Categorie archief: Dagelijkse dingen

Zwerfsttocht 2016 – dag 2

Geplaatst in Dagelijkse dingen door

Gisteravond spraken we af dat we om tien uur koffie zouden drinken. Dus hebben we ruim de tijd voor ontbijt. 

Bij de koffie nemen we de plannen en de wereld nog eens door. Het eerste is wat eenvoudiger dan het tweede, maar het is gezellig. 

Zoals gezegd zijn de plannen niet zo moeilijk: we gaan naar Sint-Annaland. We vertrekken iets na elven en zijn keurig op tijd bij de Zeelandbrug voor de opening van 11.40 uur. 

Na de brug is het tegenstrooms kruisen met niet zoveel wind. Heerlijk varen, met een lekker zonnetje. We zwaaien Jan uit, die morgen helaas weer moet werken. Daarna slaan we in slow motion, stroom tegen weet u nog, af de Keeten in. Het is druk op het water, veel mensen pakken deze mooie dagen nog gauw mee. 

De Hardebolle heeft een keurig plekje voor ons geregeld. We drinken koffie in de kuip en de mannen duiken de kelder van de Maleachi in. De stroomvoorziening is nog steeds niet goed. Met behulp van de technische helpdesk regelen ze in elk geval een deel van de oplossing. Wat het probleem precies is kan nog niemand vertellen. 

Onhandig is wel dat vanmorgen de kachel ook nog in staking is gegaan. Gelukkig mogen we een kacheltje lenen van de Hardebolle. Als mama dan ook nog voor ons allemaal kookt is het al snel zó warm binnen dat we de luikjes een stukje open moeten zetten. 

Wat we eten? Eerst een voorgerecht van Merien: 

Daarna: 

Na het eten spelen we een potje kaart: Amerikaans jokeren. Gisteren heb ik glorieus verloren: 

(Ja, het gaat om de minste punten).

Vanavond is het beter, maar winnen? Nee… 

Zwerfsttocht 2016 – dag 1

Geplaatst in Dagelijkse dingen door

Zaterdagochtend. Om kwart over zeven gaat de wekker. 

Joepie!

Zwerfsttocht!

We doen dit jaar vanwege allerlei afspraken maar een paar daagjes, maar we gaan wel lekker weg.

Voor vertrek halen we nog even brood. In de Veste vlak bij de bakkerij zwemt een baby-eendje. Eh…. het is toch herfst? 

Daarna naar de boot, spullen inladen en samen met mama de boot klaarmaken. De accu van het lichtnet blijkt leeg, dat is een raadsel dat we nog ‘even’ op moeten lossen onderweg. De hoofdschakelaar stond namelijk uit, dus er kon eigenlijk geen stroom uit de accu gaan. 

Afijn, om een uur of elf varen we naar de sluis. We mogen er al vrij snel in, maar eruit is een ander verhaal. Nadat we er bijna een kwartier in liggen en er niets gebeurt (echt niets) probeer ik de sluismeester eens op te roepen via de marifoon. Geen contact. Zou er een grote storing zijn? 

Langzaam wordt iedereen (we liggen met een stuk of tien boten in de sluis) een beetje onrustig. Ik probeer het nog eens en krijg nu wel contact. De sluismeester heeft het druk en we zijn straks pas aan de beurt. Handig dat hij dat even meldt. Nou ja. 

Na de sluis motoren we tegen de wind in de Zandkreek uit. Daarna rollen we de genua uit en zeilen we heerlijk met stroom mee richting de Zeelandbrug. Als we de motor uitzetten valt de navigatieapparatuur uit. De accu is dus nog niet vol…

Bij de Zeelandbrug is het ook weer vreemd: geen contact met de brugwachter. Een half uur later mogen we er dan toch doorheen. 

In Zierikzee worden we keurig opgevangen door de havenmeester en krijgen we een plekje aan de steiger, vlak achter de Hardebolle. Die is hier donderdag al naartoe gevaren. 

Natuurlijk gaan we gezellig aan de borrel, in afwachting van de taxi voor de bemanning van de Hardebolle: zij moeten nog naar een verjaardag. 

