Inmiddels heb ik een hele verzameling oude kopjes. Van die mooie, met bloemetjes, krullen en vaak een gouden randje. Enkele kocht ik, sommige kreeg ik. Vrijwel allemaal verschillend.

Een paar kopjes uit mijn verzameling.

De kopjes passen prima onder het koffiezetapparaat. Ik drink er graag uit. Leuk, proberen een kopje uit te zoeken dat bij je stemming van dat moment past.

Ik heb ook een set van vier witte kopjes met zilveren versiering. Van heel dun porselein. Die gebruik ik niet om uit te drinken.

Ik deed er een beetje vogelzand in en zette daar een theelichtje op. Omdat de kopjes zo dun zijn schijnt het licht er mooi door.

Ik heb nu ‘dubbeldikke’ theelichtjes, met enkele lichtjes schijnt er natuurlijk meer licht door, daarvan is het cupje immers lager.

Inmiddels loopt mijn postproject ruim een maand.
En het loopt heel goed!

Enkele van de brieven die ik kreeg.

Ik kreeg al zeven brieven. En ik schreef er ongeveer tien. Nee, ik heb dat niet precies bijgehouden. Dat vind ik niet zo belangrijk. Het is me tot nu toe heel goed gelukt elke week minstens één brief te schrijven, zoals mijn voornemen was. Of het er dan een, twee of meer zijn geweest die week heb ik niet onthouden. Het gaat mij er ook helemaal niet om zoveel mogelijk brieven te schrijven. Wel wil ik überhaupt brieven schrijven. En ik vind het heel leuk als mensen terug schrijven. En er zijn er inmiddels een paar die dat doen. Zo leuk!

Een heel mooie getypte brief.

Voor de brieven die ik kreeg kocht ik een bewaardoos. Brieven bewaar je immers. De brieven die ik vroeger ontving heb ik ook nog (bijna) allemaal. Leuk om af en toe eens terug te lezen. Ze vertellen een stuk van je eigen geschiedenis, ook al heb je maar een kant van de correspondentie bewaard. Vaak komt met het lezen van de brief die ik ontving nog wel een stukje terug van de brief die ik zelf schreef. Als reactie of de brief die voorafging.

Mijn nieuwe brievendoos.

Wat wel een uitdaging is gebleken: het vinden van postpapier. In mijn herinnering was er ‘vroeger’ heel veel keuze. Teveel zelfs soms. Nu moet je winkels die postpapier verkopen met een lampje zoeken. En in die winkels is de sortering vaak beperkt. En als je zoals ik dan ook nog eens kieskeurig bent wordt postpapier kopen, eh, een lastige opgave.
Waarom ik kieskeurig ben? Omdat ik het liefst met pen en inkt schrijf. En dat kan niet op elk papier. Het kan zelfs op heel veel papier niet. Althans, niet zo dat de brief ook leesbaar blijft voor de ontvanger. Vaak vloeit de inkt teveel uit, absorbeert het papier dus te veel. Als pen en inkt niet gaat wil ik graag met vulpen kunnen schrijven. Dat gaat gelukkig op meer soorten papier. Maar helaas geldt ook daarvoor dat er papier is wat teveel absorbeert waardoor de letters uitvloeien.

Hoe deden mensen dat vroeger? Toen was er alleen maar pen en inkt dus toen was (neem ik tenminste aan) alle papier daarvoor geschikt. Wat is er anders aan het huidige papier?

Werk in uitvoering 🙂