Vernieuwde pannen

Toen ik student was, of misschien net daarna, kocht ik BK pannen. Pannen waarvan het deksel, als je het een kwartslag draait, blijft hangen achter de handgrepen bij het afgieten van de pan. Handig! Die handgrepen waren er in verschillende kleuren, maar de zwarte waren ovenbestendig, dus koos ik zwart. Al denk ik niet dat de pannen ooit in de oven zijn gegaan, maar dat terzijde.

De pannen doen nu, ongeveer 25 jaar later, nog trouw dienst. Alleen is inmiddels de kunststof van de handgrepen verteerd. En dat geeft vreselijk af.

Omdat destijds werd aangegeven dat de handgrepen verwisselbaar waren, nam ik een kijkje op de website van BK. Wie weet!

En jawel! Nog steeds verkrijgbaar! Zelfs de pannen zelf (Q-linair) zijn nog verkrijgbaar. Dus ik kocht zes nieuwe handgrepen, en nu hebben we weer een keurige pannenset.

Christmaspudding

Een relatief recente kersttraditie is dineren op de volkstuin op tweede kerstdag. Dat is natuurlijk geen uitgebreid zes-gangen-drie-sterren-diner, maar met de barbecue, houtkachel en klein gaspitje komen we toch een heel eind.

Dit jaar hadden we een uitgebreide kaasplank bij de borrel, daarna een heerlijke visfilet van de barbecue met op de kachel opgewarmde latkes en een koolsalade. Het toetje brachten we mee uit Engeland:

Christmaspudding met snowball curd

De pudding, de kleinste die we konden vinden want ‘machtig is nog zacht uitgedrukt’, moest garen/opwarmen door hem een half uur te stomen. Enter houtkachel.

Het duurde iets langer dan een half uur, omdat het wat tijd kostte voordat het water kookte (dat kán ermee te maken hebben dat het water een aanvangstemperatuur van net boven nul had…), maar we hadden de tijd.

Het werd een heel keurig, schattig puddinkje.

En geportioneerd, met de curd erbij, een zeer aangenaam en beschaafd kerstwaardig toetje.

Het was dan wel een van de koudste kersten die we tot nu toe op de tuin hebben gevierd, maar zeker weer een heel warme. Met maar een klein beetje hulp van thermo-ondergoed ;).

Bierbrood

Van Sinterlies kreeg ik mix voor bierbrood.

Eenvoudige instructies (fijn!): doe de mix in een kom, doe er een flesje (eigenlijk net iets meer) bier bij, roeren en doe het beslag in de bijgeleverde vorm. Paar klontjes boter erop en schuif het in de voorverwarmde oven.

Niet kneden, niet rijzen: simpel dus.

Na drie kwartier was het broodje klaar. En lekker! Luchtig, een bertje cake-achtig. Wat zoetig en in de nasmaak wat bitter: bierbrood dus.

Het deed het goed bij de preisoep van de too good to go.

Hooimeid

Jaren geleden kreeg Meneer K:)dootje een hooimeid voor zijn verjaardag. Van Lies en door Lies gemaakt.

In het gewone dagelijkse leven vergeten we haar meestal te gebruiken, maar vandaag lukte het wel:

Nu ik niet meer buitenshuis werk (ander verhaal, andere keer), heb ik weer meer tijd om Too Good To Go-pakketten te bestellen en te verwerken. Gisteren haalde ik een pakket op bij supermarkt Maal Asham, met onder andere een hele grote prei erin. En ja, too good to go, dus die was toe aan verwerking.

In een wat vrije interpretatie van een recept dat ik vond, maakte ik er met twee aardappels, een ui, wat knoflook en een liter bouillon preisoep van. De twee bosuien uit het pakket mochten er ook gezellig in.

Na een paar minuten koken mocht de pan in de hooimeid, en gaarde de soep lustig verder terwijl ik naar Kingfish fietste om daar, jawel, een Too Good To Go-pakket op te halen. Nee, dat hoeft niet meteen verwerkt, dat is in dezelfde diepgevroren staat als waarin ik het kreeg in onze eigen vriezer gegaan.

