Roze frieten!

Eerder schreef ik over de oogst van de roze aardappels. 

Eerder deze week aten we de eerste Rozeval aardappeltjes, verwerkt in een ovenschotel. Niet zo fotogeniek, met room erbij en nog zo wat. Ze waren wel erg lekker. 

Vandaag oogstte ik Al onze worteltjes:  

 Niet zo’n grote oogst dus. Gelukkig lagen er nog wat gekochte wortels en oogstte ik nog een courgette waar ik salade van kon maken. Zo hadden we toch een fatsoenlijke hoeveelheid groente per persoon. 

Bij de wortels zouden we schnitzels en aardappels eten. Maar schnitzels vragen eigenlijk wel een beetje om friet. Toch? Dus dat maakte ik. 

  Ongeschild. Dat spreekt. Mooi hè?
Eenmaal gefrituurd is de kleur wel minder fel, maar nog steeds roze:  

 Ik vind het leuk. 

Zpanning & ZenZatie

ZZZZZZZZZZZZZZZZZZZ!!!!!!

Huh? Wat?
Dinsdagochtend hoor ik een hoop lawaai van buiten komen. Veel ZZZZZZ! en af en toe een tik tegen het raam. Als ik opkijk zie ik bijen. VEEL bijen.

IMG_7885 (klik op de foto voor een vergroting, dan zie je ze wel)

Ik ga buiten kijken, want het ziet ernaar uit dat ze ergens hier vlakbij neer willen strijken.
Dat klopt. In de heg in onze voortuin om precies te zijn. Niet de beste plek voor een bijenzwerm om te willen wonen, als je het mij vraagt. Maar ja, mij werd niets gevraagd.

SONY DSC

De buren komen ook kijken. Ook zij zijn niet zo gelukkig met de keuze van de bijen. Nieuwe buren zijn leuk, maar dit zijn er wel erg veel tegelijk. En ze maken nogal kabaal.

Omdat de bijen niet van plan zijn uit zichzelf weer te verhuizen ga ik een uit-heg-zetting regelen. Een imker bellen dus. Op internet zoeken naar een imker in Goes levert niet zoveel op. Zoeken op ‘Honing Goes’ levert wel wat op. Een imker met de toepasselijke naam Jan Honing. Zelf heeft hij geen plek meer in zijn kasten, maar hij snort een collega-imker voor me op en die wil de zwerm wel komen halen.

Intussen hebben de bijen het zich gemakkelijk gemaakt in mijn heg.
IMG_7891

SONY DSC

De imker, Henk van der Scheer, arriveert met zijn vangkast.

SONY DSC

Daarin heeft hij zes ramen, waarvan er twee al door een ander bijenvolk zijn opgebouwd met raten. Die maakt hij eerst nat, zodat de geur beter verspreid wordt.
Daarna schudt hij de bijen uit de heg in een emmer.

SONY DSC

En kiept hij ze op de bijenkast.

SONY DSC

SONY DSC

SONY DSC

Dekseltje erop en deze bijen zitten binnen.

SONY DSC

Als de koningin ook al in de kast zit zullen de andere bijen ook de kast in willen. Omdat er nog een aanzienlijk deel van de zwerm (een kleintje volgens de imker, zo’n 5000 bijen) in de heg is blijven plakken schudt hij die er nog uit en giet ze voor de kast. Ze beginnen meteen naar binnen te kruipen, dus het is vrijwel zeker dat de koningin al in de kast zit.

SONY DSC

De bijen die nog voor de kast zitten steken hun achterlijf in de lucht en wapperen met hun vleugels. Zo verspreiden ze de geur van hun koningin zodat de andere bijen van de zwerm weten waar ze moeten zijn.

De bijen zullen in de loop van de dag allemaal de kast opzoeken, ook de nog rondvliegende exemplaren. Tegen de tijd dat het donker wordt zitten de meesten binnen en komt de imker de kast weer ophalen, zo vertelt hij.

Deze bijen zijn kennelijk erg braaf, ze zitten ’s middags al vrijwel allemaal binnen. ’s Avonds heeft meneer Van der Scheer de kast weer opgehaald en de bijen verhuisd naar hun nieuwe stek.

Overigens zouden de bijen na een dag of drie vanzelf weer uit de heg zijn vertrokken. Als bijen gaan zwermen hebben ze namelijk een voorraadje voedsel mee dat toereikend is voor ongeveer drie dagen. Na die tijd moeten ze dus weer op zoek naar eten.

Hoewel het niet echt handig is, een bijenvolk in de voortuin, vond ik het ook wel weer jammer dat ze weg waren. Ik vind het wel fascinerend, zo’n bijenvolk. Ze functioneren met zijn vijfduizenden eigenlijk als één individu.

