Groentetuin

IMG_4413

Vandaag ontgon ik weer een stukje van de tuin.
Eigenlijk waren het een paar stukjes. Een daarvan ligt rechts van de groentetuin, die is dus weer een stukje groter geworden. Op de foto staat de hele groentetuin tot nu toe, het extra stukje kun je nog net zien.

Omdat de groentetuin er al eventjes kaal en zielig bij lag toog ik vanmiddag naar het tuincentrum om plantjes. Dat voelt een klein beetje als valsspelen, maar gelukkig kocht ik ter compensatie ook nog wat zakjes zaad.
Met de plantjes ziet het er ineens al een stuk meer als een groentetuin uit, ik denk ook dat ik een gelukzalige zucht hoorde toen ik klaar was met water geven.

Wat eten wij deze zomer?
Frambozen (maar die struik stond er al)
Pomodori
Minikomkommers
Paarse paprika’s
Courgette
Pluksla

En knoflook. Die stond elders in de tuin en vorig jaar vergat ik die te oogsten. Dus nu heb ik de eentenige plantjes verplaatst naar de groentetuin. Hopelijk niet (ook) een vergeethoekje. Er staan er zes, de andere twaalf miniknoflookjes zijn nu al bestemd voor consumptie. Dus als jullie knoflook ruiken dan zijn wij het. 🙂

Als straks het volgende stukje groentetuin klaar is komen daar nog bietjes, radijsjes en pompoen te staan.
En als het heel mooi weer blijft misschien de peperplantjes, maar ik denk dat ik die maar op de vensterbank houd.

Ook de kruidentuin kreeg vandaag uitbreiding: platte peterselie en griekse oregano staan er nu ook. Naast de citroenmelisse, zwarte pepermunt, bieslook, rozemarijn, tijm en salie (en tussen elke plant in de buurt nog wel sprietjes bieslook omdat die per ongeluk in het zaad was geschoten…).

Overigens ben ik heel blij dat het geregend heeft de afgelopen weken. Nu is de grond tenminste een beetje te bewerken. Klein (heel klein maar hoor) nadeeltje is wel dat alle planten meteen zijn ontploft. Inclusief het zevenblad.
Het aanvalsplan voor de komende dagen is dus: ten aanval!

MAS

Het was vandaag vies weer. Een zondagse wandeling was dus niet zo heel aantrekkelijk. Maar het vooruitzicht de hele dag op de bank te hangen vond ik evenmin aantrekkelijk. Gelukkig bleek Meneer K:)dootje ook wel in voor een uitje.

En zo reden we net na de middag naar Antwerpen voor een bezoekje aan het MAS. Daar waren wel al eerder, maar het was alweer een tijd geleden. En elk excuus voor een middagje Antwerpen is goed, nietwaar?

IMG_4406
Het gebouw blijft spannend, met die twee spiralen, glas en steen, die om elkaar heen draaien. Binnen bestaat het uit twee gedeeltes, een wandelboulevard die vrij toegankelijk is en daarnaast op elke verdieping een gedeelte van de collectie, toegankelijk met een armbandje.

In het openbare gedeelte was een tentoonstelling met het thema Sport ingericht. Daarin waren bijzondere combinaties gemaakt van oude en nieuwe foto’s en attributen die je niet zo snel bij elkaar zou plaatsen. Zoals een deltavlieger en badmintonshuttles.
IMG_4383

Uitzicht:
IMG_4387
En overal in het gebouw deze merkjes in de vloer:
IMG_4391

We zagen teveel om hier te laten zien, maar het was de moeite waard.
Vooruit dan, toch twee plaatjes.

IMG_4373 IMG_4378

Het hele gebied waar het MAS staat is en wordt grondig opgeknapt. In het grote pakhuis aan de kaai vlakbij het museum zitten inmiddels een restaurant, een winkeltje en een café met kleine kaart. Daar aten en dronken we wat. Het is een leuk concept: je kiest wat van de kaart, loopt naar de kassa om dat door te geven en af te rekenen en krijgt een bonnetje en een ‘plaatje’. Met het bonnetje kun je je drankjes afhalen. Het plaatje leg je op je tafel.

IMG_4394
Op een gegeven moment ‘gaat dat beginnen trillen’, zo werd ons uitgelegd. Dan kun je bij de balie je eten ophalen. Behalve het trillen kregen we ook lichteffecten:
IMG_4397

IMG_4400 IMG_4399

Yum!

