Verpakkingsvrije koekjes

Al een tijdje probeer ik minder wegwerpverpakkingen het huis binnen te slepen. Ik maakte broodzakken en bijenwasdoeken, kocht bakjes om mee te nemen naar de slager en de visboer en probeer bij andere producten te letten op de verpakking.

Dat is nog niet eenvoudig. Veel producten zijn in plastic verpakt, vaak in meerdere lagen. Een van de ergernissen: koekjes. Zelfs bij de bakker zijn ze alleen verkrijgbaar in een plastic bakje dat in een plastic zakje zit.

Ik zou het prima vinden mijn koekjes mee te nemen in een papieren zakje. Thuis gaan de koekjes in een trommel, zodat ze knapperig blijven. Ook als ze in plastic verpakt waren, want die zakjes scheuren altijd als je het bakje er terug in probeert te schuiven.

Bijkomend voordeel van papieren zakjes zou zijn dat de koekjes dan uitgestald zouden kunnen worden op een grote plaat en je dan zelf je mix kunt samenstellen. dat lijkt mij heerlijk, voor zo’n vitrine staan. ‘Twee van die, zes van die, drie van deze, …’

Maar goed, dat is voorlopig een droom, dus koos ik een andere oplossing: koekjes bakken. Het is me nog niet gelukt álle ingrediënten te vinden zonder plastic verpakking, maar een groot deel wel. Bloem zit in papieren zakken. Kruiden in glazen potjes. Zout in een papieren zak (gaat thuis in een strooibus). Boter in papier. Eieren (van de kippen van Lies) in hergebruikte kartonnen doosjes. Alleen bruine suiker (en sommige andere soorten suiker) heb ik nog niet gevonden zonder plastic verpakking. O, en bakpoeder en gedroogde gist ook niet. Dat zit wel in papieren zakjes, maar die hebben een plastic coating aan de binnenkant.

Hoe dan ook: stukken minder plastic, en leuk om te doen: koekjes bakken.

Vanmorgen maakte ik peperkoeken, uit Home Baked van Yvette van Boven. Dat zijn snelle koeken! In meerdere opzichten, vrees ik. Snel klaar, maar ook snel op… zo lekker!

Ciabatta

Vorige week vrijdag was het nog een dag mooi weer. Misschien we de laatste zomerdag van dit jaar. Hopelijk niet, maar we hebben toch maar het zekere voor het onzekere genomen en de zomer gevierd. 

Ik was vrijwel de hele dag aan huis gekluisterd.  

 De schilder kwam namelijk onze nieuwe voordeur schilderen. En die moest natuurlijk drogen.

Afijn, dat gaf mooi gelegenheid voor allerlei klusjes en wat voorbereidingen voor ’s avonds. Zomer vier je immers heel goed met een barbecue. ’s Morgens toen de schilder nog bezig was ging ik even snel naar de slager, Meneer K:) dootje bracht een bezoek aan de kaasboer tijdens zijn lunchwandeling en Lies en Yep zouden de salade en de drank verzorgen. Maar bij barbecue hoort ook brood natuurlijk. 

  Aan de slag dus. 
Ik vind dat altijd leuk, deeg maken en dan het wonder van het rijzen ervan meemaken. 

Dit keer werd het ciabatta. Twee ciabatta’s zelfs. Een ‘kale’ en een met zeezout en fijngehakte rozemarijn.  

 De vormgeving is lekker rustiek ;), maar dat doet gelukkig aan de smaak niet af. 

Dat staat toch geweldig op tafel, zelfgebakken brood?  

 Het experiment met zeezout en rozemarijn was goed gelukt, al mag er wat minder zout in volgende keer. 

  Glaasje roze bubbels erbij, heerlijke Franse kaas, meer moet dat niet zijn…

Paasbrood

Al een aantal keer maakte ik rond Pasen dit brood:  

Opgerold brood met parmaham, lekkere kaas, ei en basilicum. Een recept van Jamie Oliver uit zijn boek Happy Days met the Naked Chef.

Waarom rond Pasen? Omdat er acht (ja, 8!) gekookte eieren in het brood gaan. 

Dit jaar is Pasen nogal vol gepland met allerlei activiteiten, dus ik had eigenlijk geen plannen om het brood te maken. Meneer K:)dootje wel. Op Goede Vrijdag was er op kantoor een lunch met de stagiaires en iedereen zou wat meenemen, zo vertelde hij. Hij wilde graag dit brood maken. 

Een dag later kwam hij thuis met de mededeling dat hij donderdagavond moest werken. En de vraag hoe het dan moest met dat brood. Nou, dat maakte ik dus daarnet.

   

   En nu probeer ik me in te houden er niet alvast het mes in te zetten. En hoop ik dat er nog wat mee terugkomt morgen. 

Olijfoliecake

Met rozemarijn en mandarijn!?

Op de voorkant van het boek ‘Home Baked’ van Yvette van Boven staat een geweldige taart (cake, eigenlijk, maar wat er zo mooi uit ziet verdient het predicaat taart): 

 

Het is olijfoliecake met mandarijn en rozemarijn. U zei?

Een eenvoudig recept met een intrigerende combinatie van ingrediënten. Het leek mij een mooie begeleider voor de bespreking van ‘Boek van de doden’ van Philip Huff door onze leesclub afgelopen dinsdag. 

Het is, eh, een beetje raar om een flinke plens olijfolie met een flinke scheut suiker te mixen, maar het is het waard: ongeveer een uur later kwam er een prachtige cake uit de oven. 



Het maken van glazuur moet ik nog een paar keer oefenen…. 

Vrijwel iedereen nam nog een tweede stukje cake. Dat kan betekenen dat de stukjes te klein waren om goed te proeven, maar in alle bescheidenheid durf ik wel te zeggen dat het in dit geval echt kwam omdat het Heel Lekkere Cake was. 

Gelukkig bleef er nog wel een klein beetje over en had ik gisteren nog een stukje bij de koffie. 



Yummie!

Bolusbrood

Nee, zo heet het niet echt. Officieel heet het ‘Cinnamon & caramel pull-apart loaf’.

Wat?
Nou, het brood dat ik gisteren bakte.
Welk brood?
Dit:

IMG_6270.JPG

Dit is het recept:

IMG_6269.JPG

En dat komt uit dit boek:

IMG_6280.JPG van Yvette van Boven

Het is leuk om te maken en niet heel moeilijk. Natuurlijk was ik wel wat ongeduldig…

IMG_6266.JPG

Maar het is het wachten waard: het is heerlijk! En het smaakt dus naar bolussen.

O ja. Om er een stukje af te halen moet je vooral Niet snijden. Pull-apart hè? Dus gewoon een boterhammetje eraf pellen. Erg leuk! (En maar een klein beetje kleverig…)