De nieuwe tafel is heel mooi!

En Semmie de logeerhond heeft zijn plekje gauw gevonden. 

Net op tijd voor het eten schuift de Regena binnen. Mama had thuis al goulash gemaakt, heerlijk!

Na het eten spelen we een potje Amerikaans jokeren. Ik verlies, geheel volgens traditie, glansrijk…

Beeld

Geplaatst in Dagelijkse dingen, Wat ik vandaag zag door

Het is een beetje druk in mijn hoofd en wat is er dan fijner dan even lekker naar buiten? In deze tijd van het jaar is de wereld ’s morgens zo ontzettend mooi! Elke keer weer is het genieten. 

Vandaag combineerde ik het aangename met het nuttige en liep ik een rondje dat ergens langs de supermarkt kwam zodat ik een vergeten boodschap kon doen. 

Het rondje ging dan ook, logischerwijs, door de stad. Onderweg kwam ik dit mooie beeld tegen. Bijzondere vormen. Zacht en ook scherp. Mensen en toch niet. In elkaar passend maar niet echt. 

 Van alle kanten anders. 

Gewoon mooi. 

Wandeling

Geplaatst in Dagelijkse dingen door

We zijn net terug van een fijne vakantie en het gewone leven dreigt weer te beginnen. Deze week is er nog een beetje tussenin: nog niet heel druk maar ook niet meer echt vakantie. 

Om aan mijn vakantiequotum ‘buitentijd’ te komen (nou ja, dat is niet haalbaar, dus eigenlijk moet ik schrijven ‘om in elk geval even lekker buiten te zijn’) maakte ik vanmorgen een fijne wandeling. 

Er was zon door een boom: 

Er waren stinksigaren: 

Er waren roze bloemen:


Er was een koe met een kalfje: 

Er liep ineens een kalkoen op straat: 

Er was bedauwd gras: 

Er waren elfenbankjes: 

En er was nog veel meer, maar hé, ik moest ook nog gewoon lekker rondkijken.  Het was heerlijk en mooi. Fijne buitentijd!

Festival de Veste

Geplaatst in Dagelijkse dingen door


Afgelopen weekend was op de Oostwal in Goes voor de eerste keer Festival de Veste. Foodfrucks, muziek, kraampjes, openluchtbioscoop, varen op de Veste en nog meer. Het speelde zich allemaal zo ongeveer in onze achtertuin af, dus natuurlijk gingen we er ook heen!

We bezochten vrijdagavond de openluchtbioscoop: 

Daarna dronken we nog wat bij vrienden die daar wonen en ‘ineens’ was het al vroeg op de zaterdagmorgen. ‘Gezelligheid kent geen tijd’ kwam volledig tot zijn recht. 

Op zaterdag was het ook nog Rommelroute bij ons in de buurt. Overdag hebben we daarom niet veel meer van het festival meegemaakt dan koffie met taart.

Geweldige taart, dat wel!

 ’s Avonds zijn we met vrienden gaan eten op het festivalterrein. Kussentjes en een kleed mee en dan aan de waterkant in het zonnetje eten. Het kan slechter!


 Het was erg gezellig! En lekker. 

Het mooie van al die verschillende foodtrucks is dat je allerlei verschillende dingen kunt proeven, van Thais tot Fish&Chips tot mosselen tot taco’s en nog veel meer. 

Enkele dingen die wij aten:

Wij vonden het een geslaagd festival, de organisatie hopelijk ook!

Weervisserij

Geplaatst in Dagelijkse dingen door

Vorige week mocht ik met de mannenclub van Meneer K:)dootje mee op excursie. We gingen kijken bij een van de weren van de Stichting Behoud Weervisserij. 

We verzamelden ons aan het eind van de middag op de ‘Marjoes’ die lag afgemeerd bij de Bergse Diepsluis. Op het achterdek in de zon kregen we van een onderhoudend (en komisch) duo, Frits en Ben, uitleg over de weervisserij. 

 Ze lieten ons ook zien waarom er elk jaar een flink aantal palen van de weer vervangen moeten worden: 

 Paalworm. 

