Eenvoudige instructies (fijn!): doe de mix in een kom, doe er een flesje (eigenlijk net iets meer) bier bij, roeren en doe het beslag in de bijgeleverde vorm. Paar klontjes boter erop en schuif het in de voorverwarmde oven.
Niet kneden, niet rijzen: simpel dus.
Na drie kwartier was het broodje klaar. En lekker! Luchtig, een bertje cake-achtig. Wat zoetig en in de nasmaak wat bitter: bierbrood dus.
Het deed het goed bij de preisoep van de too good to go.
Toen we begin november bij vrienden in Engeland waren, bleek dat zij in december in Brugge zouden zijn. Dat is voor ons anderhalf uur rijden, relatief dichtbij dus. We spraken af elkaar donderdagavond te ontmoeten.
Via app concretiseerden we de afspraak en het plan werd hen op te halen bij hun hotel en daarna een rondwandeling langs de lichtjes van de stad te doen. Er bleek een parkeergarage bijna naast het hotel te zijn, dus dat kwam heel mooi uit.
Die parkeergarage -en dus het hotel- lag middenin het oude centrum van Brugge. Via een stadspoort en straatjes die in Nederland misschien wel autovrij zouden zijn geweest, kwamen we bij de parkeergarage. Het was inderdaad drie keer struikelen naar het hotel.
En toen de lichtjes: wauw! Wintergloed! Wat mooi, en leuk, en fijn! Het is een wandeling door het centrum en wat parken van Brugge, waarbij de route gemakkelijk te volgen is omdat die is aangeduid met blauwe lantaarnpalen (en qua formaat niet te missen pijlen). Er zijn echt indrukwekkende lichtkunstwerken met animaties op gebouwen.
Dit is er maar eentje. Met alle beweging is het moeilijk te fotograferen
Een klein stukje film van een grote installatie:
Daarnaast zijn er kleinere installaties, die zowel qua locatie, als qua formaat, als qua sfeer heel mooi zijn:
Met veel beweging:
En, heel leuk, er zijn veel interactieve installaties!! Lekker spelen met licht dus.
Deze sprietjes wilden we allemaal thuis ook:
We sloten de wandeling af met een eenvoudige maaltijd op een gezellig pleintje en aanvaardden tevreden en voldaan de terugreis na een heel geslaagde avond.
Wintergloed is nog tot en met 4 januari te zien, misschien gaan we nog wel een keer terug!
Jaren geleden kreeg Meneer K:)dootje een hooimeid voor zijn verjaardag. Van Lies en door Lies gemaakt.
In het gewone dagelijkse leven vergeten we haar meestal te gebruiken, maar vandaag lukte het wel:
Nu ik niet meer buitenshuis werk (ander verhaal, andere keer), heb ik weer meer tijd om Too Good To Go-pakketten te bestellen en te verwerken. Gisteren haalde ik een pakket op bij supermarkt Maal Asham, met onder andere een hele grote prei erin. En ja, too good to go, dus die was toe aan verwerking.
In een wat vrije interpretatie van een recept dat ik vond, maakte ik er met twee aardappels, een ui, wat knoflook en een liter bouillon preisoep van. De twee bosuien uit het pakket mochten er ook gezellig in.
Na een paar minuten koken mocht de pan in de hooimeid, en gaarde de soep lustig verder terwijl ik naar Kingfish fietste om daar, jawel, een Too Good To Go-pakket op te halen. Nee, dat hoeft niet meteen verwerkt, dat is in dezelfde diepgevroren staat als waarin ik het kreeg in onze eigen vriezer gegaan.
Een deel van de soep gaat de vis gezelschap houden in de vriezer. Een deel eten we, na toevoeging van room, vrijdag als diner.
We voorkomen maar weer mooi enige voedselverspilling. En de hooimeid werd dus eindelijk weer eens gebruikt!
Het was dit jaar een heel goed appeljaar. Van Lies kregen we dan ook een flinke zak appels uit de tuin. We hebben er heerlijk van gegeten, maar konden ze niet allemaal op voordat ze slecht zouden worden. Ik leende daarom de voedseldroger van Lies, en maakte een flinke hoeveelheid gedroogde stukjes appel, en wat gedroogde schijfjes appel. Nu kunnen we de hele winter appel blijven eten.
