Vroeger, voordat ik door de polder reed, had ik een witte auto.
Nu een met gelig-bruine striping…
Ach, zo zie je tenminste goed dat er nog volop op het land gewerkt wordt hier in de buurt.
Categorie archief: Dagelijkse dingen
Een bootje wegbrengen.
Een vriend kocht pas een andere boot. Hij ruilde zijn huidige boot (door hemzelf altijd liefkozend ‘bootje’ genoemd, maar bijna twee keer zo lang als Karel) in.
Dat de boot ingeruild werd, betekende natuurlijk ook dat hij naar de verkoper moest. Varend ja, het is toch een boot? En varen, tja, daarvoor ben ik vrij gemakkelijk te lijmen. Zelfs in november. En zelfs als ik dan eerst moet helpen de boot leegmaken.
Dus: maandagavond deden we alvast een autoballet (met twee auto’s naar een afspraak, met twee auto’s naar de verkoophaven, met een auto terug: strakke choreografie!) en dinsdagochtend haalde ik wat lekkers bij de bakker voordat ik naar de boot reed.
Na een uur of wat lagen alle spullen uit de boot in huis (luxe hoor, een steiger in je achtertuin) en konden we vertrekken. Het was heerlijk weer: zonnig, niet zo koud, wel veel wind.
Na een korte stop om te tanken voeren we de sluis uit, de Oosterschelde op. Ahhhh… óók op de motor blijft het mooi water. 
Het was niet druk, wel wat beroepsvaart maar niet overdreven veel. En zowaar een andere zeilboot!
Bij de Grevelingensluis moesten we een poosje wachten. En toen koelde het behoorlijk af. Maar ach, met wat meer kleren aan was dat leed gauw geleden.
Uiteindelijk zijn we uiteraard keurig geland bij de makelaar. Na nog wat laatste spullen van boord te hebben gesjouwd was het tijd voor een laatste foto. 
Daarna mochten we de zonsondergang nog even bekijken vanuit het kantoor van de makelaar. Mooi! 
We sloten de dag af met een gezellig etentje.
Wanneer kon die andere boot ook alweer worden opgehaald? 😉
Popkoor Flashback
Meneer K:)dootje zingt. Sinds een paar jaar doet hij dat bij Popkoor Flashback. Ze treden regelmatig op, bijvoorbeeld tijdens het festival Middelburg Vol-koren.
Gisteren hadden ze een avondvullend optreden in Heinkenszand. Natuurlijk ging ik erheen! Na al die maanden verhalen over de repetities en soms ook repetities met de heren hier thuis was ik reuze benieuwd.
Het was -uiteraard- hardstikke leuk!
Ze zijn een beetje lastig op de foto te krijgen, want een foto is maar statisch. En dat is het koor zeker niet! Niet alleen heeft bijna elk liedje een andere opstelling, maar ook doen ze veel bewegingen bij de liedjes. En dat zie je vrij slecht op een foto…
Het rode tenue was voor het eerste deel. Na een intermezzo van ‘De Jochies‘ kwam er meer blauw op het podium. Na de pauze was het rood helemaal weg en stond iedereen er in de nieuwe kleuren: 
(Weer zo’n statische foto, sorry. Als er wel vanalles gebeurde op het podium had ik het te druk met kijken om foto’s te maken.)
Ze zongen een breed scala aan liedjes: 
Wat ik dan altijd leuk vind om te zien: de dirigente, Francis de Jonge, stond ook op een podium(pje), helemaal achterin de zaal. Ook keurig in de juiste kleuren (de foto is dus van voor de pauze): 
O ja… ik won een prijs bij de verloting. Maar die heb ik gedoneerd aan oma. 
Ik ben benieuwd naar de ervaringen van Meneer K:)dootje zelf (nog in diepe rust), maar voor het publiek was het in elk geval een zeer geslaagde avond!
Gezekkigheid
Een paar jaar geleden leerde ik via Twitter Vrouw Haaksma kennen. En Kanarievogel Marjan. En jeetje Janita. Van Twitter ging het verder naar Instagram.