 

Gestolen leven

IMG_4272

Met de leesclub lazen we onlangs het boek Gestolen leven van Adam Johnson.

Oef…
Wat een heftig boek. Of eigenlijk moet ik zeggen: wat een heftig verhaal.
Het speelt zich af in Noord-Korea en geeft een inkijk in de beklemmende werkelijkheid in dat land. Hoewel we ons hier in het vrije Nederland denk ik geen voorstelling kunnen maken van hoe het werkelijk is om zo onvrij te zijn doet dit verhaal je dankbaar zijn voor je eigen vrijheid.

Wat ik heel onwerkelijk vond was dat de meeste Noord-Koreanen volkomen lijken te accepteren dat hun leven door anderen wordt bepaald en misschien kun je zelfs wel zeggen geleefd. Er bestaat in dit boek geen vrije keuze wie en wat je bent. Als van hogerhand bedacht wordt dat je voortaan iemand anders bent dan is dat zo. Ook voor de familie van de persoon van wie je de plaats inneemt.
Slechts een enkeling komt in opstand tegen het regime en die wordt over het algemeen meewarig aangekeken.

Ook bijzonder vond ik het enthousiasme waarmee de soms absurde ideeën van de machthebbers worden ontvangen. Zo wordt besloten voortaan geiten op de daken van (flat)gebouwen te gaan houden zodat de bevolking vlees en melk kan krijgen. Iedereen wordt ingezet om grond op de daken te krijgen zodat de geiten daar kunnen gaan leven. Dat daarna regelmatig geitjes uit de lucht komen vallen wordt volstrekt normaal gevonden.

Hoewel iedereen van de leesclub een heel ongemakkelijk gevoel overhield aan het boek waren we allemaal toch ook blij het gelezen te hebben. Het boek zet aan tot nadenken over zowel je eigen vrijheid als de bizarre onvrijheid die sommige regimes opleggen en waarnaar de mensen zich toch ook schikken.

Fiep

Een week geleden maakte ik ineens een leuke afspraak.
Een twittervriendin, @Saszegtut wilde mij wel een stekje van haar Pilea Peperomioides sturen.
Zorginstructies bespraken we via Twitter. Bemoedigend toespreken en af en toe voorlezen, bijvoorbeeld.
Woensdag berichtte ze me dat ze voor Fiep, mijn plantje, een enkeltje had gekocht en dat ze donderdag aan zou komen.

Ik zat donderdagochtend dus klaar voor de pakjesmeneer, zodat Fiep niet bij de buren hoefde te wachten.

Ze zat in een gezellig doosje:
IMG_4315

En daarin was ze goed ingepakt:
IMG_4316 IMG_4317

Uiteindelijk kwam ze tevoorschijn, al kwebbelend over de avonturen die ze beleefd had:
IMG_4318

Volgens de instructies van Saskia zocht ik een pot met een gaatje en een schoteltje voor Fiep uit. En nu staat ze daarin te stralen (en kletsen) op Oma’s bureautje.
IMG_4320

De Cirkel

IMG_4193

Ik las De Cirkel van Dave Eggers. Een pakkend boek, zowel door de schrijfstijl als door het onderwerp. Fascinerend om te zien hoe mensen zich volledig, zonder enig voorbehoud, overgeven aan sociale media. En hoe vreemd ze het vinden als anderen dat niet doen.

Beangstigend vond ik het ook wel. Hoe gemakkelijk mensen worden meegesleept en het denken overlaten aan anderen. Of niet stilstaan bij de gevolgen van hun handelen, voor zichzelf noch voor anderen.
En ook dat het op enig moment zover komt dat degenen die niet meedoen met de volledige openheid via sociale media worden gezien als verschoppelingen en een bedreiging voor de maatschappij: ‘Zij moeten hoognodig bekeerd worden! Een andere levenswijze dan de onze is niet mogelijk!’

Een boek dat aanzet tot nadenken over sociale media, maar ook over sociale verhoudingen en gedrag.

Ik vond het een aanrader!

Project tuin

In mijn eerste bericht vertelde ik dat ik bezig ben met het opnieuw leggen van een terras. Dat is nog niet klaar, maar het vordert.
Het oude terras er is inmiddels helemaal uit:
IMG_4228 IMG_4225
Het zand voor onder de stenen van het nieuwe terras ligt al klaar. Gelukkig kunnen we het zand dat gedeeltelijk al onder het oude terras lag hergebruiken, dat scheelt een hoop sjouwen.

