Heklicht

Geplaatst in Dagelijkse dingen door kdootje

Vandaag blijven we ook nog in Dover. Gisteren besloten we al dat we ’s morgens naar het outletcentrum De Bradelei Wharf zouden gaan. Dat blijkt veel groter dan je van de buitenkant zou denken. We zien veel echte Engelse kleding (die de heren, die zoeken naar nieuwe poloshirts, niet kan bekoren), schoenen, nog meer kleding, tassen, ontzettend nautische artikelen (blauw met wit, met meeuwen en vuurtorens én breekbaar…) en uiteindelijk het beste gedeelte: buitensportartikelen.

Hier vinden we allerlei dingen die we zochten of waarvan we niet wisten dat we ze zochten. Zoals daar zijn: een korte broek en een lange broek (gezocht, Mrs. RoodRunner), een softshell jasje (min of meer gezocht, Meneer K:)dootje), een softshell jasje (ineens toch gezocht, Mrs. RoodRunner) en een nieuw rugzakje voor aan boord (niet gezocht wel gevonden door mijzelf). Helaas vinden de heren nog steeds geen poloshirts.

Na deze shoppingexercitie is het hoog tijd voor lunch. Het blijkt namelijk al halverwege de middag te zijn en het eigenlijke plan was gebruik te gaan maken van de ontbijtdeal die The Eight Bells aanbiedt. Maar dat was maar tot één uur ’s middags… We besluiten toch naar de pub te gaan, er stonden zoveel deals op de kaart dat we denken dat er ook wel iets voor de lunch bestaat.

Dat blijkt te kloppen: twee kannen Sangria voor de prijs van een. Eh… Dat doen we toch maar niet.

De avond ervoor waren we geïntrigeerd geraakt door een drankje dat op de kaart stond. De Blue Machine Naked Superfood Blueberrie Smoothie. Daarin zitten volgens de kaart: 74 zwarte bessen, 5 bramen, 3 1/3 appel en 1 2/3 banaan. Dat moeten we natuurlijk proberen.
Uiteindelijk blijkt het kant en klaar in een flesje te zitten, maar het smaakt erg goed en naar echt fruit, niet chemisch.
Het blijkt ook prima bij nacho’s met kaas, guacamole, salsa en crème fraiche te passen.

Na de (late) lunch bezoeken we het Romeinse huis. Dat is mooi bewaard gebleven, inclusief muurschilderingen. Erg bijzonder om, ver onder het huidige straatniveau, ineens in de Romeinse tijd rond te lopen. Het museum dateert nog uit de tijd dat het huis is opgegraven, rond 1970. Een museum op zichzelf dus.

Na een bezoekje aan de supermarkt gaan we terug aan boord. De heren buigen zich over het eten én over het niet werkende heklicht (het achterlicht) van Karel.

Ik zal niet uitweiden over wat er precies aan de hand was om geen ego’s te kwetsen maar het had iets te maken met draadjes, polen, wel of geen stroom en verkeerd-om.
Afijn, het werkt weer.

13aug2014

The White Cliffs of Dover

Geplaatst in Dagelijkse dingen, Karel door kdootje

Wauw! Wat is de wereld vandaag weer groot!
Niet meer mistig dus.

Na een bezoekje aan de Tourist Office en koffie op een terras om te plannen wat we gaan doen besluiten we een wandeling langs/over de krijtrotsen te maken, naar the South Foreland Lighthouse en St. Margarets.

Het is schitterend weer om te wandelen.
Eerst moeten we vanuit de stad een behoorlijke klim naar Dover Castle maken. Dat is van verre te zien, schitterende plek en strategisch geweldig natuurlijk. Het is niet vreemd dat de Romeinen (daar heb je ze weer) hier al een vuurtoren en uitkijkpost bouwden.

We lopen om het kasteel heen en treffen in het bos het opgeknapte monument voor Louis Blériot aan. Die landde hier met zijn vliegtuigje en was daarmee de eerste die Het Kanaal zo overstak.

En verder gaan we weer. We zijn nog lang niet op het hoogste punt en ook nog niet op de ‘echte’ White Cliffs.
Uiteindelijk komen we aan bij de ingang van het bezoekerscentrum. Het is een komen en gaan van bussen. Gelukkig kunnen wij er te voet makkelijk langs, de bussen moeten steeds op elkaar wachten.
Het uitzicht is geweldig!!