Een deel van de soep gaat de vis gezelschap houden in de vriezer. Een deel eten we, na toevoeging van room, vrijdag als diner.

We voorkomen maar weer mooi enige voedselverspilling. En de hooimeid werd dus eindelijk weer eens gebruikt!

Voedseldroger

Het was dit jaar een heel goed appeljaar. Van Lies kregen we dan ook een flinke zak appels uit de tuin. We hebben er heerlijk van gegeten, maar konden ze niet allemaal op voordat ze slecht zouden worden. Ik leende daarom de voedseldroger van Lies, en maakte een flinke hoeveelheid gedroogde stukjes appel, en wat gedroogde schijfjes appel. Nu kunnen we de hele winter appel blijven eten.

De voedseldroger ging daarna weer terug naar Lies, want die had ook het een en ander te drogen.

Afgelopen jaren leende ik wel vaker de droger van Lies, en dat beviel altijd goed. Alleen het heen en weer verhuizen wat minder. Ik kocht mijzelf deze week zelf een droger. Eenvoudig model, bij Lidl. Vrijdag werd hij bezorgd en ik wilde er natuurlijk meteen mee spelen.

Ik maakte gedroogde gember, voor thee (bijvoorbeeld). Dat ging prima.

Dus nu droog ik winterwortel, om te snacken. En heb ik al een hele lijst met dingen die ik zou willen drogen…

Groene barbecue

Sinds ongeveer anderhalf jaar eet ik vegetarisch, naar aanleiding van A Life On Our Planet, van Sir David Attenborough. Meneer doet grotendeels mee. Niet dat we veel en vaak vlees aten, maar het kon nog minder. Ik eet nog wel vis en zuivel, overigens.

Voor de ‘gewone’ maaltijden is de hoeveelheid recepten om uit te kiezen bijna overweldigend. Voor de barbecue was het nog een beetje zoeken. Yotam Ottolenghi (een van onze favoriete kookboekenschrijvers) heeft leuke recepten die ook op de barbecue kunnen, maar vaak ook behoorlijk bewerkelijk zijn. Dat is voor af en toe wel leuk, maar wij barbecuën best regelmatig en dus zochten we ook wat eenvoudiger recepten.

Zaterdag hadden we afgesproken met Lies en Yep om op de tuin te barbecuën en donderdag las ik over dit boek. We hadden al De Groene Bakplaat en dat is een fijn boek. Dus ik toog naar de boekwinkel en kocht dit boek.

Op de tuin is er geen elektriciteit, dus rond etenstijd is het daar schaars verlicht met kaarsen en wat kleine lampjes. Foto’s van het eten zijn er dus niet.

Wel van de lampjes

Maar het was heerlijk!

We maakten spiesjes met kastanjechampignons, spiesjes met gnocchi en paprika en gegrilde worteltjes. En Lies had nog witlof uit de sous-vide met een heerlijke dressing, een stuk quiche met zalm en spinazie en natuurlijk hadden we kaas. En koffie met paaseitjes ter afsluiting.

Met het kacheltje flink opgestookt was het ondanks de kou buiten aangenaam in het tuinhuis.

Deze met kerst ingezette traditie kunnen we vast nog lang volhouden!

Tomaten

Ik schreef al eerder dat we fan zijn van Too Good To Go hier thuis. We vinden het niet alleen fijn dat er daardoor minder eten wordt weggegooid, daarnaast vinden we het ook heel leuk om maaltijden te verzinnen met de verrassingsboodschappen. Het enige nadeel is de gestegen hoeveelheid plastic verpakkingen in huis.

Dat we dat enthousiasme kunnen delen met Lies en Yep maakt de lol nog groter. Regelmatig gaan er foto’s over en weer van de resultaten.

En regelmatig appen we ‘er zijn boxen bij …’ of ‘zullen we een box van … delen?’. Afgelopen vrijdag belde Lies: ‘ik moet morgen werken, maar ik zie dat Kwekerij De Noordhoek tomatenboxen heeft. Willen jullie ook en kun jij er eventueel om?’ Dat kon.