De voedseldroger ging daarna weer terug naar Lies, want die had ook het een en ander te drogen.
Afgelopen jaren leende ik wel vaker de droger van Lies, en dat beviel altijd goed. Alleen het heen en weer verhuizen wat minder. Ik kocht mijzelf deze week zelf een droger. Eenvoudig model, bij Lidl. Vrijdag werd hij bezorgd en ik wilde er natuurlijk meteen mee spelen.
Ik maakte gedroogde gember, voor thee (bijvoorbeeld). Dat ging prima.
Dus nu droog ik winterwortel, om te snacken. En heb ik al een hele lijst met dingen die ik zou willen drogen…
De basilicum was inmiddels zo groot en sterk gegroeid in het kas(t)je dat de plantjes konden worden uitgeplant. Daarvoor moest ik eerst een paar fikse regenbuien simuleren. Het alternatief was een betonboor geweest… Gelukkig waren de regentonnen nog niet leeg.
De gekregen tomatenplantjes waren alledrie ook flink gegroeid, dus die mochten in hun definitieve pot.
De grote pot achter de tomaten is de bak waarin we aardappelen kweken. Steeds als de plantjes boven de grond komen, doen we er grond bij. De bak is inmiddels bijna vol, ik hoop dat we veel aardappelen krijgen zo!
De pompoenen mochten van hun kweekpotje in een groter potje.
Nu nog bedenken waar we ze straks kunnen zetten. Zes planten is wel een beetje veel voor onze tuin…
Afgelopen jaren bedacht ik wel vanalles in de tuin te willen doen, maar lichamelijke dingen en het weer zorgden dat het voornamelijk bij ideeë bleef. Dit jaar deed ik wél al vanalles.
Dit voorjaar plantte ik nog een doosje End Polio Now-tulpenbollen die over waren na onze clubactie, en die bloeien nu nog schitterend:
We kregen van Lies en Yep een paar overgebleven pootaardappeltjes en daarmee experimenteer ik in een (grote) pot.
Elke keer dat er een plantje boven de grond komt, vul ik de pot bij. Dat is op dit moment elke dag…
Toen we de grote pot kochten bij het tuincentrum, zag ik een kas(t)je. Meneer K_dootje was nog niet helemaal overtuigd, maar toen bij thuis meten bleek dat het op een keurig plekje zou passen ben ik het alsnog gaan kopen.
Ik vind het helemaal leuk! Er staan nu basilicumplantjes in (ik bevrijdde de plantjes uit een potje van de supermarkt), ik zaaide pompoen en courgette en kreeg twee tomatenplantjes.
De basilicum staat bij te komen.
Natuurlijk deed ik ook allerlei onderhoudswerk, zoals het weghalen van het loof en de uitgebloeide bloemen van héél veel wilde hyacinthen (bijna een groene container vol, en de andere helft van de tuin moet nog) en onkruid en ik snoeide hier en daar nog wat en plantte nieuwe aardbeienplantjes.
Een ander klusje dat al een tijdje op mijn lijstje stond: de tuintafel schuren.
Dat was best hard nodig…
Na drie keer schuren is hij weer een stuk frisser, en vooral ook gladder. De stoelen moeten nog een keer.
Nu de ‘koude bak’ weer onkruid‘vrij’ is kon ik er een laagje compost in strooien. En daarna mijn gekochte slaplantjes erin zetten.
Met twee slakkenvallen erbij en zeer regelmatige patrouille hoop ik dat we de kans krijgen de sla zélf op te eten.
Vandaag ruimde ik het achterbankterras op. Dat betekent vooral veel stof, droge bladeren, dode beestjes en spinnenwebben (het is overdekt).
Nu kunnen we er tenminste weer zitten. De kussens moeten nog even verder drogen na hun wasbeurt, gelukkig gaat dat snel met dit weer!
Joep vindt er iets van. Geen idee wat.
