Zwerfsttocht deel 3

De wind is nog maar de helft van wat hij gistermiddag was. De heftige regen van vannacht is ook gestopt voordat wij uit bed kwamen. Dus: om een uur of half elf vertrekken we naar Oud-Beijerland.

IMG_5870.JPG Daag, Zuidland!

Bijzonder van varen op het Spui vind ik altijd dat je middenin de natuur vaart en niet eens zo heel ver weg de flatgebouwen van de stad ziet.

IMG_5871.JPG

Bij Nieuw-Beijerland moeten we even goed oppassen voor de pont, The Queen Jacqueline. Die vertrekt naast een grote driemaster.

IMG_5874.JPG Gelukkig wacht de pont even op ons en kan de motor weer uit. We zeilen heerlijk op alleen de genua, maar we hebben dan ook flink stroom mee!

IMG_5883.JPG

We komen langs het bijzondere huis dat hier vlakbij het water staat. Heel groot, zonder tuin, met torentje en serre. Het lijkt gebouwd te zijn als chique buitenhuis. Nu staat het leeg en wordt het, te zien aan de steiger tegen de gevel, opgeknapt.

IMG_5882.JPG

Boven ons vliegen regelmatig vluchten ganzen over. Mooi gezicht tegen de diepblauwe lucht.

IMG_5877.JPG

Oud-Beijerland is maar iets meer dan een uur varen, dus ’s middags kan ik nog even aan het werk. Wel heerlijk buiten!

IMG_5885.JPG

Fantastische wolk:

IMG_5886.JPG

Vanwege het verwachtte hoog water gaan de deuren voor de haven dicht.

IMG_5888.JPG De havenmeester belooft dat ze morgen weer open zullen gaan zodat we weer weg kunnen.

’s Avonds eten we heerlijk bij Diggels, in het vroegere postkantoor.
We drinken koffie in de kuip van de Hardebolle voor het slapengaan.

IMG_5889.JPG

Zwerfsttocht deel 2

Vandaag moesten we alwéér zo vroeg weg! Dus was het weer donker toen we opstonden.
Het weer is mooi, we vertrekken met zon en een beetje meer wind dan gisteren.

IMG_5850.JPG

Lekker alle zeilen erop en richting de Krammersluis. Naarmate we verder de Krabbenkreek uit komen komt er wat meer wind.

IMG_5852.JPG

We zien wat deelnemers onderweg naar de start van de bietentocht.

IMG_5854.JPG

Na de Krammer zeilen we heerlijk over het Volkerak. Bij de Galateese Haven staat een groot verkeersbord:

IMG_5855.JPG

Aan het einde van de Volkerak gaan we door de Volkeraksluis. Inmiddels is het nog wat meer gaan waaien. We wisselen daarom het voorzeil (omdat de sluisdeur net voor onze neus dicht gaat hebben we de tijd…) en zetten een rif in het grootzeil*.
De Maleachi en de Hardebolle moeten wachten op de opening van de Haringvlietbrug en wij kunnen er onderdoor. Zo halen we weer een beetje in!

Het gaat lekker.

IMG_5856.JPG

Maar…
De wind neemt nog verder toe. En nog verder.
Het plan om nog even naar Tiengemeten te gaan laten we varen. We gaan meteen door naar het Spui, naar Zuidland.
We halen de fok eraf want het zeilt niet meer lekker. Op het gereefde grootzeil en de motor gaat het prima.

IMG_5862.JPG
Wel komt er af en toe nogal wat water over. Gelukkig hebben we een buiskap…

IMG_5861.JPG

Onze kleding is ietsje anders dan gisteren. Niet vanwege de temperatuur, want echt koud is het gelukkig niet. Maar wel nat dus.

IMG_5863.JPG

Omdat het heerlijk weer is kunnen we nog lekker in de kuip borrelen.

IMG_5865.JPG

Wat een leven…

*reven is het kleiner maken van een zeil. Nee, niet met een schaar, maar door het minder hoog te hijsen.

Zwerfsttocht deel 1

Inmiddels traditie: in de herfstvakantie gaan we nog een weekje varen. Met een paar boten lekker op stap.

Dus gisteravond nog laat, na dansles, alle spullen naar de boot gebracht want vanmorgen om 9 uur moesten we buiten liggen. Dat is best vroeg, voor een vakantie. Het licht (en het weer) is schitterend!