Deze bijen zullen samen met een of meerdere andere volken een grote zwerm gaan vormen, zo’n 60.000 bijen. Daarvoor voegt de imker ze samen in een kast en haalt hij de koninginnen weg totdat er nog één koningin per kast overblijft.
De bijen gaan ergens hier in de buurt, waar wel ruimte is, wonen. Hopelijk hebben ze het daar naar hun zin.

Meneer Van der Scheer, bedankt voor het ophalen van de bijen en voor alle informatie!

Consternatie

Vanmorgen groot alarm in de achtertuin. Vader merel was in paniek.

En helaas terecht.

Waarschijnlijk in een samenwerking tussen een buurkat en de zilvermeeuw (ja, echt) die ik in de achtertuin zag is het nest dat in de druif zat omgekiept en leeggehaald.

Sneu…

IMG_7890

Tweede leg

Toen Meneer K:)dootje en ik een paar weken geleden aan de mast van Karel aan het klussen waren vond ik op het barbecueveld op de haven een merel-ei. Of een lijster-ei. 

 Aangevreten helaas.  


Ongeveer een week geleden zag ik een vogel af en aan de druif in onze tuin in vliegen. Ik ging kijken en zag een pluk gras hangen.  

 

Inmiddels is het een heel nest geworden.  

Er zit nu ook een vogel op. Ik kan niet goed zien of het mevrouw merel is of een zanglijster, daarvoor zit ze te goed verstopt. 

Als je goed kijkt zie je haar staart en een oogje. Wie hieraan kan zien wat het is mag het zeggen.  

 

Het zal vast niet dezelfde vogel zijn als degene die op de haven een ei geroofd zag worden. Maar een tweede leg zal het wel zijn. Hopelijk blijven de katten, inclusief Groentekat, een beetje uit de buurt!

Nieuwe schutting

Vorig najaar waaide onze schutting definitief weer om. Een aantal palen was al geschraagd. Die waren slecht of zelfs al afgebroken.

Dat gebeurt bij ons nogal gemakkelijk, dat palen slecht worden. We zijn gezegend met zeer vruchtbare (en zware) Zeeuwse klei. Dat blijft dus goed vochtig. Zeker op plaatsen waar weinig of geen zon komt. Zoals helemaal achterin onze tuin. Achterlangs loopt een paadje en daar komt alleen in de zomer af en toe zon tot op de grond. Dus rotten de houten palen vroeger of later weg.

De vorige keer dat de schutting omwaaide woonden we hier nog niet zo lang. Meneer K:)dootje heeft toen zelf nieuwe palen gezet. Die gingen dus minder lang mee dan gehoopt. Omdat we niet over een jaar of zes wéér nieuwe palen willen hebben we deze keer een tuinmeneer gevraagd een heel nieuwe schutting met betonnen palen te komen zetten.

We vroegen hem ook het terras netjes te leggen en een frame voor ons afdak te zetten. Dat heet volgens de tuinmeneer een prieel…
Binnenkort wordt het gelukkig een afdak, met een doorzichtig kunststof dak erop.

Vorige week zijn het terras, het prieel en de schutting gemaakt. Vandaag rooide ik drie struiken en snoeide enkele andere rigoureus. Dus nu kan ik (eindelijk) het project moestuin gaan uitvoeren. Als ik de kuilen en bergen grond weer wat beter over de tuin verdeeld heb dan toch.

IMG_6902

IMG_6908

IMG_6979

We hebben de kaalslag al weer gedeeltelijk opgevuld:

IMG_6982

En nu mag dus het voorjaar beginnen!

Spierpijn?

20140624-173113-63073338.jpg

Morgen zou ik zomaar eens spierpijn kunnen hebben.
Vandaag sjouwde ik namelijk met grond en zand om het overnieuwe terras weer een zetje de goede kant op te geven. Ik versleepte grond, leegde de zakken zand die ik eerder al kocht, haalde nog nieuwe zakken zand en stampte het zand met mijn klompjes netjes aan. Tot slot maakte ik een forse regenbui met de tuinslang.

En nu mag ik wat drinken. Gelukkig hebben we nog een compleet terras elders in de tuin!

Groentetuin

IMG_4413

Vandaag ontgon ik weer een stukje van de tuin.
Eigenlijk waren het een paar stukjes. Een daarvan ligt rechts van de groentetuin, die is dus weer een stukje groter geworden. Op de foto staat de hele groentetuin tot nu toe, het extra stukje kun je nog net zien.

Omdat de groentetuin er al eventjes kaal en zielig bij lag toog ik vanmiddag naar het tuincentrum om plantjes. Dat voelt een klein beetje als valsspelen, maar gelukkig kocht ik ter compensatie ook nog wat zakjes zaad.
Met de plantjes ziet het er ineens al een stuk meer als een groentetuin uit, ik denk ook dat ik een gelukzalige zucht hoorde toen ik klaar was met water geven.