Had ik al gezegd dat alles er zo mooi uit gaat zien?
Er is nog genoeg te doen, maar het is nu weer zo fijn om in de tuin te zijn!
Al was het alleen maar om de aardbeien rijp te kijken…
Zoals de meeste mensen hebben ook wij een deurmat achter de voordeur. Zo’n droogloopmat, over de gehele breedte van de gang (i.e. de breedte van het kozijn van de voordeur). Tot nu toe kocht ik af en toe een nieuwe bij de bouwmarkt.
We hadden al een blauwe:
En een eh, bruine? Beige? Dinges.
Onlangs zag ik op Instagram iets veel gezelligers voorbijkomen. Studio Lila Line heeft deurmatten in vrolijke kleuren met allerlei motieven. Wij kozen deze:
En nu komen we vrolijk thuis en gaan we vrolijk weg:
Een paar weken geleden kwam tijdens een borrel bij vrienden de Vreemdelingenmarkt in Antwerpen ter sprake. Zij waren er nog nooit, wij alweer een hele tijd geleden, dus we spraken af om er samen heen te gaan.
Vanmorgen vroeg reden we, onder het genot van een schitterende zonsopkomst, naar Antwerpen. Meneer K:)dootje weet gelukkig de weg naar de juiste parkeergarage, en toen we daar aankwamen was er nog heel veel plek op Krokodil. Rode krokodil, gelukkig, geen paarse.
Meteen bij het uitkomen van de parkeergarage werd onze eerste belofte aan S en C waargemaakt: om half tien ‘s morgens al mensen aan de garnalenkroketten en bubbels. Wij hielden het maar even bij koffie…
We liepen eerst een rondje over de markt voor het overzicht. Wat een feest toch, die grote hoeveelheid heerlijkheden, allemaal mooi uitgestald en keurig verzorgd.
Paarse tomatenPaddenstoelen in het gelid
Natuurlijk kochten we ook vanalles. We gingen voor in elk geval een aantal specifieke zaken, zoals kaas, baklava, olijven, en natuurlijk:
Gerookte knoflook
En paddenstoelen van de schimmeljuwelier:
Natuurlijk moesten we toen ook nog lokale cultuur snuiven, dus we trakteerden onszelf op een krokkettenproeverij van De Kroketterie, mét Cava.
Daarna nog een Marrokaanse pannenkoek voor de echte lunch en toen weer naar huis om de ‘gewone boodschappen’ te gaan doen.
Ik ben geen hamster. Ik ben wel dol op dingetjes verzamelen. Altijd geweest en helemáál niet van huis uit meegekregen. Mijn vader hoefde nóóit paal en perk te stellen aan de hoeveelheid stenen en schelpen die we aan boord sleepten om mee naar huis te nemen. (Ja maar deze is óók mooi!)
Dit seizoen is voor een geen hamster natuurlijk geweldig. Hazelnootjes, kastanjes, mooie blaadjes, eikeltjes, eikedopjes: ligt allemaal voor het oprapen! Jammer dat jaszakken vaak niet zo groot zijn.
Al een paar keer had ik op Instagram heel mooie tasjes voorbij zien komen van Artisaen. Handgemaakt, met een schaartje. Helaas verkocht hij alleen in levenden lijve, op evenementen waar ik niet was.
Afgelopen zaterdag was de eerste zaterdag van september. Voor mij een dag met al bijna dertig jaar hetzelfde programma: de vaartocht met verstandelijk beperkten die Stichting Arti Carnaval organiseert en waarvoor ik de boten regel.
Wat een feest was het weer!
Muziek van de Scheldedweilers en DJ Johnny, pannenkoeken gebakken door de vrijwilligers van Arti, schitterend weer en natuurlijk de boten van al die schippers die vrijwillig hun boot ter beschikking stellen.
‘Zo ben je lekker herkenbaar, dan weten de mensen tenminste waar ze zich moeten melden.’ En bedankt…
Hartelijk dank ook weer aan de WSVW voor het mogen gebruiken van de faciliteiten.
k:)dootje 