IMG_5818.JPG

Na de Zandkreeksluis hijsen we de zeilen en gaan we heerlijk!

IMG_5825.JPG

Wat een cadeautje, zo’n dag!

IMG_5829.JPG

IMG_5830.JPG

Eenmaal aangekomen in Sint-Annaland eten we even wat en daarna gaan we wandelen.
Buitendijks, langs de Krabbenkreek.

IMG_5841.JPG

IMG_5838.JPG

Let even op: het is 18 oktober!!!

IMG_5840.JPG Met zonder mouwen en pijpen en ik heb het Warm!

Het is Zo mooi buiten! Het lijkt nog bijna zomer!

IMG_5845.JPG

IMG_5844.JPG

We zien nog heel mooi gezaaid gewas; met ruitjes!

IMG_5846.JPG

Na de broodnodige boodschappen kunnen we heerlijk in de kuip borrelen.

Even voorstellen: Karel

Hij kwam al vaak voorbij in verhaaltjes hier. Maar tot mijn grote schande heb ik hem nog niet netjes aan jullie voorgesteld: onze Karel.

Karel onderweg naar Boulogne

Karel is een zeilboot, dat was inmiddels hopelijk wel duidelijk. Een Hurley 700, om precies te zijn. Dat is een kajuitzeilboot van 7 meter lang, ontworpen in Engeland begin jaren zestig. Hier vind je een korte geschiedenis van het boottype.

Onze Karel is gebouwd in 1978, in Nederland. Hoeveel eigenaren en namen Karel al heeft gehad weten we niet precies, maar vorige eigenaren hebben best goed voor Karel gezorgd. Wij kochten hem in het najaar van 2004 en vieren dus dit jaar ons tienjarig Karel-jubileum 😉

Karel bevalt ons prima! Zo goed zelfs dat we hem afgelopen winter helemaal hebben laten opknappen. Zowel de romp als het dek zijn helemaal geschilderd en Karel ziet er nu weer als nieuw uit. Voor de kenners: Karel vaart nu rond met een ‘Done bij John’-sticker (voor de niet-kenners: John Joosse is een heel goede jachtenschilder in Zierikzee, zonder website helaas).

Toen we in 2004 op zoek gingen naar een boot moest die aan een aantal eisen voldoen. Een belangrijke eis was dat de boot niet te groot zou zijn. Meneer K:)dootje is geen zeiler van geboorte, dus het was nog niet zeker dat hij het leuk genoeg zou vinden om er een boot op na te houden. De voortekenen waren wel gunstig (vroeger gesurfd, al eens met plezier met mijn vader meegevaren naar Engeland op zijn boot), maar toch. De boot moest groot genoeg zijn om leuk mee te kunnen zeilen, ook tijdens vakanties, maar klein genoeg om eventueel in je eentje te kunnen varen. En kleine boten zijn zowel in aanschaf als in vaste kosten natuurlijk goedkoper, wat fijn is als het niet voor allebei een hobby blijkt te zijn.
We kwamen uit op een boot van ongeveer zeven meter. In die categorie zijn er nogal wat verschillende, dus waar te beginnen?

Gelukkig hadden we een uiterst effectief natuurlijk selectiecriterium: we wilden in de boot een bed waar we samen in zouden kunnen. En dat moest dan na drie weken vakantie ook nog leuk en comfortabel zijn. Waarom dat een effectief selectiecriterium is? Omdat Meneer K:)dootje qua lengte niet voldoet aan de maat die de meeste botenbouwers in gedachten hebben bij het ontwerp. Dat bleek althans snel. We vonden wel de nodige boten waar hij in kon liggen, maar dan moesten we aan boord altijd apart slapen. Dat is niet gezellig!

Uiteindelijk resteerden een paar verschillende opties. De laatste twee criteria waren ‘zeileigenschappen’ en ‘prijs’. Toen bleven er eigenlijk nog twee over. Omdat de Hurleys voor ongeveer de helft van de prijs van die andere boot werden aangeboden was de keus snel gemaakt.

