Buitenspelen

We zouden met Pinksteren gaan varen. Vanwege het weer op de zaterdag ging dat niet door. Toen hadden we ineens een heel weekend vrij.

Toen vrienden hulp vroegen bij het maken van een houtril als afscheiding tussen hun tuin en een watertje, hoefden we dan ook niet lang na te denken. Toch buitenspelen, maar dan op klompen in plaats van op bootschoenen.

De mensen van ’t Zeeuws Landschap hadden al een stuk gedaan, als voorbeeld.

Na een eerste inspectie werd de taakverdeling gemaakt: de heren gingen bouwen (want ja, dat was met gereedschap, dús voor jongens, kennelijk) en de dames sjouwen. Takkenbezems zijn een vrouwending, kennelijk.

Met beleid en inzicht bepaalden de heren de loop van de ril en de plaats van eventuele paaltjes. Bestaande bomen en struiken gebruiken was natuurlijk de leukste uitdaging.

Intussen sleepten wij nog meer takken aan.

En nog meer.

En nog wat.

Het had trouwens wel wat van mikado, die stapel wilgentakken. ‘Als ik hier trek… DAN KOMT DE HELE STAPEL NAAR ME TOE!!’

De heren bouwden onverdroten voort.

Op een gegeven moment kregen we het sein ‘ril meester’: we waren al bij het einde! Dat ging sneller dan verwacht.

Er waren ook nog takken over. Een paar… stapels zoals deze: Het lijkt wel alsof er weinig gebruikt is, maar gelukkig kun je toch zien dat we best flink wat hout versjouwd hebben als je vanaf de andere kant kijkt:

Als dank voor het helpen buitenspelen mochten we ook nog blijven eten! En even met de ezels knuffelen.

Achterbank

Een paar jaar geleden lieten we het terras achterin de tuin opnieuw straten en er een prieel overheen zetten. Vorig jaar is daar een afdak van gemaakt.

Een paar weken geleden kocht ik een hoekbank voor op het terras. Het in elkaar zetten was even gedoe, maar met hulp van mams en een boormachine werd het toch de bedoelde bank.

Hij moet nog wat verder in de hoek, maar dan moet het haardhout eerst verplaatst. Voorlopig staat de bank hier ook prima.

Tafeltje weer terug, struik uit de tuin erop: heerlijk!

En het uitzicht vanuit de nieuwe achterkamer is ook erg leuk:

Voor mijn verjaardag kreeg ik een tijdje geleden wolletjes in allerlei vrolijke kleurtjes. Ik had al bedacht dat dat een kussen voor de tuinbank werd voordat de bank er was, en was er ook alvast aan begonnen.

Gisteren haakte ik het af, vandaag het binnenkussen erin: tadaaa!

Inmiddels is de achterbank zo’n beetje mijn nieuwe woonplek geworden…

Ver weg parkeren

Gisteren liet ik de auto staan.

Nou ja, ik reed er eerst mee naar Kats maar liet hem daar na mijn bijeenkomst achter.

Vandaag wandelde ik er naartoe. Het was heerlijk buiten!

Lunch-uitzicht:

Je kunt te voet langs de ‘verkeerde kant*’ de Zandkreekbrug oversteken:

En als bonus nog even kijken naar het natuurgeweld bij de Katse Heule:

Machtig mooi.

* Als je de verharde paden volgt steek je de brug van zuid naar noord aan de linkerkant over. Maar te voet kun je dus ook langs de rechterkant. Leuk, zo’n stukje wereld waar bijna nooit iemand komt terwijl het toch middenin de drukte ligt.

Beeld

Het is een beetje druk in mijn hoofd en wat is er dan fijner dan even lekker naar buiten? In deze tijd van het jaar is de wereld ’s morgens zo ontzettend mooi! Elke keer weer is het genieten. 

Vandaag combineerde ik het aangename met het nuttige en liep ik een rondje dat ergens langs de supermarkt kwam zodat ik een vergeten boodschap kon doen. 

Het rondje ging dan ook, logischerwijs, door de stad. Onderweg kwam ik dit mooie beeld tegen. Bijzondere vormen. Zacht en ook scherp. Mensen en toch niet. In elkaar passend maar niet echt. 

 Van alle kanten anders. 

Gewoon mooi. 

Oranjezon

Gisteren ging ik wandelen met Lies. Want maandag was het mooi weer.
Huh? Nou ja, afijn, het was mooi weer, we hadden vrij en we gingen wandelen. Met de auto.
O nee, we gingen met de auto naar Oranjezon en gingen daar wandelen.

Oranjezon is een natuurgebied bij Oostkapelle. Het is in beheer bij Het Zeeuwse Landschap. En het is daar Mooi!

Er was bos, strand, naaldbos, moeras, een uitkijktoren, véél water, zee, een noodbruggetje en er waren duinen. En er was ook iemand met hartjesschoenen. We liepen ruim vijf kilometer en ik maakte -uiteraard- veel meer foto’s dan ik van plan was. Ik laat ze dan ook niet allemaal zien, ga maar lekker zelf kijken!

Het was heerlijk! En ondanks dat we vanwege de hoge waterstand de hele weg achteruit hebben gelopen zijn we niet verdwaald. Nou ja, we liepen de route achterstevoren. Maar dat klinkt veel saaier…
We zagen trouwens géén hertjes. Jammer.

Wandeling

Vanmorgen liep ik voor het eerst sinds het voorjaar mijn wandelrondje weer eens. Tjonge, wat was er veel veranderd. 

De bramen zijn rijp, de mais staat hoog, de bomen vol in het blad. 

Wat blijft is dat het ontzettend mooi is. En rustig, vooral geluiden uit de natuur en af en toe wat geluid van een mens. Iemand die een heg knipt. Een boer die voorbij rijdt in de verte. Maar vooral fluitende vogels, ruisende bomen, een duif die opvliegt, ‘iets’ dat in de struiken ritselt. Heerlijk. 

Natuurlijk zag ik heel veel moois. Veel teveel om te laten zien. Het is veel fijner om om je heen te kijken dan steeds foto’s te maken. Ik maakte er toch een paar: 

    
   

 Verschillende paddestoelen. 

 Een paard met een capuchontrui.

  Graanakker met ruitjespatroon. 
Wat jammer toch dat wandelen geen baan is. (Dat geldt ook voor boeken lezen trouwens.)

Leervermogen

Turkse tortels zijn dom.
Nee, dat is heel niet aardig van mij.
Maar zeg nou zelf: jaar in, jaar uit steeds maar weer proberen een nest te bouwen op het rolluik van het badkamerraam van de buurvrouw. En jaar in, jaar uit meerdere keren per jaar met nest en al, afgebouwd of niet, in- of exclusief eieren of kuiken(s) van datzelfde rolluik afduvelen.
Dat is toch niet heel slim?

Ze zijn alweer begonnen dit jaar.

IMG_6909 Het wordt vast weer een doorslaand succes…