Vanmorgen groot alarm in de achtertuin. Vader merel was in paniek.
En helaas terecht.
Waarschijnlijk in een samenwerking tussen een buurkat en de zilvermeeuw (ja, echt) die ik in de achtertuin zag is het nest dat in de druif zat omgekiept en leeggehaald.
Sneu…
Toen Meneer K:)dootje en ik een paar weken geleden aan de mast van Karel aan het klussen waren vond ik op het barbecueveld op de haven een merel-ei. Of een lijster-ei.
Aangevreten helaas.
Ongeveer een week geleden zag ik een vogel af en aan de druif in onze tuin in vliegen. Ik ging kijken en zag een pluk gras hangen.
Inmiddels is het een heel nest geworden.
Er zit nu ook een vogel op. Ik kan niet goed zien of het mevrouw merel is of een zanglijster, daarvoor zit ze te goed verstopt.
Als je goed kijkt zie je haar staart en een oogje. Wie hieraan kan zien wat het is mag het zeggen.
Het zal vast niet dezelfde vogel zijn als degene die op de haven een ei geroofd zag worden. Maar een tweede leg zal het wel zijn. Hopelijk blijven de katten, inclusief Groentekat, een beetje uit de buurt!
Vorig najaar waaide onze schutting definitief weer om. Een aantal palen was al geschraagd. Die waren slecht of zelfs al afgebroken.
Dat gebeurt bij ons nogal gemakkelijk, dat palen slecht worden. We zijn gezegend met zeer vruchtbare (en zware) Zeeuwse klei. Dat blijft dus goed vochtig. Zeker op plaatsen waar weinig of geen zon komt. Zoals helemaal achterin onze tuin. Achterlangs loopt een paadje en daar komt alleen in de zomer af en toe zon tot op de grond. Dus rotten de houten palen vroeger of later weg.
De vorige keer dat de schutting omwaaide woonden we hier nog niet zo lang. Meneer K:)dootje heeft toen zelf nieuwe palen gezet. Die gingen dus minder lang mee dan gehoopt. Omdat we niet over een jaar of zes wéér nieuwe palen willen hebben we deze keer een tuinmeneer gevraagd een heel nieuwe schutting met betonnen palen te komen zetten.
We vroegen hem ook het terras netjes te leggen en een frame voor ons afdak te zetten. Dat heet volgens de tuinmeneer een prieel…
Binnenkort wordt het gelukkig een afdak, met een doorzichtig kunststof dak erop.
Vorige week zijn het terras, het prieel en de schutting gemaakt. Vandaag rooide ik drie struiken en snoeide enkele andere rigoureus. Dus nu kan ik (eindelijk) het project moestuin gaan uitvoeren. Als ik de kuilen en bergen grond weer wat beter over de tuin verdeeld heb dan toch.
We hebben de kaalslag al weer gedeeltelijk opgevuld:
En nu mag dus het voorjaar beginnen!
Morgen zou ik zomaar eens spierpijn kunnen hebben.
Vandaag sjouwde ik namelijk met grond en zand om het overnieuwe terras weer een zetje de goede kant op te geven. Ik versleepte grond, leegde de zakken zand die ik eerder al kocht, haalde nog nieuwe zakken zand en stampte het zand met mijn klompjes netjes aan. Tot slot maakte ik een forse regenbui met de tuinslang.
En nu mag ik wat drinken. Gelukkig hebben we nog een compleet terras elders in de tuin!
Vandaag ontgon ik weer een stukje van de tuin.
Eigenlijk waren het een paar stukjes. Een daarvan ligt rechts van de groentetuin, die is dus weer een stukje groter geworden. Op de foto staat de hele groentetuin tot nu toe, het extra stukje kun je nog net zien.
Omdat de groentetuin er al eventjes kaal en zielig bij lag toog ik vanmiddag naar het tuincentrum om plantjes. Dat voelt een klein beetje als valsspelen, maar gelukkig kocht ik ter compensatie ook nog wat zakjes zaad.