We hebben een paar verschillende Hurleys bekeken, waarvan een zonder interieur (tja, dat moest nog afgebouwd en dat duurde wat langer en toen kreeg de eigenaar een kind en toen woonde hij in Engeland en toen kochten wij die boot dus niet). Karel, toen nog met een andere naam, lag in Alem. We hebben het even op moeten zoeken…
De toenmalige eigenaar bleek geen zeiler. Hij vond het wel leuk, maar had er niet echt verstand van. Zijn vrouw wilde niet zeilen, dus hij verkocht de boot. De boot zag er op zichzelf netjes uit. Er moest wel het een en ander aan gebeuren, maar geen achterstallig onderhoud. Wel ontbrak de keuken (die had een vorige eigenaar eruit gehaald om een extra zitplaats binnen te hebben. Handig, kun je wel zitten maar geen koffie drinken.) en waren de zeilen niet meer in topconditie.

Kort en goed, we werden het eens over een prijs en we konden Karel ophalen. Dat was een logistiek avontuur waarbij behalve Meneer K:)dootje en ik ook mijn vader en Brr betrokken waren. In een lang weekend voeren we Karel naar zijn nieuwe thuiswater, het Veerse Meer. En daar begon het proces dat uiteindelijk heeft geleid tot de staat waarin Karel nu is. Vaarders weten hoe dat werkt: ‘een boot is een gat in het water waar je voor je lol geld in gooit’. Maar het is het waard (vinden wij), we hebben de afgelopen tien jaar al heel veel plezier van Karel gehad!

En de naam?

IMG_5446

Karel met de houten poot. Uit Pluk van de Petteflet.
Hij staat voorop (en achterop) onze Karel.

Afsluiting

Het laatste weekend van onze vakantie brengen we door in hometown Goes. Deze keer liggen we in Jachthaven De Werf, schitterend nostalgisch. Een aanrader om even binnen te lopen als je in de buurt bent. Het is bijna middenin de stad maar daar merk je niks van. Een wereldje op zichzelf.

We vermaken ons met winkelen (de heren kopen allebei een polo passend bij de nieuwe broeken), boodschappen doen (er moet nog gebarbecued worden deze vakantie) en lezen en niks doen.

Tussendoor bezoeken we de verjaardag van Npzss (omdat we vlak bij huis liggen kunnen we gemakkelijk met een auto op stap) en barbecuen we. Dat is nog een avontuur. We zouden namelijk de gasbarbecue van de RoodRunner gebruiken. Maar de aansluiting van het nieuwe tankje blijkt niet goed te passen. Gelukkig liggen we dus dicht bij huis en kunnen we onze barbecue en kolen ophalen. De barbecue zelf genoot wel van zijn weekend weg.

Omdat de heren voor de barbecue op vrijdag nogal enthousiast inkochten doen we het zaterdag nog eens met de restjes. Uiteraard ‘moeten’ we beide dagen voorafgaand aan het eten ook borrelen, want ook daarvoor hebben we nog vanalles in huis. Het weer werkt goed mee en het Werfje beschikt over genoeg knusse plekjes dus het sfeerbeeld ziet er als volgt uit:

IMG_5225.JPG

Vlakbij groeit een schitterende passiebloem.

IMG_5229.JPG

Tussen alle drukke bezigheden door brengen we al wat was naar huis, nemen we de post door en aaien we Groentekat alvast.

Zaterdagochtend komen Lies en Yep om de koffie. Yep had al eens eerder kennis gemaakt met Karel, hij was al eens bemanning voor Meneer K:)dootje. Lies zag Karel nog nooit in levende lijve. Het was een aangename kennismaking, resulterend in een eigen blogpost voor Karel in de serie ‘Wat ik vandaag maakte’ die Lies schrijft.

Zondag varen we, helaas op de motor wegens gebrek aan wind, definitief teug naar Wolphaartsdijk. Na het sjouwen van de spullen naar de auto spelen we nog een potje jeu-de-boule met de ballen die we na de proefrit in Blankenberge kregen. Die plastic ballen op de ‘officiële’ baan geven hilarische effecten.

Daarna weten we geen excuus meer en moeten we echt naar huis. Het werkende leven weer tegemoet…

O-jie-jon

Vandaag varen we terug naar Wolphaartsdijk. De vakantie is nog niet voorbij, maar we hebben een afspraak met Orion en haar bemanning.

Op het meer kunnen we nog heerlijk zeilen. En eindelijk kunnen we de boom eens uitproberen. Het oog op de mast zit weliswaar nog steeds vast zodat we het niet op de goede hoogte kunnen schuiven, maar de rest van het systeem werkt. Jeej!