Met Vrouw Haaksma sprak ik een keer af in Zwolle (je moet wát hè, als je in Goes en Groningen woont). Met Janita en Vrouw Haaksma (en Meneer K:)dootje) eens in Groningen. Met de kanarie in Zierikzee en Dordrecht.
En toen dachten we dat het leuk was eens met z’n allen af te spreken. Daar moet je natuurlijk eerst over kletsen, dus maakte ik een app-groepje aan. Gezekkigheid. Vult u zelf de samentrekkingen even in?
Toen kwamen we, verrassend, tot de ontdekking dat het best een onderneming is, om af te spreken met mensen uit Arnhem, Goes, Groningen en Zwijndrecht. Utrecht leek lekker centraal. Ja, dat hebben we met de natte vinger bepaald. Stel je voor dat we het met passer en lineaal hadden uitgemeten en ergens in een of ander weiland terecht waren gekomen…
Het bepalen van een datum was, zoals de Engelsen zo mooi zeggen, slechts een minor detail, dus we hadden een date! Lunchen in Utrecht!
Nog wat laatste handige tips (‘ik doe mijn hysterisch roze jas aan’ ‘ik kom misschien om 11.11 uur aan. Of om 10.49 uur’) en jaaaaaaaaaaaa! Gelukt!
Gisteren togen we dus naar Utrecht. En de hooggespannen verwachtingen waren volledig terecht. Gezellig!!!
Ik maakte nog een klein reisverslagje op Instagram:
Goes
Trein
Koffie! In Rotterdam
Utrecht
Wachten op Vrouw Haaksma
Compleet!
Reclame-actie in Hoog Catherijne
Koffie bij Blackbird
Lunch
Cadeautjes van Janita!
Tja… helaas weer terug naar huis…
Gelukkig met een spannend boek in de trein
En weer koffie in Rotterdam
En volgende keer? Dan wil ik niet al om half drie weer weg moeten! Dames, bedankt voor de gezelligheid en tot snel!!
Bier met een hoofdletter
Vanmiddag om een uur of twee was volgens Meneer K:)dootje een mooi tijdstip om het bier open te maken. Serieus bier: 
Hij had zelfs liever gehad dat ik het nog iets eerder op de dag had gedaan. Helaas ging dat vanwege een technisch probleempje niet door*.
Maar goed, toen het bier eenmaal uitgeschonken was en je dat ook door het hele huis rook kon ik in de auto stappen om een zeil naar de zeilmaker te gaan brengen.
Want ja, zo’n stoofschotel moet toch minstens drie uur in de oven. Of vier zelfs, in dit geval.
Het smaakte verukkelijk, overigens. Het recept staat in de nieuwste Allerhande, pagina 70.
*het vlees was nog bevroren, dus ik kon het niet eerder snijden.
Nieuwe ouderwetse inkt
Mijn moeder helpt iemand een huis leeg maken. Ze deed een geweldige vondst, althans vanuit mijn oogpunt bezien. Gelukkig mocht ze de vondst meenemen en zo kreeg ik dit: 
Twee flessen ouderwetse Talens vulpeninkt, waarvan één nog in het originele doosje.
Ik ben heel benieuwd of deze claim waargemaakt wordt…
In het doosje zit ook nog de gebruiksaanwijzing: 
Geweldig hè? Ik vind het echt heel mooi bedacht, zo’n vulsysteem. De productiekosten zullen niet gering zijn geweest, vermoed ik. Maar toch jammer dat je dit soort dingen niet veel meer ziet.
Binnenkort ga ik er een pen mee vullen en proberen hoe het schrijft. Qua hoeveelheid kan ik in elk geval even vooruit. Een flinke fles blauw-zwart en een flinke fles groen.
Macarons
Lies en Yep gingen een paar dagen naar Parijs.
Wij, nou ja, vooral Meneer K:)dootje, zorgden voor de kippen.
Woensdagochtend vond ik een verrassing voor de deur: 
Yummie!
(Voor de jaloerserigen onder jullie: ze zijn inmiddels op.)
Nieuwe pen
Zo af en toe kan ik mijn verslaving niet weerstaan.
Dus dinsdag bezorgde de postbode dit: 
Met daarin: 
En de geweldige verpakking openen levert het volgende plaatje op: 
En net als de Amethyst die ik vorig jaar kocht (zonder de inkt), schrijft de Aquamarine heerlijk.
Man op het dak
Het begon, tot groot ongenoegen van Groentekat, maandagmorgen ineens. Een hoop gerommel in de voortuin en niet veel later verrees daar een steiger. Toen hield het op.
Dinsdagochtend merkte ik aan het feit dat Groentekat zich achter het gordijn in de slaapkamer verschanste dat ‘het onheil’ was teruggekeerd. De woonkamer leek inmiddels qua lichtval meer een aquarium: 
De aannemer was dus gearriveerd. Begin dit jaar had hij gezien dat een aantal dakpannen en nokvorsten gebroken was. Vandaag ging hij die vervangen.
En zo hadden we even geen pannen (nou ja, minder pannen) op het dak en wel een man met een baard. 
Was het de Sint niet. Zo jammer…
Maar goed, we hebben wel nieuwe dakpannen. 
En weer uitzicht vanuit de woonkamer.
Training
Zaterdagochtend ging om kwart voor zes de wekker. Hóe vroeg? Ja, precies. We hadden afgesproken om zeven uur te vertrekken naar Monnickendam. Daar worden trainingen georganiseerd voor de J-70 door Keelboat Academy, een boot waar ik het afgelopen jaar veel op meegevaren heb*. Als team vonden we het een goed idee daaraan mee te doen, dus na het varen van het Open Nederlands Kampioenschap twee weken geleden is de boot in Monnickendam blijven staan.
Allemaal leuk bedacht, maar poeh… zeven uur weg is best vroeg. Gelukkig was er koffie voor onderweg. 
Ik hoopte nog wat te kunnen slapen achterin de auto, maar dat is helaas niet gelukt. Het uitzicht was gelukkig mooi: 
We maakten ons wel een klein beetje zorgen: er was vrijwel geen wind. En de voorspelling voor Monnickendam was ook niet echt gunstig. De organisatie had aangegeven dat de training alleen niet door zou gaan als er ijs lag of als het ontzettend mistig zou zijn. Wij hoopten wel dat het nog een beetje zou gaan waaien, want twee uur rijden is best ver om niet te gaan zeilen.
In Monnickendam aangekomen bleek het heerlijk weer. Met nauwelijks tot geen wind, dat wel. Na het te water laten en optuigen van de boot en de voorbespreking heeft trainer Ben Koppelaar de drie aanwezige boten naar de haven uit gesleept. Daar waaide het ook niet. We hebben een eiland gemaakt** en ons laten bedelven onder de vliegen. Geef mij maar zout water om op te varen…
We kletsten wat.
Er werden wat fitness- en yoga-oefeningen uitgeprobeerd.
We deden theorieles.
En toen ging het dan toch nog genoeg waaien om een klein beetje te kunnen zeilen. Niet veel, maar we gingen vooruit. We trainden vooral op het sturen met gewicht en zeilen en zo weinig mogelijk met het roer. Zinvol.
Na afloop (met weer een sleep de haven in omdat de wind op was) nabespreking, de filmpjes bekijken die Ben maakte en de boot weer opruimen.
Het was inmiddels half zes, dus we besloten onderweg wat te eten. Dat werd boven de A4. 
Daarna was het nog even een stukje rijden, maar dankzij de muziek die we uitzochten ging de tijd snel. (Lees: Zanger Rinus, Wesly Bronkhorst, Manke Nelis, en zo voort.)
Ondertussen bespraken we de mogelijkheden van een teambus/camper/caravan om volgend jaar naar de wedstrijden en trainingen te gaan. We zijn eruit: we willen een oude streekbus. Zoiets.
’s Avonds werd het een bejaard avondje: nog even lezen op de bank en vroeg naar bed.
*Eredivisie Zeilen, daar vertel ik later nog over
**de boten naast elkaar gelegd en aan elkaar vastgemaakt
k:)dootje 