Hooimeid

Jaren geleden kreeg Meneer K:)dootje een hooimeid voor zijn verjaardag. Van Lies en door Lies gemaakt.

In het gewone dagelijkse leven vergeten we haar meestal te gebruiken, maar vandaag lukte het wel:

Nu ik niet meer buitenshuis werk (ander verhaal, andere keer), heb ik weer meer tijd om Too Good To Go-pakketten te bestellen en te verwerken. Gisteren haalde ik een pakket op bij supermarkt Maal Asham, met onder andere een hele grote prei erin. En ja, too good to go, dus die was toe aan verwerking.

In een wat vrije interpretatie van een recept dat ik vond, maakte ik er met twee aardappels, een ui, wat knoflook en een liter bouillon preisoep van. De twee bosuien uit het pakket mochten er ook gezellig in.

Na een paar minuten koken mocht de pan in de hooimeid, en gaarde de soep lustig verder terwijl ik naar Kingfish fietste om daar, jawel, een Too Good To Go-pakket op te halen. Nee, dat hoeft niet meteen verwerkt, dat is in dezelfde diepgevroren staat als waarin ik het kreeg in onze eigen vriezer gegaan.

Een deel van de soep gaat de vis gezelschap houden in de vriezer. Een deel eten we, na toevoeging van room, vrijdag als diner.

We voorkomen maar weer mooi enige voedselverspilling. En de hooimeid werd dus eindelijk weer eens gebruikt!

Voedseldroger

Het was dit jaar een heel goed appeljaar. Van Lies kregen we dan ook een flinke zak appels uit de tuin. We hebben er heerlijk van gegeten, maar konden ze niet allemaal op voordat ze slecht zouden worden. Ik leende daarom de voedseldroger van Lies, en maakte een flinke hoeveelheid gedroogde stukjes appel, en wat gedroogde schijfjes appel. Nu kunnen we de hele winter appel blijven eten.

De voedseldroger ging daarna weer terug naar Lies, want die had ook het een en ander te drogen.

Afgelopen jaren leende ik wel vaker de droger van Lies, en dat beviel altijd goed. Alleen het heen en weer verhuizen wat minder. Ik kocht mijzelf deze week zelf een droger. Eenvoudig model, bij Lidl. Vrijdag werd hij bezorgd en ik wilde er natuurlijk meteen mee spelen.

Ik maakte gedroogde gember, voor thee (bijvoorbeeld). Dat ging prima.

Dus nu droog ik winterwortel, om te snacken. En heb ik al een hele lijst met dingen die ik zou willen drogen…

Luxe boodschappen

Een paar weken geleden kwam tijdens een borrel bij vrienden de Vreemdelingenmarkt in Antwerpen ter sprake. Zij waren er nog nooit, wij alweer een hele tijd geleden, dus we spraken af om er samen heen te gaan.

Vanmorgen vroeg reden we, onder het genot van een schitterende zonsopkomst, naar Antwerpen. Meneer K:)dootje weet gelukkig de weg naar de juiste parkeergarage, en toen we daar aankwamen was er nog heel veel plek op Krokodil. Rode krokodil, gelukkig, geen paarse.

Meteen bij het uitkomen van de parkeergarage werd onze eerste belofte aan S en C waargemaakt: om half tien ‘s morgens al mensen aan de garnalenkroketten en bubbels. Wij hielden het maar even bij koffie…

We liepen eerst een rondje over de markt voor het overzicht. Wat een feest toch, die grote hoeveelheid heerlijkheden, allemaal mooi uitgestald en keurig verzorgd.

Paarse tomaten
Paddenstoelen in het gelid

Natuurlijk kochten we ook vanalles. We gingen voor in elk geval een aantal specifieke zaken, zoals kaas, baklava, olijven, en natuurlijk:

Gerookte knoflook

En paddenstoelen van de schimmeljuwelier:

Natuurlijk moesten we toen ook nog lokale cultuur snuiven, dus we trakteerden onszelf op een krokkettenproeverij van De Kroketterie, mét Cava.

Daarna nog een Marrokaanse pannenkoek voor de echte lunch en toen weer naar huis om de ‘gewone boodschappen’ te gaan doen.