Wat eten wij deze zomer?
Frambozen (maar die struik stond er al)
Pomodori
Minikomkommers
Paarse paprika’s
Courgette
Pluksla

En knoflook. Die stond elders in de tuin en vorig jaar vergat ik die te oogsten. Dus nu heb ik de eentenige plantjes verplaatst naar de groentetuin. Hopelijk niet (ook) een vergeethoekje. Er staan er zes, de andere twaalf miniknoflookjes zijn nu al bestemd voor consumptie. Dus als jullie knoflook ruiken dan zijn wij het. 🙂

Als straks het volgende stukje groentetuin klaar is komen daar nog bietjes, radijsjes en pompoen te staan.
En als het heel mooi weer blijft misschien de peperplantjes, maar ik denk dat ik die maar op de vensterbank houd.

Ook de kruidentuin kreeg vandaag uitbreiding: platte peterselie en griekse oregano staan er nu ook. Naast de citroenmelisse, zwarte pepermunt, bieslook, rozemarijn, tijm en salie (en tussen elke plant in de buurt nog wel sprietjes bieslook omdat die per ongeluk in het zaad was geschoten…).

Overigens ben ik heel blij dat het geregend heeft de afgelopen weken. Nu is de grond tenminste een beetje te bewerken. Klein (heel klein maar hoor) nadeeltje is wel dat alle planten meteen zijn ontploft. Inclusief het zevenblad.
Het aanvalsplan voor de komende dagen is dus: ten aanval!

Project tuin

In mijn eerste bericht vertelde ik dat ik bezig ben met het opnieuw leggen van een terras. Dat is nog niet klaar, maar het vordert.
Het oude terras er is inmiddels helemaal uit:
IMG_4228 IMG_4225
Het zand voor onder de stenen van het nieuwe terras ligt al klaar. Gelukkig kunnen we het zand dat gedeeltelijk al onder het oude terras lag hergebruiken, dat scheelt een hoop sjouwen.

De grootste klus die nu moet gebeuren is het verwijderen van alle planten die op eigen initiatief een plek hebben gezocht in dit deel van de tuin. Voor een deel zijn dat gewenste planten die erg enthousiast zijn geworden over hun verblijf. Een ander deel is minder prettig gezelschap: zevenblad. Ik heb niet de illusie dat volledig uit te kunnen roeien, maar ik hoop wel dat het in elk geval in dit deel van de tuin een stuk minder wordt.

Straks begint het geweldige heen en weer schuiven met grond en zand. Eerst uitgraven, dan vullen met zand en proberen het enigszins waterpas te krijgen. En dan pas de klinkers terugleggen. Het zal nog wel even duren voordat we op het terras kunnen zitten. En dus ook voordat we weer op het tweede terras kunnen zitten, want daar liggen nu de stenen opgeslagen. Gelukkig kunnen we, o luxe, op het terras tegen het huis nog steeds gewoon zitten.

Tegelijk met het aanleggen (herleggen) van het terras moet ook de groentetuin wat meer vorm krijgen. Dat is nu een lapje van iets meer dan een vierkante meter. Het wordt vooral gebruikt door katten, om in de zon te liggen. En soms als kattenbak, helaas.
Dit weekend maakte ik in elk geval al een start met de groenten voor dit jaar: ik pootte aardappels. Ik kreeg van een vriendin twee soorten aardappels, drie stuks Vitelotte Noir en vier stuks Roseval. Die liggen nu gezellig onder een ruggetje in de tuin.

IMG_4217 IMG_4218
Tegen de katten ligt er tegenwoordig kippengaas over de groentetuin. Zo worden de dingen die ik plant of zaai in elk geval niet meteen weer uitgegraven…

Bloemen

Maandag kreeg ik een schitterende bos bloemen:

IMG_3874
En het allerfijnste? Ze ruiken heerlijk! Zo jammer dat veel bloemen tegenwoordig helemaal niet meer ruiken.

Dinsdag kwam ik in een tuin bij mij in de buurt deze heel mooie roos tegen:

IMG_3873
Als de tuin meer op orde is wil ik ook een rozenstruik (roep ik al jaren…)
Om de komst van de roos nu eindelijk maar eens mogelijk te maken haalde ik weer een stuk terras eruit. Het terras dat ik eruit haal heb ik op een ander terras gelegd. Misschien lost het probleem dat ik nu te weinig tegels heb voor het nieuwe terras zich dan vanzelf op…

Intussen vond ik wereldvrede, waarmee mijn vierde ‘Wat ik vandaag vond’-boekje vol raakte. Gelukkig had ik vorige week al een nieuw boekje gekregen van Vrouw Haaksma. De verenpluis hoefde ik dus niet te laten liggen.

#watikvandaagvond

#watikvandaagvond

#watikvandaagvond

#watikvandaagvond

#watikvandaagvond

#watikvandaagvond

#watikvandaagvond

#watikvandaagvond