Als die uitkomst niet is wat je had gehoopt, verwacht of gewild wil dat nog niet zeggen dat het experiment is mislukt. Dat is het wel als er iets mis is gegaan met het experiment. Of als het experiment gestaakt is en geen uitkomst heeft. Bijvoorbeeld. 

Afijn. 

Later ging het over kurken. Kurken kurken. Van wijnflessen. Daar schijn je met behulp van spiritus aanmaakblokjes voor de barbecue van te kunnen maken. 

Ik vond in de keukenkast een potje kurken. In de schuur stond nog spiritus. En nu heb ik dus een experiment. 

  

Kermis

Geplaatst in Dagelijkse dingen door

Ik houd helemaal niet van de kermis. Al die vreselijke attracties waar ik al hartkloppingen van krijg als ik er alleen nog maar naar kijk. 

Ik houd wel van lichtjes. En van mensen kijken. En van de opwinding, de sfeer die de kermis mee naar de stad brengt. 

Hier in Goes is het kermis. Midden in de stad. In onze tuin horen we de elektromotor van de Booster en het gegil van de passagiers. 

Zaterdagavond gingen we een rondje over de kermis. In het (bijna) donker, want dan zijn de lichtjes mooier. Het regende een beetje, waarschijnlijk was het daarom niet zo heel druk. 

Maar de sfeer was er. De lichtjes ook. En de mensen. 

Misschien houd ik toch wel een beetje van kermis. 

   
    
    
    
 (Dit was wel een heel lief achtbaantje!)

Kastenb/sjouw deel 1

Geplaatst in Dagelijkse dingen door

Vandaag verhuisde ik. 

Nee, niet ikzelf. Ik verhuisde twee kasten. Een grote van beneden naar boven en een kleine andersom. 

Soms moet er gewoon iets ‘anders’. 

De afgelopen week verplaatste ik al een servies naar zolder. Daardoor kan nu het hele servies in de servieskast. Wat in de andere kast weer meer ruimte geeft, waardoor die best wat kleiner mag. 

Vandaag dus de volgende stap: kasten ruilen. En als je alleen thuis bent betekent het trap op en af moeten ook ‘kasten uit elkaar halen’. Gelukkig ben ik gediplomeerd Ikeakastenpuzzelaar. 

Hoewel het nog niet klaar is (het meest rechtse deel van de kast gaat ook nog weg en er komt een laag deel voor terug) ben ik al blij met het resultaat:  

 
Groot bijkomend voordeel? Meer plek voor mijn wolcollectie!  

   
Hopelijk volgt volgende week deel 2.

(Ja, mijn hobbykamer moet nog verder opgeruimd. En er moet een bordje op de deur ‘geen toegang voor rommel’. Want dat wandelt er vanzelf heen. Heus waar.)

Wandeling

Geplaatst in Dagelijkse dingen door

Vanmorgen liep ik voor het eerst sinds het voorjaar mijn wandelrondje weer eens. Tjonge, wat was er veel veranderd. 

De bramen zijn rijp, de mais staat hoog, de bomen vol in het blad. 

Wat blijft is dat het ontzettend mooi is. En rustig, vooral geluiden uit de natuur en af en toe wat geluid van een mens. Iemand die een heg knipt. Een boer die voorbij rijdt in de verte. Maar vooral fluitende vogels, ruisende bomen, een duif die opvliegt, ‘iets’ dat in de struiken ritselt. Heerlijk. 

Natuurlijk zag ik heel veel moois. Veel teveel om te laten zien. Het is veel fijner om om je heen te kijken dan steeds foto’s te maken. Ik maakte er toch een paar: 

    
   

 Verschillende paddestoelen. 

 Een paard met een capuchontrui.

  Graanakker met ruitjespatroon. 
Wat jammer toch dat wandelen geen baan is. (Dat geldt ook voor boeken lezen trouwens.)

Album Amicorum

Geplaatst in Dagelijkse dingen door

Toen we de Bibliotheektoren in Leuven bezochten keken we natuurlijk ook even rond in de openbare gedeelten van de rest van het gebouw. 

In de hal was een kleine tentoonstelling van oude boeken en documenten. In één van de vitrines lagen een paar Albums Amicorum (mijn hersens kraken nog over het Latijnse meervoud…).  

 

Een Album Amicorum is een soort vriendenboek, de voorloper van het poëzie-album:  

 

Leuven heeft ook een mooie pennenwinkel: Arteel Pennenhuis. Echt een walhalla voor een pennenfetisjist zoals ik. En niet alleen pennen, maar ook allerlei mooie kantoorbenodigdheden. En tassen. En opschrijfboekjes. Zei ik al dat ze mooie notitieboekjes hadden?

Afijn, we gingen er natuurlijk naar binnen. En we keken. Nou ja, ik keek. En nog eens. En nog meer. 

De volgende dag gingen we terug. Want ja, pennen… Deze keer probeerde ik er een paar. En ik kocht er een. Ja, één. Budgettair was dat nog enigszins verantwoord. Ik kocht ook een boekje (natuurlijk) en inkt. Je bent fetisjist of niet, toch?

En dan nu de excuses waarom ik een pen en een boekje moest kopen. 

De pen:   

Een nieuw model van Cross. Hoef ik niet verder toe te lichten toch?

Het boekje:  

Natuurlijk heb ik al notitieboekjes. Maar deze nog niet. En vertelde ik daarnet niet over het Album Amicorum? Dat leek me nou een mooie bestemming voor dit boekje. Goed excuus, toch?

Inmiddels hebben al een paar mensen wat in mijn boekje geschreven. Brr wist niet wat te schrijven. Daarom verraste hij me met dit schitterende op maat gemaakte doosje voor het boekje:  

Heel glad afgewerkt en met afgeronde randjes en hoekjes. 

