Gezekkigheid

Een paar jaar geleden leerde ik via Twitter Vrouw Haaksma kennen. En Kanarievogel Marjan. En jeetje Janita. Van Twitter ging het verder naar Instagram. 

Met Vrouw Haaksma sprak ik een keer af in Zwolle (je moet wát hè, als je in Goes en Groningen woont). Met Janita en Vrouw Haaksma (en Meneer K:)dootje) eens in Groningen. Met de kanarie in Zierikzee en Dordrecht. 

En toen dachten we dat het leuk was eens met z’n allen af te spreken. Daar moet je natuurlijk eerst over kletsen, dus maakte ik een app-groepje aan. Gezekkigheid. Vult u zelf de samentrekkingen even in?

Toen kwamen we, verrassend, tot de ontdekking dat het best een onderneming is, om af te spreken met mensen uit Arnhem, Goes, Groningen en Zwijndrecht. Utrecht leek lekker centraal. Ja, dat hebben we met de natte vinger bepaald. Stel je voor dat we het met passer en lineaal hadden uitgemeten en ergens in een of ander weiland terecht waren gekomen…

Het bepalen van een datum was, zoals de Engelsen zo mooi zeggen, slechts een minor detail, dus we hadden een date! Lunchen in Utrecht!

Nog wat laatste handige tips (‘ik doe mijn hysterisch roze jas aan’ ‘ik kom misschien om 11.11 uur aan. Of om 10.49 uur’) en jaaaaaaaaaaaa! Gelukt!

Gisteren togen we dus naar Utrecht. En de hooggespannen verwachtingen waren volledig terecht. Gezellig!!!

Ik maakte nog een klein reisverslagje op Instagram: 

Goes

Trein

Koffie! In Rotterdam

Utrecht

Wachten op Vrouw Haaksma

Compleet!

Reclame-actie in Hoog Catherijne

Koffie bij Blackbird

Lunch

Cadeautjes van Janita!

Tja… helaas weer terug naar huis…

Gelukkig met een spannend boek in de trein

En weer koffie in Rotterdam 

En volgende keer? Dan wil ik niet al om half drie weer weg moeten! Dames, bedankt voor de gezelligheid en tot snel!! 

Dames & Draadjes

Vandaag is de derde donderdag van de maand: Dames&Draadjes-dag! Bij Taart & Tafel komen we ’s avonds met een clubje bij elkaar. Er wordt gehaakt, gebreid, geborduurd en uiteraard gekletst. 

Jacolien verzorgt koffie en thee voor ons, en natuurlijk -versgebakken- taart. Iedereen heeft haar favoriete taart, maar deze keer waren we erg eensgezind: iedereen nam Pepernotentaart.  Heerlijk! Als je in de buurt bent moet je zeker gaan proeven! 

Bier met een hoofdletter

Vanmiddag om een uur of twee was volgens Meneer K:)dootje een mooi tijdstip om het bier open te maken. Serieus bier: 

Hij had zelfs liever gehad dat ik het nog iets eerder op de dag had gedaan. Helaas ging dat vanwege een technisch probleempje niet door*.

Maar goed, toen het bier eenmaal uitgeschonken was en je dat ook door het hele huis rook kon ik in de auto stappen om een zeil naar de zeilmaker te gaan brengen. 

Want ja, zo’n stoofschotel moet toch minstens drie uur in de oven. Of vier zelfs, in dit geval. 

Het smaakte verukkelijk, overigens. Het recept staat in de nieuwste Allerhande, pagina 70.
*het vlees was nog bevroren, dus ik kon het niet eerder snijden.

Onderwaterleven


Nee, ik ging niet onder water. De onderkant van de boot kwam bóven water. Dat was niet verontrustend, dat gebeurt elk jaar. Dan gaat de boot uit het water en op de kant voor het winterseizoen. 

Ondanks de antifouling (aangroeiwerende verf) groeit er altijd wel íets op het onderwaterschip. Dit jaar groeide er, onder andere, iets aan de onderkant van het roer. Mooi hè? Geen idee wat het precies was, overigens. 

Het was in elk geval niet groot. 

Op de schroef woonden ook dingen. Minder goed te zien misschien, maar ook mooi. 

Ondanks de mooie plaatjes komt er deze winter gewoon weer een nieuwe laag antifouling op het onderweaterschip. Jammer voor de beestjes. 

Nieuwe ouderwetse inkt

Mijn moeder helpt iemand een huis leeg maken. Ze deed een geweldige vondst, althans vanuit mijn oogpunt bezien. Gelukkig mocht ze de vondst meenemen en zo kreeg ik dit:  Twee flessen ouderwetse Talens vulpeninkt, waarvan één nog in het originele doosje. 

   Ik ben heel benieuwd of deze claim waargemaakt wordt…

In het doosje zit ook nog de gebruiksaanwijzing: 

Geweldig hè? Ik vind het echt heel mooi bedacht, zo’n vulsysteem. De productiekosten zullen niet gering zijn geweest, vermoed ik. Maar toch jammer dat je dit soort dingen niet veel meer ziet.