Voordat we onze wandeling over de public footpaths voortzetten moeten we natuurlijk goed lunchen. Dat kan gelukkig bij het bezoekerscentrum. De heren eten…. Hamburgers. Want die aten we gisteren nog niet…

Na het bezoekerscentrum lopen we echt langs de krijtrotsen. Hoog, steil, wit: indrukwekkend.

Uiteindelijk komen we aan bij de South Foreland Lighthouse. De hoogste vuurtoren van Engeland! (Wat wil je, op een krijtrots van 100 m hoog…)

Dit is de plek in Engeland die het dichtst bij Frankrijk ligt. De afstand is minder dan 20 km! We zien Frankrijk overigens niet, het is net niet helder genoeg.

Na de vuurtoren (waar we een ijsje eten) besluiten we niet met de bus terug te gaan maar terug te lopen. Ook nu weer over de footpaths:

Het eerste stuk gaat over een akker waar het graan al af is. Daarna mogen we er dwars doorheen. Als kind vond ik dat geweldig. Nu nog steeds 🙂

We klimmen over hekjes, ontwijken de nodige koeien, ontdekken hele sjieke hekjes speciaal voor wandelaars en raken ergens het pad kwijt. Uiteraard. (Stiekem hadden we niet zo heel veel zin ons een weg te banen door een bramenwoud-met-brandnetelgarnering.)

En dan…
Gaat het regenen. Niet heel zuinig.
En wij lopen langs een uitvalsweg van Dover, zonder berm. Afijn, we zijn er uiteindelijk zonder kleerscheuren vanaf gekomen en denken ook geen enkele (bus)chauffeur een hartaanval bezorgd te hebben.

Omdat we toch al nat zijn kunnen we het laatste stuk ook wel lopen. Dat gaat bovendien bergaf.
We komen nog een aantal reflectorpaaltjes tegen waarop kennelijk iets heel aantrekkelijks voor slakken zit:

Gelukkig wordt het droog voordat we terug op de boot zijn.
De mannen smeden plannen voor het avondprogramma.
Dat bestaat uiteindelijk uit: borrelen aan boord (totdat de volgende etappe open gaat), een bezoekje aan de Royal Cinque Ports Yacht Club met een drankje:

en vervolgens eten in The Eight Bells, een echte pub.

Zo was het best een lange dag.

13aug2014

Dover

Geplaatst in Dagelijkse dingen, Karel door kdootje

Omdat we zo VROEG weggingen hadden we in Dover nog bijna een hele dag. Na het inhalen van enige slaap door deze en gene was er ineens toch nog maar een halve dag over.

Het was inmiddels nog mistiger geworden dan toen we net aangekomen waren. De krijtrots tegenover ons zagen we ’s morgens nog in zijn geheel:

’s Middags was de bovenkant in de wolken.

We verlummelen de rest van de dag lekker. Wel gaan we natuurlijk op supermarktexpeditie. Dat levert uiteindelijk laaaaaange broccoli op (en hamburgers en gebakken aardappels).

12aug2014

Oversteek

Geplaatst in Dagelijkse dingen, Karel door kdootje

Tja….
Zo waren we eigenlijk binnen een week al in het gehoopte vakantiedoel. Wat moet je dan?

Meneer K:)dootje en Mr. RoodRunner zagen geen probleem en kwamen na enig puzzelen en wat biertjes, eh, sorry, een serieuze reisvoorbereiding uiteraard, tot de slotsom dat we naar Dover gingen.
Daarbij was het verheugende bericht dat we héél veel aan onze eerste dag in Engeland zouden hebben. We moesten namelijk om half zes weg…

Oef.

’s Morgens om vijf uur ging de wekker. O. Wacht.
Het is nog donker.
Dan moet de navigatieverlichting dus aan als we wegvaren. Eh…

Meneer K:)dootje doet alsnog een van de klusjes waar hij voor de vakantie niet meer aan toe kwam. Ik zet koffie en maak Karel zeilklaar.
Dat laatste blijkt wat voorbarig. Als we buiten komen (zonder werkend heklicht (achterlicht) maar met vervanging in de vorm van een opgehangen hoofdlampje) is de zee als een spiegel.

Langzaam wordt het steeds lichter. En helaas ook bewolkter. Wind komt er nog steeds niet, wel slechter zicht.
Als we de noordgaande Shipping Lane* zijn overgestoken en ook al bijna door de middenberm zijn roept Mr. RoodRunner ons op de marifoon**. Het zicht wordt steeds minder, het is dan nog ongeveer een halve mijl (dus ca 900 meter). We besluiten dichter bij elkaar te gaan varen zodat we elkaar in het zicht houden. Als ik terug buiten ben blijkt dat het nog mistiger is geworden en moeten we goed blijven kijken om RoodRunner te zien totdat we dichterbij zijn.