Met de plantjes ziet het er ineens al een stuk meer als een groentetuin uit, ik denk ook dat ik een gelukzalige zucht hoorde toen ik klaar was met water geven.
Wat eten wij deze zomer?
Frambozen (maar die struik stond er al)
Pomodori
Minikomkommers
Paarse paprika’s
Courgette
Pluksla
En knoflook. Die stond elders in de tuin en vorig jaar vergat ik die te oogsten. Dus nu heb ik de eentenige plantjes verplaatst naar de groentetuin. Hopelijk niet (ook) een vergeethoekje. Er staan er zes, de andere twaalf miniknoflookjes zijn nu al bestemd voor consumptie. Dus als jullie knoflook ruiken dan zijn wij het. 🙂
Als straks het volgende stukje groentetuin klaar is komen daar nog bietjes, radijsjes en pompoen te staan.
En als het heel mooi weer blijft misschien de peperplantjes, maar ik denk dat ik die maar op de vensterbank houd.
Ook de kruidentuin kreeg vandaag uitbreiding: platte peterselie en griekse oregano staan er nu ook. Naast de citroenmelisse, zwarte pepermunt, bieslook, rozemarijn, tijm en salie (en tussen elke plant in de buurt nog wel sprietjes bieslook omdat die per ongeluk in het zaad was geschoten…).
Overigens ben ik heel blij dat het geregend heeft de afgelopen weken. Nu is de grond tenminste een beetje te bewerken. Klein (heel klein maar hoor) nadeeltje is wel dat alle planten meteen zijn ontploft. Inclusief het zevenblad.
Het aanvalsplan voor de komende dagen is dus: ten aanval!
In mijn eerste bericht vertelde ik dat ik bezig ben met het opnieuw leggen van een terras. Dat is nog niet klaar, maar het vordert.
Het oude terras er is inmiddels helemaal uit:
Het zand voor onder de stenen van het nieuwe terras ligt al klaar. Gelukkig kunnen we het zand dat gedeeltelijk al onder het oude terras lag hergebruiken, dat scheelt een hoop sjouwen.
De grootste klus die nu moet gebeuren is het verwijderen van alle planten die op eigen initiatief een plek hebben gezocht in dit deel van de tuin. Voor een deel zijn dat gewenste planten die erg enthousiast zijn geworden over hun verblijf. Een ander deel is minder prettig gezelschap: zevenblad. Ik heb niet de illusie dat volledig uit te kunnen roeien, maar ik hoop wel dat het in elk geval in dit deel van de tuin een stuk minder wordt.
Straks begint het geweldige heen en weer schuiven met grond en zand. Eerst uitgraven, dan vullen met zand en proberen het enigszins waterpas te krijgen. En dan pas de klinkers terugleggen. Het zal nog wel even duren voordat we op het terras kunnen zitten. En dus ook voordat we weer op het tweede terras kunnen zitten, want daar liggen nu de stenen opgeslagen. Gelukkig kunnen we, o luxe, op het terras tegen het huis nog steeds gewoon zitten.
Tegelijk met het aanleggen (herleggen) van het terras moet ook de groentetuin wat meer vorm krijgen. Dat is nu een lapje van iets meer dan een vierkante meter. Het wordt vooral gebruikt door katten, om in de zon te liggen. En soms als kattenbak, helaas.
Dit weekend maakte ik in elk geval al een start met de groenten voor dit jaar: ik pootte aardappels. Ik kreeg van een vriendin twee soorten aardappels, drie stuks Vitelotte Noir en vier stuks Roseval. Die liggen nu gezellig onder een ruggetje in de tuin.