Binnenkort ga ik er een pen mee vullen en proberen hoe het schrijft. Qua hoeveelheid kan ik in elk geval even vooruit. Een flinke fles blauw-zwart en een flinke fles groen. 

Man op het dak

Het begon, tot groot ongenoegen van Groentekat, maandagmorgen ineens. Een hoop gerommel in de voortuin en niet veel later verrees daar een steiger. Toen hield het op. 

Dinsdagochtend merkte ik aan het feit dat Groentekat zich achter het gordijn in de slaapkamer verschanste dat ‘het onheil’ was teruggekeerd. De woonkamer leek inmiddels qua lichtval meer een aquarium: 

De aannemer was dus gearriveerd. Begin dit jaar had hij gezien dat een aantal dakpannen en nokvorsten gebroken was. Vandaag ging hij die vervangen. 

En zo hadden we even geen pannen (nou ja, minder pannen) op het dak en wel een man met een baard. 

Was het de Sint niet. Zo jammer…

Maar goed, we hebben wel nieuwe dakpannen. En weer uitzicht vanuit de woonkamer. 

Training

Zaterdagochtend ging om kwart voor zes de wekker. Hóe vroeg? Ja, precies. We hadden afgesproken om zeven uur te vertrekken naar Monnickendam. Daar worden trainingen georganiseerd voor de J-70 door Keelboat Academy, een boot waar ik het afgelopen jaar veel op meegevaren heb*. Als team vonden we het een goed idee daaraan mee te doen, dus na het varen van het Open Nederlands Kampioenschap twee weken geleden is de boot in Monnickendam blijven staan. 

Allemaal leuk bedacht, maar poeh… zeven uur weg is best vroeg. Gelukkig was er koffie voor onderweg. 

Ik hoopte nog wat te kunnen slapen achterin de auto, maar dat is helaas niet gelukt. Het uitzicht was gelukkig mooi: 

We maakten ons wel een klein beetje zorgen: er was vrijwel geen wind. En de voorspelling voor Monnickendam was ook niet echt gunstig. De organisatie had aangegeven dat de training alleen niet door zou gaan als er ijs lag of als het ontzettend mistig zou zijn. Wij hoopten wel dat het nog een beetje zou gaan waaien, want twee uur rijden is best ver om niet te gaan zeilen. 

In Monnickendam aangekomen bleek het heerlijk weer. Met nauwelijks tot geen wind, dat wel. Na het te water laten en optuigen van de boot en de voorbespreking heeft trainer Ben Koppelaar de drie aanwezige boten naar de haven uit gesleept. Daar waaide het ook niet. We hebben een eiland gemaakt** en ons laten bedelven onder de vliegen. Geef mij maar zout water om op te varen… 

 We kletsten wat.

Er werden wat fitness- en yoga-oefeningen uitgeprobeerd.

We deden theorieles.

En toen ging het dan toch nog genoeg waaien om een klein beetje te kunnen zeilen. Niet veel, maar we gingen vooruit. We trainden vooral op het sturen met gewicht en zeilen en zo weinig mogelijk met het roer. Zinvol. 

Na afloop (met weer een sleep de haven in omdat de wind op was) nabespreking, de filmpjes bekijken die Ben maakte en de boot weer opruimen. 

Het was inmiddels half zes, dus we besloten onderweg wat te eten. Dat werd boven de A4.  Daarna was het nog even een stukje rijden, maar dankzij de muziek die we uitzochten ging de tijd snel. (Lees: Zanger Rinus, Wesly Bronkhorst, Manke Nelis, en zo voort.)

Ondertussen bespraken we de mogelijkheden van een teambus/camper/caravan om volgend jaar naar de wedstrijden en trainingen te gaan. We zijn eruit: we willen een oude streekbus. Zoiets

’s Avonds werd het een bejaard avondje: nog even lezen op de bank en vroeg naar bed.
*Eredivisie Zeilen, daar vertel ik later nog over

**de boten naast elkaar gelegd en aan elkaar vastgemaakt

Rest Fest*

Zomaar een ‘gesprekje’ met Lies op de vrijdagmiddag:

Zeg, zullen we samen eten vanavond? Of komt dat voor jullie niet uit? 

Ja, leuk! Maar ik heb restjesfest…

Dus?

Het ‘probleem’ bleek dat de hoeveelheid restjes wat krap bemeten was om met vier personen van te eten. Gelukkig zijn er winkels, zodat we er nieuwe restjes bij konden maken. 

Dit alles leidde tot de volgende ecclectische maaltijd*:  Pompoenovenschotel als amuse

 Oma’s gehaktbal

 Kiptahine

  Couscoussalade 

 Veldsla met geitenkaas 
 ‘Nieuwe’ pastasalade

Op het bord: 

En in de glazen ook een diverse selectie: 

Als toetje een restje kweeperen.  Die zien er mooi uit, maar het blijkt niet ons aller favoriete toetje. 

Een zeer genoeglijke avond. 

*Rest Fest rijmt beter, maar de culinaire snobs onder ons kunnen hier ‘Ecclectische maaltijd’ lezen.