IMG_5200.JPG

Het is mooi weer, eigenlijk veel te mooi om in de haven te liggen. Maar ja, dagelijkse dingen hè? Dus terwijl Meneer K:)dootje Karel afspuit en nog wat klusjes doet ga ik naar de supermarkt. En langs de havenmeester om even bij te praten.

Als ik terugkom van de supermarkt is de Orion ook aangekomen. Brr, npzss en neef D en nichtje N zijn net onderweg naar Karel. Dat plan wijzigen we naar speeltuin. Neef D roept Oom en samen vermaken ze zich op de glijbaan.

IMG_5203.JPG

Nichtje N regelt intussen even de zaken zoals die volgens haar horen te zijn. Klittenband moet niet dicht.

IMG_5207.JPG

Als Mr. en Mrs. RoodRunner weer terug zijn van hun rondje boodschappen/was/etc. borrelen we met zijn allen op het barbecueveld. Neef D vermaakt zich op het springkussen en Meneer K:)dootje en Mr. RoodRunner kijken daar wat jaloers naar. Ze hebben het geprobeerd hoor, maar het commentaar dat ze kregen was duidelijk: ‘Oom niet!’…
Mrs. RoodRunner mag wel meedoen:

IMG_5213.JPG

Na de borrel halen de heren frietjes. Het uitpakken van de bestelling levert diverse verrassingen op maar uiteindelijk heeft iedereen een portie friet en een snack. En als hij/zij geluk
heeft is dat de snack die besteld was. De frietboer was niet in zijn beste doen, kennelijk… Het smaakte er niet minder om gelukkig.
Nichtje N weet zichzelf nog wat viezer te maken met de frietjes van mama en de tomaatjes die haar broer uitdeelt. Halve tomaat voor N, halve tomaat voor haar t-shirt 😉
Heerlijk!

Als de bemanning van Orion naar huis is vertrokken drinken wij nog even koffie. Morgen gaan we naar Goes, want we moeten nog naar ’t Werfje.

Terug naar Nederland

Zoals havenmeester Wim gisteren beloofde is het heerlijk weer vandaag. De stroom gaat pas vanmiddag lopen dus we kunnen eerst nog om boodschappen en brood. En natuurlijk drinken we ook eerst koffie. Met shortbread.

Rond de middag vertrekken we. De wind is fors minder dan gisteren, maar in de aanloop naar Blankenberge staan nog leuke golven van de wind van gisteren. Dat levert leuke plaatjes op, gemaakt door Mrs. RoodRunner.

IMG_5197.JPG (Ik was binnen de camera halen om RoodRunner ook op de foto te zetten).

Nadat we door de golven zijn hijsen we ook de genua en zeilen we heerlijk richting Vlissingen. Het is weer een prachtige zeildag.
Het is redelijk druk op de Rede van Vlissingen, maar we kunnen toch rustig oversteken. Wel moet even de motor bij omdat de wind een beetje afneemt.

We kunnen vrij vlot door de bruggen over het Kanaal door Walcheren. Uiteraard zijn er weer een paar boten die het systeem niet zo goed door hebben. Als het licht van de brug op rood-groen gaat is het de bedoeling dat je opvaart tot vlakbij de brug. En ja, met veel boten die liggen te wachten lig je dan best dicht bij elkaar. Dat klopt.
Als de brug dan open gaat kun je doorvaren zodra dat past. Je hoeft niet te wachten tot het licht op groen gaat. Dat kan namelijk pas als de brug in zijn vergrendeling staat, en dus helemaal open is. Als je dan pas begint met doorvaren moet het verkeer lang wachten. Ook de tegemoetkomende boten moeten dan lang wachten. De brugwachters vinden dat dus erg onprettig. (In andere delen van Nederland mag je pas beginnen varen als het licht groen is, dat is wel verwarrend)

Afijn, uiteindelijk, na wat gemopper over de marifoon door de brugwachter zijn we aan het begin van de avond in Middelburg. We mogen achter de Maïsbaai liggen en moeten dus even wachten tot de havenmeester het bruggetje voor ons heeft open gedaan.
Dat bruggetje is ’s avonds mooi verlicht!

IMG_5195.JPG

Meneer K:)dootje en Mr. & Mrs. RoodRunner doen nog een avondstadswandeling door Middelburg. Ik was af.

Morgen hebben we een date met Orion en zijn bemanning: Brr, Npzss, neef D en nichtje N!