De grootste klus die nu moet gebeuren is het verwijderen van alle planten die op eigen initiatief een plek hebben gezocht in dit deel van de tuin. Voor een deel zijn dat gewenste planten die erg enthousiast zijn geworden over hun verblijf. Een ander deel is minder prettig gezelschap: zevenblad. Ik heb niet de illusie dat volledig uit te kunnen roeien, maar ik hoop wel dat het in elk geval in dit deel van de tuin een stuk minder wordt.

Straks begint het geweldige heen en weer schuiven met grond en zand. Eerst uitgraven, dan vullen met zand en proberen het enigszins waterpas te krijgen. En dan pas de klinkers terugleggen. Het zal nog wel even duren voordat we op het terras kunnen zitten. En dus ook voordat we weer op het tweede terras kunnen zitten, want daar liggen nu de stenen opgeslagen. Gelukkig kunnen we, o luxe, op het terras tegen het huis nog steeds gewoon zitten.

Tegelijk met het aanleggen (herleggen) van het terras moet ook de groentetuin wat meer vorm krijgen. Dat is nu een lapje van iets meer dan een vierkante meter. Het wordt vooral gebruikt door katten, om in de zon te liggen. En soms als kattenbak, helaas.
Dit weekend maakte ik in elk geval al een start met de groenten voor dit jaar: ik pootte aardappels. Ik kreeg van een vriendin twee soorten aardappels, drie stuks Vitelotte Noir en vier stuks Roseval. Die liggen nu gezellig onder een ruggetje in de tuin.

IMG_4217 IMG_4218
Tegen de katten ligt er tegenwoordig kippengaas over de groentetuin. Zo worden de dingen die ik plant of zaai in elk geval niet meteen weer uitgegraven…

Nieuwe wol!

Ooooooooo!!!
Nieuwe wol!!!!

Zoals ik in mijn vorige post al schreef word ik heel blij van nieuwe wol.
Toen ik vrijdag bij de buren een pakketje op mocht halen (waarom belt de pakketjesman niet gewoon bij mij aan?) moest ik me dan ook inhouden om niet daar op de stoep al een dansje te doen.
Een hele doos vol wol! Zwijmel….

IMG_4183 Twintig bollen puur geluk 😉

Het was natuurlijk niet helemaal een verrassing dat de wol (ok, acryl dan) werd bezorgd. Ik bestelde het zelf. De wol gaat een deken worden voor op de bank in het nieuwe huis van F. en M. De kleuren zijn min of meer (ik ben niet eigenwijs…) afgestemd op hun interieur.

Hoewel ik van mezelf eerst een ander project moest afmaken kon ik het niet laten toch alvast met de wol te spelen. Een volgorde bedenken waarin ik de kleuren in de deken zou verwerken kon toch geen kwaad?
IMG_4188

Maar ja, daar bleef het natuurlijk niet bij…
IMG_4197 IMG_4200 IMG_4204

Al gauw wist ik weer waarom ik graag een deken wilde maken. En dan het liefst een ripple-deken. Het is een verslavend patroon! Rustgevend: drie stokjes, vier stokjes, drie stokjes, vier stokjes, enz. De deken te zien groeien is heel bevredigend. En omdat er steeds een nieuwe kleur bij komt blijft het ook afwisselend. Ook verslavend trouwens, die nieuwe kleuren. Ik ben elke keer weer benieuwd hoe die kleur erbij gaat passen. Dus haak ik nóg een rijtje. Want dan mag ik immers weer een nieuwe bol…

Inmiddels gaat het al een beetje op een deken lijken (de laatste rijtjes heb ik nog niet op de foto…):
IMG_4224

Groentekat vond, zoals gewoonlijk, de doos het meest interessante van de wol.
IMG_4190

O ja, het project-dat-af-moest-voordat-ik-aan-de-deken-mocht-beginnen is nu toch klaar. Alleen de draadjes nog wegwerken, dan laat ik het zien.

De lege wasmand

Ken je dat? Dat heerlijke gevoel van een lege wasmand? Alle was schoon, droog, gestreken en/of gevouwen op stapeltjes in de kast?
Ik word er heel gelukkig van, maar het komt helaas vrijwel nooit voor. Gelukkig zijn er allerlei momenten of dingen die dat gevoel benaderen. Zoals wanneer ik éindelijk iets afmaak dat er al lang ligt, zoals dit rokje:
IMG_4105 Het lag al bijna een jaar te wachten op de rits en de zoom. Vandaag vond ik de moed om de strijd aan te gaan en: ik heb gewonnen. (Groentekat checkt voor de zekerheid nog even of alles wel goed is gegaan.)

Behalve het rokje deed ik ook nog wat andere naaiklusjes die er al (veel te) lang lagen. Nu lonkt de stapel lapjes die er ook nog ligt weer. Daar mocht ik pas aan beginnen als ik deze klusjes af had. Dat is gelukt, dus: een lege-wasmand-gevoel!

De haakprojecten hier in huis blijven gelukkig een stuk minder lang liggen.
Hoewel het ontzettend mooi weer was afgelopen weken kreeg ik een bestelling voor een warme muts. Omdat de besteller niet geheel duidelijk was in zijn omschrijving maakte ik er twee. Kan hij zelf kiezen.

IMG_4078 IMG_4080
De rechtse is nog niet helemaal klaar, nog een paar randjes vasten haken als boord.

Voor mezelf ben ik begonnen aan een omslagdoek (ja, nóg een omslagdoek), pluizig en blauw deze keer.
IMG_4088
Mohair met zijde, heerlijk garen!

Het beginnen aan een nieuw haakproject, zeker met nieuwe wol is net zo fijn als een lege wasmand. Misschien stiekem nog wel iets fijner…

Feestjes

Allemaal feestjes!

Ik vierde een verjaardag in twee bedrijven. Met cadeautjes! Onder andere:
IMG_3961

Woei! Dat is met breien! Het blijkt gelukkig gemakkelijk breien te zijn, dus ook voor een haakster als ik te begrijpen.

IMG_3963IMG_3969 Inmiddels heb ik al allemaal worstjes.

Ik kreeg ook hyacinten. Die staan al buiten op de tuintafel. Groentekat is namelijk geobsedeerd door de bollen. Daar moet ze steeds haar kop langs wrijven. De bollen reizen dan de hele kamer door, dat is minder praktisch. Ook buiten heeft ze ze inmiddels echter gevonden. Ik hoop dat ze wel de kans krijgen te gaan bloeien…

IMG_4032

Ik kreeg (natuurlijk) ook wol (nou ja, katoen). Daarvan maakte ik een hoesje voor de e-reader.IMG_4036

Ik zal me inhouden en niet alle andere leuke dingen die ik kreeg ook laten zien.

Het tweede bedrijf was een etentje een week later, bij ons ‘stamrestaurant’ Eetmosfeer XIe Gebod:

IMG_4026IMG_4027IMG_4028IMG_4029  Het was, zoals altijd, weer heerlijk!

Vandaag was het ook feest. Of eigenlijk is het dat al een paar weken. De lente is zo hard losgebarsten dat het wel zomer lijkt. Ik vind het heerlijk. Vanmiddag zag ik de eerste eendenkuikentjes, nog piepklein!

IMG_4040 (goed zoeken, het zijn er veel!)

Ik hoop dat het nog lang lente blijft!

 

 

Wat ze ervan maakte

Al een tijdje, sinds afgelopen oktober om precies te zijn, heb ik een excuus om leuke dingen die ik vind wél op te rapen. Ik doe een project: Wat ik vandaag vond. Ik vind niet elke dag wat, of niet elke dag iets dat leuk genoeg is om op te rapen in elk geval.

Wat ik vind plak ik in een schriftje. Daar maak ik een foto van en die plaats ik op instagram (k_dootje) met de hashtags #watikvandaagvond en #whatifoundtoday.

Een tijdje geleden vroeg K:)dootjemams mij wat ik met de schriftjes (ik ben inmiddels al in het vijfde schriftje bezig) ga doen. Zij had daar namelijk wel een idee over. Dus voordat we naar La France afreisden vorig weekend gaf ik haar het eerste schriftje.

#watikvandaagvond Deel 1

#watikvandaagvond Deel 1

En nu krijg ik steeds schitterende kunstwerkjes van mijn vondsten!
Hieronder steeds eerst mijn vondsten en dan ‘Wat ze ervan maakte’.

IMG_2867 IMG_3938

IMG_2874 IMG_3937

IMG_2881 IMG_3943

IMG_2887 IMG_3953

Geweldig hè?
Ik zal proberen jullie regelmatig op de hoogte te houden van #watzeervanmaakte.