Vandaag maakte Janet van Bags by-J een sluiting voor het doosje.  

  Het doosje gaat niet mee als het boekje op reis gaat, ik bewaar het er thuis in. Anders gaat het misschien stuk, dat is zonde!

En nu dus zien dat ik mijn Album Amicorum vol krijg!

Tweede leg

Geplaatst in Dagelijkse dingen, Tuin door

Toen Meneer K:)dootje en ik een paar weken geleden aan de mast van Karel aan het klussen waren vond ik op het barbecueveld op de haven een merel-ei. Of een lijster-ei. 

 Aangevreten helaas.  


Ongeveer een week geleden zag ik een vogel af en aan de druif in onze tuin in vliegen. Ik ging kijken en zag een pluk gras hangen.  

 

Inmiddels is het een heel nest geworden.  

Er zit nu ook een vogel op. Ik kan niet goed zien of het mevrouw merel is of een zanglijster, daarvoor zit ze te goed verstopt. 

Als je goed kijkt zie je haar staart en een oogje. Wie hieraan kan zien wat het is mag het zeggen.  

 

Het zal vast niet dezelfde vogel zijn als degene die op de haven een ei geroofd zag worden. Maar een tweede leg zal het wel zijn. Hopelijk blijven de katten, inclusief Groentekat, een beetje uit de buurt!

Leuven – deel 3

Geplaatst in Dagelijkse dingen door

Met enige vertraging (oeps…) het laatste stukje van ons weekendje Leuven.

Zaterdagochtend begint weer met een heerlijk ontbijt. Daarna willen we graag de Sint Pieterskerk gaan bekijken. Gisteren konden we er niet verder dan tot het doksaal in, er was een mis waarin nieuwe misdienaars werden geïnstalleerd. Achter het doksaal, in de koorkerk en de kapellen, bevindt zich de schatkamer van de Sint Pieterskerk. Daar hangen verschillende schilderijen, zijn beelden te zien en staan andere kerkelijke schatten in vitrines.
Ook staat daar de sacramentstoren, geschonken door een van de gildes van de stad. Een geweldig gotisch bouwwerk, een kerktoren in de kerk. Heel gedetailleerd uitgewerkt.*

Na het bezoek aan de kerk drinken we nog een keer koffie bij fout-tea-four. Dat was gisteren immers goed bevallen.
Daarna gaan we de auto ophalen bij het hotel. Die mochten we daar gelukkig laten staan, ook al hadden we al uitgecheckt. Heel vriendelijk!

Het plan is via de Abdij van Tongerlo terug naar huis te rijden. Het avontuur zit erin dat we geen gedetailleerde kaart hebben dus of het plan daadwerkelijk tot uitvoer gaat komen is nog een beetje een vraag.
Gelukkig blijken ons richtingsgevoel en (beperkte) kennis van de topografie van België voldoende om de abdij te vinden! We hebben misschien niet de kortste route gevolgd, maar dat geeft niks.

We ontdekken dat de abdij pas over ongeveer een uur open gaat. En dat we bij de abdij zelf niet kunnen lunchen, hoewel dat wel aangegeven staat. We lopen (door de miezerregen die inmiddels al een tijdje valt) terug naar de auto en rijden het dorp weer een stukje in. Langs de weg naar de abdij hebben we namelijk een aantal horecagelegenheden gezien, waaronder een snackbar. En nu we toch in België zijn kunnen we mooi dè delicatesse hier voor de lunch gebruiken.

IMG_7633Echte Belgische frietjes met tartaarsaus.

Na de lunch is het gelukkig weer droog.
We rijden terug naar de abdij en lopen eerst een rondje over het binnenterrein. Het complex bestaat uit veel verschillende gebouwen, allemaal uit een andere tijd en in een andere stijl. Toch is het ook een geheel.

De kerk is heel sereen met bijzondere spreekgestoeltes en een mooi Mariabeeld boven de entree. Er is behalve de organist en wij tweeën verder niemand in de kerk. Het orgelspel vult de ruimte helemaal, een bijzondere sfeer.
IMG_7634

Bij de abdij is ook het Da Vinci-museum. Daar is een kopie van Het Laatste Avondmaal van Leonardo da Vinci te zien. Geschilderd door Andrea di Bartoli Solario en naar verluidt heeft Da Vinci zelf de gezichten van Jezus en Johannes geschilderd. We mogen er geen foto’s maken dus om het te zien zullen jullie zelf moeten gaan kijken. Dat is absoluut de moeite waard! Het schilderij (anders dan het origineel is dit geen muurschildering maar een doek) is helemaal gerestaureerd en toont veel detail. De geluidsband met uitleg die wordt afgespeeld is erg informatief.

We lopen via het tuinhuisje en de overdekte tuingang terug naar de auto. De abdij was zeker ons avontuur op de Belgische wegen waard!

IMG_7636
‘Toegang voor vrienden
Vijanden geen toegang’

*Tot mijn schande maakte ik vrijwel geen foto’s in de kerk. Als ik de foto’s van mams heb gekregen zal ik proberen het goed te maken en wat plaatjes toe te voegen. Dat is de kerk wel waard! Ook van de Abdij volgen dan nog wat foto’s.

Delta Ride for the roses

Geplaatst in Dagelijkse dingen door

 Vandaag fietsten Meneer K:)dootje en ik samen met 8 vrienden en vriendinnen van mijn serviceclub (en nog 4500 anderen) de Delta Ride for the roses. 

We reden 50 km en het was mooi. Mooi weer, mooi doel, mooi om zoveel mensen te zien die zich voor datzelfde doel inzetten. De stevige wind die we een groot deel van de tweede helft van de route tegen hadden maakte het daadwerkelijk sportief. 

Het was mooi.