Inmiddels heeft Mr. RoodRunner contact gehad met Dover Coast Guard, de verkeersbegeleidingsdienst voor de scheepvaart in dit gedeelte van het Kanaal. Ze zien ons keurig varen op de radar en zullen schepen in de buurt waarschuwen dat wij er zijn. Even later klinkt dan ook over de marifoon: ‘Sorry to disturb you sir, but there are two little sailing yachts crossing the Shipping Lane in front of you, do you have them on your radar?’. Het antwoord was wel en toch ook niet geruststellend: ‘Yes sir, I have two targets on my radar, on my starboard side.’ Targets? Serieus? Maar goed, even later hoorden we achter ons een scheepstoeter. Het klonk als een flink schip. Maar gezien hebben we hem niet.

Dover Coast Guard bleef behulpzaam en berichtte ons weer wat later heel keurig: ‘According to my instruments you just left the Traffic Zone. The visibility around Dover is reported five cables.’ Dat klopte met onze navigatie. Five cables is een halve mijl, overigens.

En ja hoor. Het duurde even voordat we het zagen, maar Dover is er nog!
En zo vaart Karel voor het eerst the West Entrance binnen.

Karel is in Engeland!!
(En het is pas negen uur ’s ochtends lokale tijd…)

*De Shipping Lane is het verkeersscheidingsstelsel dat in Het Kanaal geldt. Het is daar druk met zeeschepen en om dat in goede banen te leiden is er een soort snelweg in de kaart getekend. Langs het vasteland loopt de route voor noordgaande schepen, langs de Engelse kant de route voor zuidgaande schepen.

** Een marifoon is een communicatiemiddel aan boord. Een soort radio, zoals een 27 MC-bakkie. Als je iemand oproept horen anderen die in de buurt zijn dat ook. Stations als Dover Coast Guard geven verkeersinformatie, weerberichten en dus begeleiding aan schepen.

4aug2014

Boulogne

Geplaatst in Dagelijkse dingen, Karel door kdootje

Omdat we vrijdag VER voeren voeren we zaterdag niet. En omdat we de stad wilden bekijken natuurlijk.

Eerst vulden we de voorraden voor Karel en onszelf aan. Naar de benzinepomp en de supermarkt dus. (O, wat zijn Franse supermarkten toch fijn!)

Na een vroege lunch (chocoladebroodjes kun je gewoon niet lang bewaren) klommen we naar de oude stad. Al sinds de Romeinse tijd is hier een ommuurde stad!

We bezochten de kerk in de oude stad. Mooi, maar dringend toe aan een opknapbeurt.
De kerk heeft een bijzondere indeling: achter het altaar hangen gordijnen, waarachter een grote kapel is.

Die kapel heeft een grote koepel met bijzonder licht. De koepel is dus niet boven het altaar. De kerk is namelijk later gebouwd dan de kapel. Het altaar kwam nog weer later.

Het altaar van de kerk is ook heel bijzonder: niet beschilderd maar beplakt met heel kleine stukjes marmer en andere steensoorten. Ik zal het een andere keer laten zien.

Op de terugweg naar de haven horen we uit een zijstraat ineens muziek. We gaan natuurlijk kijken (en luisteren) wat er te doen is en maken zo een optreden van de Richard Hale School op de trappen van het plaatselijke theater mee. Duidelijk een Engelse jongensschool 🙂

Op de stoep in Boulogne staan trouwens gezellige vissen geschilderd:

’s Avonds krijgen we een light versie van het weer van de vorige avond. Minder wind, minder donder, meer regen. En weer een rolwolk.

20jul2014

Laaaaange dag

Geplaatst in Dagelijkse dingen door kdootje

Van Duinkerke naar Boulogne: da’s best ver voor Karel.
De dag begint inmiddels traditiegetrouw zonder wind. Daarbij is het vandaag Warm. Heel warm. Absoluut noodweer*.

Gelukkig hebben we een paraplu/sol mee. Ook mag de buiskap plat.

