Toch nog een boekje

Natuurlijk heb ik al genoeg boekjes. Opschrijf-, teken-, verf-, kleur-, knutsel-, dingesboekjes bedoel ik dan. Boeken waar iemand anders de tekst al in schreef heb ik nooit genoeg natuurlijk.

Toen ik donderdag met mams in Breda was kocht ik toch nog een boekje.

Met glitters, dat alleen is al een excuus, toch?

Mijn echte excuus was dat het voor elke dag van het jaar een bladzijde heeft. Zonder lijntjes, zodat je erin kunt tekenen én schrijven. En niet te groot, anders zijn de pagina’s veel te intimiderend. Dan houd ik het niet vol om regelmatig een bladzijde te vullen, denk ik. Dan heb ik liever dat m’n blaadjes te klein zijn 😉

Vandaag maakte ik de eerste twee blaadjes. Met tekeningetjes. Want tekenen is gewoon leuk om te doen, en ik doe het veel te weinig. Ik vind het (inmiddels) niet (meer) belangrijk of het een geweldige tekening wordt. Ik vind het wel belangrijk dat ik het leuk vond om hem te maken. En of voor mijzelf herkenbaar is wat ik ermee wilde uitdrukken.

Beetje inkt, beetje waterverf, beetje kleurpotlood: lekker spelen.

En nu braaf elke dag (nou ja, vaker dan voorheen) een blaadje vullen!

Nieuwe ouderwetse inkt

Mijn moeder helpt iemand een huis leeg maken. Ze deed een geweldige vondst, althans vanuit mijn oogpunt bezien. Gelukkig mocht ze de vondst meenemen en zo kreeg ik dit:  Twee flessen ouderwetse Talens vulpeninkt, waarvan één nog in het originele doosje. 

   Ik ben heel benieuwd of deze claim waargemaakt wordt…

In het doosje zit ook nog de gebruiksaanwijzing: 

Geweldig hè? Ik vind het echt heel mooi bedacht, zo’n vulsysteem. De productiekosten zullen niet gering zijn geweest, vermoed ik. Maar toch jammer dat je dit soort dingen niet veel meer ziet.

Binnenkort ga ik er een pen mee vullen en proberen hoe het schrijft. Qua hoeveelheid kan ik in elk geval even vooruit. Een flinke fles blauw-zwart en een flinke fles groen. 

Tekenen

Nee, tekenen kan ik niet. Althans, als het ‘volgens de regels’ moet. Dus met perspectief, of verhoudingen, of dat het ergens op moet lijken. Daarvoor moet je niet bij mij zijn. 

Ik doe het misschien ook veel te weinig om er iets van te kunnen maken. Maar de enkele keer dat ik me er dan toch aan waag vind ik het best leuk. Als ik eenmaal weet wat ik ga tekenen dan toch. 

Vandaag waagde ik een poging. Beetje potlood, veel gum, pennetje en Oostindische inkt.  

  Daarna lekker knoeien met pastelkrijtjes (pas op, dat zit meteen óveral!).  

Lekker hoor, een regenachtige zaterdagochtend.