Helaas krijgen we vandaag het beloofde weer: het waait Niet…

Na de koffie vertrekken we op de motor naar de Zandkreeksluis.  Zo rustig is de Oosterschelde niet vaak. 

In de Zandkreek komt er een voorzichtig zonnetje tevoorschijn, maar de wind blijft verstopt. 

Na de sluis beginnen we alvast met opruimen. Het seizoen is nu echt voorbij en de boot moet leeg voor de winter. Dat is ooit de aanleiding geweest die we verzonnen voor de Zwerfsttocht, trouwens. De voorraden opmaken. Heel vreemd, maar het is nog nooit echt gelukt…

Afijn, voordat we terug naar de haven gaan tanken we nog diesel. De tank zit nu (meer dan…) vol zodat er geen condens kan ontstaan in de winter. 

Daarna leggen we de boot voor even nog in zijn eigen box en halen Meneer K:)dootje en ik de zeilen eraf terwijl mama binnen alvast begint met inpakken. O ja. Grote boot = grote zeilen. Zwaar dus. 

Als de boot leeg is varen we hem naar een ander plekje. Daar kan hij liggen totdat hij uit het water gaat. In de eigen box kan dat niet. Althans, dan komen we de hele winter niet meer weg. Het Veerse Meer kent namelijk een winterpeil. Het water gaat in de winter wat omlaag, zodat de boeren makkelijker kunnen spuien. Maar de eigen box van de Maleachi is niet zo diep, dus met het verlaagde peil liggen we daar dan aan de grond. 

Nadat alle spullen in de twee auto’s zijn gestapeld halen we ook nog snel de zeiltjes van Karel eraf. Dan hoeven we maar een keer naar de zeilmaker te rijden om ze weg te brengen voor de winterbeurt. Dat doen we dan ook maar meteen. 

Handig, zo’n grote auto. 

Ik vind het altijd interessant om even bij de zeilmaker te kijken. 

Deze heeft ook een schitterend uitzicht! 

Als de zeilen hoog en droog liggen brengen we de rest van de spullen naar huis. Snel even omkleden en dan terug naar Wolphaartsdijk, want op de Hardebolle stond al twee dagen dit: 

Wat?

Nou, dit:

Stokvis! Dáárvoor moesten we naar Sint-Annaland. En Merien bedacht dat we het dan meteen ook wel met z’n allen konden eten. Goed idee!

Op z’n Zeeuws: stokvis met aardappelen, rijst, botersaus, gebakken uien en een beetje mosterd. En een ijsje toe. 

Het was een fijne afsluiting van een fijne vakantie!

Kijk, onze leenkachel: 

Het is binnen dus heerlijk warm nu. Beetje lastig was wel dat tijdens het afbakken van de broodjes ineens de oven uit ging. Terwijl het gas niet op was. Huh?

De heren vervangen een knelkoppeling en daarna doet het het weer. Maar hun conclusie is dat het te koud was om zoveel gas tegelijk uit de fles te willen trekken. 

We besluiten dat we niet naar Yerseke (het oorspronkelijke plan) maar naar Wemeldinge gaan. Morgen is de wind namelijk op en vanaf Wemeldinge is het dan minder ver (saai) op de motor varen. Omdat we nu weer genoeg stroom hebben hoeven we bij het zeilen de motor niet stationair bij te laten staan. Dat is echt heel fijn!

 Gezien de windrichting (achterlijk) en de rustige omstandigheden wil Meneer K:)dootje de boom* weleens zetten. Dat gaat allemaal keurig en we gaan er vooral ook harder door. 
Intussen warmt mama de goulash op, zodat we heerlijk warm kunnen lunchen. 

We gaan door het vaarwater dat aan het begin en eind de leukste boeien die ik ken heeft: de Witte Tonnen Vlije. 

Dit is de boei aan het begin:

En dit die aan het eind: 

Streepjesboeien dus. Dat is omdat er twee vaarwaters samenkomen op die plek. Meestal ligt daar een boei met twee kleuren, waarbij de kleur aan de bovenkant het belangrijkste vaarwater (hoofdvaarwater) aangeeft. Hier zijn beide vaarwaters even belangrijk, dus streepjes. Zelfs de wc-borstel bovenop is twee kleuren!

Het varen is heerlijk!

In Wemeldinge lopen we lekker even een rondje. Hoewel het niet zo zonnig is is het lekker buiten. 

Het handelsmerk van Wemeldinge: de twee molens.

Na de borrel begint Merien met koken. Hij heeft op vakantie in Zweden dit jaar een mooie pan gekocht en geeft een demonstratie.  

Leidend tot: 

Na het eten gaat Meneer K:)dootje op les Irish Coffee maken.   

Best mooi voor een eerste les, toch?

Uiteraard moeten we dan nog maar eens kaarten.  Heel verrassend win ik weer niet…

*boom: een uithouder voor het voorzeil, zodat de twee zeilen als het ware naast elkaar staan. Het is die paal rechts.