Uiteindelijk verdienen we met al deze maatregelen genoeg wind om (ja, wel weer met de motor bij) te kunnen zeilen. Voor Calais mag de genua (het voorzeil) nog even naar beneden vanwege rare winddraaiingen. Terwijl ik op het voordek sta om dat te regelen vaart Meneer K:)dootje door een klotsbak (stroomraveling). En sta ik tot mijn middel in het water… Gelukkig was de buiskap nog niet terug omhoog zodat Meneer zelf ook nat wordt. Klein detail: de camera ook… (Gelukkig zonder schade)

Na de lunch kan de genua weer terug omhoog en zo zeilen we voorbij Cap Blanc Nez:

En Cap Griz Nez (je ziet als je goed kijkt Karels vriendje RoodRunner):

Na zeven uur varen krijgen we een mooi plekje. We vieren het bereiken van het verste punt met bubbels. Uiteraard.

Onder de zonnetent, want het is nog steeds noodweer.

’s Avonds na het eten komt er een hoop narigheid van de heuvels rollen. Véél wind, veel onweer, veel donker en veel regen.
En vooral het begin is onheilspellend:

*alles boven de 23 graden is noodweer. Ja. Echt.

20jul2014

Duinkerke

Geplaatst in Dagelijkse dingen, Karel door kdootje

Vanuit Oostende mogen we gelukkig op een schappelijke tijd weg. Helaas ook nu geen wind, of te weinig om te zeilen dan toch.

Met flink stroom mee gaan we hard langs de Belgische kust. En: er komt wind!
De motor kan weliswaar niet uit, maar we zeilen ook.

Via de Trapegeer en de Pas de Zuydcoote stromen we hard richting onze bestemming: Duinkerke

Sinds ik daar meer dan twintig jaar geleden voor het laatst was is er gelukkig het nodige veranderd.
Er ligt nog wel één sloopschip, maar verder is het gebied inmiddels mooi ontwikkeld.

We gaan op expeditie voor een Frans gastenvlaggetje. De hindernis daarbij was, behalve de warmte, een kapotte slipper van Mr RoodRunner. Met naaigaren en cadeaulint weet Mss RoodRunner deze gelukkig te repareren.
Het was te warm om meer van de stad te gaan bekijken, dus we hebben ons onder de zonnetent beperkt tot de noodzakelijke borrel.

16jul2014

Oostende

Geplaatst in Dagelijkse dingen, Karel door kdootje

Vandaag begon de dag Vroeg. Om zeven uur lagen we op de Rede van Vlissingen. Samen met onder andere deze jongens:

Helaas waaide het niet genoeg om te zeilen, maar dat mocht de pret niet drukken. Meneer K:)dootje stuurde, ik haakte en verzorgde de catering.

We voeren naar Oostende, waar we dankzij het vroege vertrek nog een hele middag hadden om (weer) rond te kijken. Altijd de moeite waard, want op de boulevard (de dijk, zoals ze hier zeggen) staan veel kunstwerken en monumenten. Zoals deze:

En iets verderop deze:

(Rechts bovenin de ‘Mercator’, een opleidingsschip van de marine.)

Verder is het een stad van historie én toekomst. Je ziet allerlei oude en nieuwe gebouwen naast elkaar, soms zien de nieuwe er slechter uit dan de oude. Wat ‘historische’ plaatjes:

Het is er mooi.

Als afsluiter: op de schutting langs het terrein waar vroeger de veerboten vertrokken staat de muziek van ‘Le plat pays‘ van Jacques Brel.

14jul2014

Wind en zon

Geplaatst in Dagelijkse dingen, Karel door kdootje

Wind en zon: heerlijk zeilweer dus.
Dat die wind pal tegen was en steeds harder werd mocht de pret niet drukken. Uiteindelijk kregen we ook de stroom tegen, waardoor we er nog wat langer van mochten genieten. Dat was maar goed ook, want het was maar een kort tochtje vandaag.

Niet dat we niet van lange tochten houden hoor, maar we kregen bezoek.
En dat bezoek bracht een cadeautje mee (twee stuks zelfs):

13jul2014

Oosterscheldekreeft

Geplaatst in Dagelijkse dingen door kdootje

Ooooo!
Gelukt!
Nog net (twee dagen maar) voor het einde van het seizoen aten we dan toch nog Oosterscheldekreeft dit jaar.

In Yerseke, bij Brasserie ’t Kaaigat.

Zoals altijd was het weer heerlijk, en keurig verzorgd.

De kreeft, die ik gelukkig met mijn overbuurvrouw deelde, was enorm. Ik had moeite om die ene halve op te krijgen.

Het leuke van kreeft eten, behalve dat het vreselijk lekker is, is dat het een soort sloopopdracht is. Wil je overal bij het vlees kunnen komen dan moet je flink je best doen. Een beetje puzzelen, het betere breek- en sloopwerk en uiteindelijk is dan het resultaat: