Tomaten

Ik schreef al eerder dat we fan zijn van Too Good To Go hier thuis. We vinden het niet alleen fijn dat er daardoor minder eten wordt weggegooid, daarnaast vinden we het ook heel leuk om maaltijden te verzinnen met de verrassingsboodschappen. Het enige nadeel is de gestegen hoeveelheid plastic verpakkingen in huis.

Dat we dat enthousiasme kunnen delen met Lies en Yep maakt de lol nog groter. Regelmatig gaan er foto’s over en weer van de resultaten.

En regelmatig appen we ‘er zijn boxen bij …’ of ‘zullen we een box van … delen?’. Afgelopen vrijdag belde Lies: ‘ik moet morgen werken, maar ik zie dat Kwekerij De Noordhoek tomatenboxen heeft. Willen jullie ook en kun jij er eventueel om?’ Dat kon.

We besloten een box te delen. En dat was, achteraf gezien, een slecht idee. Nu hadden we allebei maar drie kilogram heerlijke, rijpe, smaakvolle tomaten… 😊

En na een heerlijke tomatensoep zondag (in mijn geval met dank aan Meneer K:)dootje), meerdere lunches met een hoog tomatengehalte (wat zijn ze lekker!) en een ovenrek vol drogende tomaatjes, zijn ze al bijna op. Ik heb nog helemaal geen pastasaus gemaakt!

‘Zongedroogde tomaatjes uit de oven’ 😜

De gedroogde tomaatjes zijn heerlijk. Ik vrees dat ze een populaire snack worden hier thuis. Het restant van de tomaten ga ik vandaag dus ook maar drogen. Dan kunnen we even vooruit.

Eetgezelligheid

Regelmatig doen zich hier eetproblemen voor. Dat klinkt veel erger dan het is. Meestal bestaan de problemen uit ‘vergeten vlees uit de vriezer te halen’ of ‘teveel gekookt voor z’n tweeën’ of ‘dat is heel lekker maar kun je alleen in grotere hoeveelheden kopen’. Dit soort problemen kunnen meestal gemakkelijk opgelost worden met dezelfde oplossing: eetgezelligheid. 

Wat dat is? Gezelligheid met eten. Moeilijker is het niet. 

Hoe je dat doet? In ons geval door een eenvoudige kreet (‘Help!’) de wereld in te slingeren via het een of andere kanaal. 

Zondag ging het als volgt. Berichtje van Lies: ‘Zin in Indiaas avondeten?’. Maar natuurlijk. Nog een berichtje: ‘Maar ik heb geen toetje.’ O. Nou: ‘Wij hebben nog Délice de Bourgogne, Époisse en boeren Camembert. Is dat wat?’. Dat was wat. Vervolgens:  

‘Ik heb toch een toetje!’

En zo hadden we ineens een drie gangen diner voor vier personen met koffie met lekkers als nazit. 

 

 Indiaas.   Frans. 

Best een prima combinatie. 

Eetgezelligheid dus.