We besloten een box te delen. En dat was, achteraf gezien, een slecht idee. Nu hadden we allebei maar drie kilogram heerlijke, rijpe, smaakvolle tomaten… 😊

En na een heerlijke tomatensoep zondag (in mijn geval met dank aan Meneer K:)dootje), meerdere lunches met een hoog tomatengehalte (wat zijn ze lekker!) en een ovenrek vol drogende tomaatjes, zijn ze al bijna op. Ik heb nog helemaal geen pastasaus gemaakt!

‘Zongedroogde tomaatjes uit de oven’ 😜

De gedroogde tomaatjes zijn heerlijk. Ik vrees dat ze een populaire snack worden hier thuis. Het restant van de tomaten ga ik vandaag dus ook maar drogen. Dan kunnen we even vooruit.

Experimenteten

Afgelopen zondag gingen Meneer en ik barbecueën. Dat doen we wel vaker, dus is dat weinig nieuwswaardig.

De afgelopen maanden hebben we wel een aantal nieuwe recepten geprobeerd / bedacht, waardoor we nu vrijwel de hele maaltijd op de barbecue (kunnen) klaarmaken.

Gegrilde groente is natuurlijk niet echt avontuurlijk, evenmin als gepofte aardappels dat zijn.

Gepofte bietjes met knoflook, daarna verwerkt tot salade, eventueel met geitenkaas of fèta en rucola is wel wat avontuurlijker. Salade van op de kolen geblakerde paprika’s is heel niet vervelend.

Qua vlees was het nog redelijk standaard, vonden wij. Maar afgelopen zondag bedacht ik nieuwe marinade voor de kip: limoncello, (gedroogde) rode peper, olijfolie en zout. Minimaal een half uur marineren. Jum!

En we maakten al verschillende keren ‘in appelcider gemarineerde zalm met bosui op cederhout’. Nu probeerden we kabeljauwfilet met hete tomatenjam op cederhout.

Het kan nog wat meer zout hebben, maar ook dit experiment was geslaagd.

Het ziet er leuk uit hoor, limoncello, maar lekker vind ik het niet…

Hamer uit de oven

Vorig jaar, tijdens de dag van de boekhandel, kochten we ‘Alles uit de oven van Van Boven’. We hebben inmiddels een hele serie boeken van Yvette van Boven en we gebruiken ze graag, dus dit was een leuke aanvulling.

Tot nu toe gebruikten we het nog niet. Niet dat we niks aten hoor, maar onze verzameling kookboeken is inmiddels zo groot dat sommige boeken er een beetje in verdwalen. Wij ook wel eens, bij het maken van een boodschappenlijstje. Gelukkig nemen we daar meestal ruim de tijd voor.

Afgelopen week aten we, om het goed te maken, alleen maar uit dit kookboek. En o, wat was het allemaal weer lekker!

Gisteren hadden we eters. Toen maakte ik dit. Het is een koolrabi in zoutkorst. Het is heerlijk. Al vergde het enig breek- en sloopwerk (en het vegen van de keuken daarna) voordat we het konden proeven. Met een hamer had ik genoeg argumenten in handen om te winnen van de zoutkorst.

De gasten hadden het gelukkig zo druk met praten dat ze van het geweld in de keuken niets hebben meegekregen.

Gerimpelde mangojam

Vandaag kreeg ik van de groenteboer vijf mango’s met oma-appelwangetjes. Niet meer geschikt om te verkopen (voor hem) of te bewaren (voor mij). 

Ik had gelukkig nog wat lege potjes en kon Meneer K:)dootje in de supermarkt bereiken, dus werden de mango’s jam. 

Schillen en snijden.

Pureren met de staafmixer

Verwarmen en dan 1 minuut koken met wat geleisuiker erbij (dankzij Meneer K:)dootje dus) en:

Drie potjes jam*! 

Drie ja. Er woont er een bij Lies. 

*recept van Uit de pan van San