Een weer is een soort heel grote fuik, gemaakt van bomen die in een zandplaat zijn gezet in water met een getijdenbeweging. De palen staan in twee lange (bijna een kilometer) rijen die naar elkaar toe lopen. Ze raken elkaar net niet. Achter de opening tussen de twee rijen is een hart- of pijlvormig net opgesteld, ook aan palen. 

De vissen (ansjovis met name) zwemmen bij hoog water de zandplaat op om te paaien. Als het water afgaat zwemmen de vissen met de stroom mee richting de pijlvorm. Als ze daar eenmaal in zwemmen komen ze er niet meer zo gemakkelijk uit. Ansjovis is een schoolvis en door het zwemmen in een school ontstaan wervelingen in het water. Die weerkaatsen tegen de palen van de weer waardoor de vissen niet die kant op zwemmen. Zo blijven ze cirkelen in de kop van de pijl. 

 Aan het einde van de pijl, in de punt, wordt een net vastgemaakt als de vissers bij de weer komen. 

Natuurlijk is de punt afgesloten met een stuk gaas voordat het net erin gaat. Dat stuk gaas wordt dus vervangen door het net. 

Daarna gaan de vissers met z’n tweeën te water met een sleepnet met loodjes aan de onderkant en drijvers aan de bovenkant. Daardoor is het een ‘staand’ net. De vissers waden naar de kop van de pijl en spannen dan het net tussen hen in zodat de hele breedte van de pijl is geblokkeerd met het net. 

Het sleepnet. 

 De vissers in de weer. 

Met het sleepnet drijven de vissers alle vis die in de weer zwemt richting de fuik aan de punt. Als ze bij de punt zijn aangekomen met het net maken ze de fuik los en stappen weer aan boord. Dan wordt de fuik in de boot gehesen en omgekeerd en de gevangen vis gesorteerd. 


De bedoeling is dus ansjovis te vangen. Dat lukt niet altijd. Toen wij er waren zat er wel wat ansjovis in de fuik, maar er was vooral makreel en geep (meivis) gevangen. En een enkele jonge haring. Ook zat er een heremietkreeft in het net: 

Nadat de vis was gesorteerd en de weer weer goed dichtgemaakt voeren we terug naar de aanlegsteiger. 

Erg interessant om zo’n tocht mee te maken!

Herdenking

Geplaatst in Dagelijkse dingen door

Vorig jaar, tijdens een bezoek aan het museum Wings to Victory adopteerde onze Rotaryclub het oorlogsgraf op de begraafplaats in Kats, onze thuisbasis. 

Dit jaar gingen we er met een paar mensen naartoe op 4 mei. 

We keken eerst gezamenlijk naar de nationale herdenking op de Dam in Amsterdam op televisie. Dit jaar was voor het leggen van de kransen een combinatie gemaakt van mensen die zelf de oorlog hebben meegemaakt en een familielid uit een volgende generatie. Kind, kleinkind, neef of nicht legde de krans en vertelde waarom de oudere generatie die krans legde. Wat indrukwekkend!

Sterre Wolthers legde ook de verbinding met het heden in haar gedicht Monument. Wat als het anders was gegaan? Was ik er dan geweest? Heel mooi en stof tot nadenken. 

Bewonderenswaardig vond ik ook de toespraak van Ahmed Aboutaleb, de burgemeester van Rotterdam. Hij vroeg ons te blijven herdenken. Opdat we voor de generaties na ons de last van het dragen van de wereld op de schouders een klein beetje lichter kunnen maken. 

Na deze mooie herdenking reden we naar de begraafplaats in Kats. Met zijn zessen liepen we naar het, door de Stichting Oorlogsgraven, goed verzorgde graf. 

Er stond al een mooie bos bloemen, zo te zien nog heel vers. We zetten onze bloemen erbij. 



Deze sergeant J.E. Normington is samen met zijn piloot neergeschoten, waarschijnlijk boven Brugge. Ze zijn met hun vliegtuig in zee gestort en zijn lichaam is aangespoeld in Kats. Zijn maat is nog steeds Missing in Action. 

Zij gaven hun leven voor onze vrijheid. 

Indrukwekkend.