Noten jagen

Als kind was ik al gek op het verzamelen van eikels, kastanjes, blaadjes, takjes, beukenootjes en nog meer. Dat is niet veranderd. De eerste kastanje die ik vind gaat steevast in mijn jaszak. Daar zit meestal ook nog wel een schelp in. Of een eikendopje. En mooie steentjes.

Onlangs kwam ik op een hardlooprondje langs een plek waar hazelnoten lagen. De bolsters (heet dat zo bij hazelnoten?) daarvan zijn erg decoratief. En de nootjes zien er niet alleen leuk uit, ze zijn ook nog lekker. Maar ja, tijdens het hardlopen heb ik geen zakken…

Vanavond liepen we, wél met zakken, nog even langs dezelfde plek. En raapten we twee handen vol met nootjes. Het was al bijna donker, anders had ik misschien nog wel wat meer gezocht. Nu denk ik dat ik nog een keer terug ga.

Kiemgroenten

Ik ben nog steeds dat kind dat tuinkers kweken geweldig vindt. Magisch, die zaadjes die met alleen een beetje water en licht zomaar plantjes worden.

Daarnaast is het natuurlijk geweldig lekker op een boterham met kaas. Of eiersalade. Of mayonaise. Of in de sla.

Toen ik moestuinzaadjes ging bestellen bij de Bolster en daar een setje kiemgroenten met een kweekschaaltje vond, was ik dus verkocht.

Mosterdzaadjes

Water in het schaaltje, roostertje erop. Zaadjes erop strooien en braaf wachten. En elke dag het water bijvullen natuurlijk.

Eerst kweekte ik een schaaltje tuinkers. Nu zijn de mosterdzaadjes aan de beurt.

Na één dag zijn ze al aan het uitlopen!
Tweede dag
De eerste blaadjes
Miniplantjes!
Eetklaar!
Geen briljante foto, maar het smaakte wél goed 🙂

Experimenteten

Afgelopen zondag gingen Meneer en ik barbecueën. Dat doen we wel vaker, dus is dat weinig nieuwswaardig.

De afgelopen maanden hebben we wel een aantal nieuwe recepten geprobeerd / bedacht, waardoor we nu vrijwel de hele maaltijd op de barbecue (kunnen) klaarmaken.

Gegrilde groente is natuurlijk niet echt avontuurlijk, evenmin als gepofte aardappels dat zijn.

Gepofte bietjes met knoflook, daarna verwerkt tot salade, eventueel met geitenkaas of fèta en rucola is wel wat avontuurlijker. Salade van op de kolen geblakerde paprika’s is heel niet vervelend.

Qua vlees was het nog redelijk standaard, vonden wij. Maar afgelopen zondag bedacht ik nieuwe marinade voor de kip: limoncello, (gedroogde) rode peper, olijfolie en zout. Minimaal een half uur marineren. Jum!

En we maakten al verschillende keren ‘in appelcider gemarineerde zalm met bosui op cederhout’. Nu probeerden we kabeljauwfilet met hete tomatenjam op cederhout.

Het kan nog wat meer zout hebben, maar ook dit experiment was geslaagd.

Het ziet er leuk uit hoor, limoncello, maar lekker vind ik het niet…

Spontaan idee

Terwijl ik me achter mijn bureau door een dossier ploegde bedacht ik dat de kabeljauw nog uit de vriezer moest. Voordeel van kantoor aan huis: ik liep naar de keuken en haalde de kabeljauw uit de vriezer. 

Terug achter mijn bureau ploegde ik verder. Ineens kwam het idee in me op dat we ook best bij Frascati in Willemstad zouden kunnen gaan eten. En dat Lies en Yep misschien wel mee wilden. 

Toen Meneer K:)dootje thuis was opperde ik mijn idee. Als reactie zette hij de oven weer uit en zocht zijn autosleutel. 

Enkele telefoontjes later (meer dan een half uur rijden zonder te weten of je terecht kunt is onhandig. En Lies en Yep doen (nog steeds) niet aan telepathie) waren we op weg. 

Het resultaat? 

En een heel fijne, gezellige avond. 

Joepie. 