Tegen de katten ligt er tegenwoordig kippengaas over de groentetuin. Zo worden de dingen die ik plant of zaai in elk geval niet meteen weer uitgegraven…
Maandag kreeg ik een schitterende bos bloemen:
En het allerfijnste? Ze ruiken heerlijk! Zo jammer dat veel bloemen tegenwoordig helemaal niet meer ruiken.
Dinsdag kwam ik in een tuin bij mij in de buurt deze heel mooie roos tegen:
Als de tuin meer op orde is wil ik ook een rozenstruik (roep ik al jaren…)
Om de komst van de roos nu eindelijk maar eens mogelijk te maken haalde ik weer een stuk terras eruit. Het terras dat ik eruit haal heb ik op een ander terras gelegd. Misschien lost het probleem dat ik nu te weinig tegels heb voor het nieuwe terras zich dan vanzelf op…
Intussen vond ik wereldvrede, waarmee mijn vierde ‘Wat ik vandaag vond’-boekje vol raakte. Gelukkig had ik vorige week al een nieuw boekje gekregen van Vrouw Haaksma. De verenpluis hoefde ik dus niet te laten liggen.
#watikvandaagvond
#watikvandaagvond
#watikvandaagvond
#watikvandaagvond
Zaterdag reden Meneer K:)dootje en ik op en neer naar Wageningen voor de eerste verjaardag van een achterneefje. Het was heerlijk weer en achterneefje verjaarde buiten. Alle aanwezige kindjes vermaakten zich prima op het speelpleintje, dus de volwassenen ook. De wedstrijd tussen de opa’s en de kindjes wie het meest moe was aan het einde van de middag eindigde onbeslist…
Op de heen- en de terugweg probeerde ik een nieuw haakpatroon uit. Het heeft potenties, maar ik moet nog op zoek naar geschikt garen.
Toen we terug Zeeland in reden trakteerde de natuur ons op dit schitterende plaatje:
Op de heenweg at ik in de auto overigens van mijn eerste oogst van dit jaar:
voorjaarsboterham! (zelfgemaakte mayonaise en zelfgeteelde tuinkers)
Inmiddels is de eerste oogst tuinkers bijna op en heb ik nieuwe gezaaid.
Een paar peperzaadjes zijn ook al boven de grond dus hopelijk hebben we dit jaar weer zelfgeteelde peper.
Al dat voorjaar brengt nog een vrij onhandig probleempje met zich mee:
Groentekat is om onverklaarbare reden dol op de veters van mijn (roze) gympen. Kennelijk zijn deze veters een heerlijke midnightsnack voor groentekatten. Als ik ’s avonds mijn schoenen niet katbestendig opberg gaan de veters eraan. Eerder was er al een stuk van de veter van mijn rechtergymp geheel verdwenen (echt! Niets van teruggevonden!), nu had ze er weer een stuk afgeknaagd. Kan iemand mij verklaren waarom ze dit alléén maar doet bij de veters van mijn gympen? En kan iemand haar zakgeld geven zodat ik daar nieuwe veters van kan kopen? Dan kan ik voortaan in het voorjaar weer gewoon mijn gympen aan.
Zoals altijd was mijn to-do-lijstje voor mijn vrije dag weer veel te ambitieus. Ik ben er nog niet achter of het aan mijn hoofd of aan de klok ligt, maar op de helft van het lijstje is meestal de dag op.
Wat ik vandaag in elk geval wel kon afstrepen was (weer) een stukje tuin. Nadat ik de zuring te lijf was gegaan maakte ik het terras kleiner. Uiteindelijk komt dat natuurlijk weer goed. Denk ik.
Na de work-out sessie met behulp van de zuring deed ik nog een rondje gewichtheffen met dank aan de bouwmarkt.
Op het parkeerterrein van de bouwmarkt vond ik dit:
#watikvandaagvond
Nu mag ik op de bank. Met koffie en een boek. De slinger van Foucault om precies te zijn. Dat ene boek dat ik van vriend J. minstens vijftien jaar geleden al had moeten lezen.
k:)dootje 