Etentje

Ooooo, het is hopeloos met bloggen. Genoeg blogwaardigs maar ik vergeet steeds dat zo’n verhaaltje zichzelf niet schrijft.

Goed. Een etentje dus.

Vorige week vrijdag togen we met Lies en Yep naar Willemstad (gewoon in Noord-Brabant hoor, niks exotisch). Dat uitstapje zat al even in de pijplijn, maar nu vonden we plotseling een geschikt moment. Een aanleiding? Hoezo?

Waarom we vanuit Goes vrijwillig drie kwartier willen rijden om aan tafel te kunnen? Omdat Frascati erg leuk is.

De menukaart:  Tegelijk je placemat dus. Handig, want je bestelt steeds twee gerechtjes per persoon. Waarbij niemand zich iets hoeft aan te trekken van de ‘vaste volgorde’ van voorgerecht, hoofdgerecht, nagerecht. En ook niet iedereen tegelijk in dezelfde gang zit.

Deze keer at ik bijvoorbeeld helemaal geen hoofdgerecht. Wel heel veel heerlijke voorgerechtjes. En een paar toetjes.

Nee, ik at de toetjes links en rechts onder niet twee keer. Het programma vindt het leuk die foto twee keer op te nemen in het mozaïekje. Prima, want het was wel errug lekker. Vooral de Chocolade Toffee taart. O!

De paddenstoelenkroket is door ons gezelschap unaniem gekozen tot gerecht van de avond. Je kunt ons er allemaal ’s nachts voor wakker maken (zijn er vrijwilligers?).

Behalve erg lekker was het ook erg gezellig. Volledig de drie kwartier rijden waard. 

Rest Fest*

Zomaar een ‘gesprekje’ met Lies op de vrijdagmiddag:

Zeg, zullen we samen eten vanavond? Of komt dat voor jullie niet uit? 

Ja, leuk! Maar ik heb restjesfest…

Dus?

Het ‘probleem’ bleek dat de hoeveelheid restjes wat krap bemeten was om met vier personen van te eten. Gelukkig zijn er winkels, zodat we er nieuwe restjes bij konden maken. 

Dit alles leidde tot de volgende ecclectische maaltijd*:  Pompoenovenschotel als amuse

 Oma’s gehaktbal

 Kiptahine

  Couscoussalade 

 Veldsla met geitenkaas 
 ‘Nieuwe’ pastasalade

Op het bord: 

En in de glazen ook een diverse selectie: 

Als toetje een restje kweeperen.  Die zien er mooi uit, maar het blijkt niet ons aller favoriete toetje. 

Een zeer genoeglijke avond. 

*Rest Fest rijmt beter, maar de culinaire snobs onder ons kunnen hier ‘Ecclectische maaltijd’ lezen. 

Wijnproeven

  
Gisteren hadden we een wijnproefavond op mijn club. Frank, van Wijnimport J. Bart liet ons zes witte en zes rode wijnen en een cava proeven. Janet, de kok van De Zeeuwse Rozentuin, maakte daar zes heerlijke gerechten bij. 

  
Aan onze tafel, met niet geheel toevallig dezelfde tafelschikking als vorig jaar, werd er uiteraard zeer serieus geproefd van al het lekkers. Misschien ook niet geheel toevallig ontaardde het aan onze tafel net als vorig jaar in kwalificaties die niet allemáál geschikt zijn voor een breder publiek. 

  
Ik kan me niet voorstellen dat het aan andere tafels ook is gegaan over knuppels, berenvellen, tijgerbikini’s, konijnenslippers en je innerlijke primitieve schaap. Er waren ook weinig andere tafels waar men de slappe lach kreeg. (Nogmaals excuses aan die andere tafels)

  
Wat het opleverde? Dat ik nog steeds vrij weinig weet van wijn (behalve wat ik wel en niet lekker vind), dat we helaas niet op ons achterdek aan de Mediterranée zaten, dat we onze wijnvoorraad aanvulden en daarmee het goede doel steunden, dat we heerlijk gegeten hebben en dat het heel gezellig was. 

  
O, en voor degenen die zich daar zorgen over zouden kunnen maken: ik was Bob. En dat kwam goed.