Oversteek

Tja….
Zo waren we eigenlijk binnen een week al in het gehoopte vakantiedoel. Wat moet je dan?

Meneer K:)dootje en Mr. RoodRunner zagen geen probleem en kwamen na enig puzzelen en wat biertjes, eh, sorry, een serieuze reisvoorbereiding uiteraard, tot de slotsom dat we naar Dover gingen.
Daarbij was het verheugende bericht dat we héél veel aan onze eerste dag in Engeland zouden hebben. We moesten namelijk om half zes weg…

Oef.

’s Morgens om vijf uur ging de wekker. O. Wacht.
Het is nog donker.
Dan moet de navigatieverlichting dus aan als we wegvaren. Eh…

Meneer K:)dootje doet alsnog een van de klusjes waar hij voor de vakantie niet meer aan toe kwam. Ik zet koffie en maak Karel zeilklaar.
Dat laatste blijkt wat voorbarig. Als we buiten komen (zonder werkend heklicht (achterlicht) maar met vervanging in de vorm van een opgehangen hoofdlampje) is de zee als een spiegel.

IMG_5034.JPG

IMG_5032.JPG

Langzaam wordt het steeds lichter. En helaas ook bewolkter. Wind komt er nog steeds niet, wel slechter zicht.
Als we de noordgaande Shipping Lane* zijn overgestoken en ook al bijna door de middenberm zijn roept Mr. RoodRunner ons op de marifoon**. Het zicht wordt steeds minder, het is dan nog ongeveer een halve mijl (dus ca 900 meter). We besluiten dichter bij elkaar te gaan varen zodat we elkaar in het zicht houden. Als ik terug buiten ben blijkt dat het nog mistiger is geworden en moeten we goed blijven kijken om RoodRunner te zien totdat we dichterbij zijn.

IMG_5036.JPG

Inmiddels heeft Mr. RoodRunner contact gehad met Dover Coast Guard, de verkeersbegeleidingsdienst voor de scheepvaart in dit gedeelte van het Kanaal. Ze zien ons keurig varen op de radar en zullen schepen in de buurt waarschuwen dat wij er zijn. Even later klinkt dan ook over de marifoon: ‘Sorry to disturb you sir, but there are two little sailing yachts crossing the Shipping Lane in front of you, do you have them on your radar?’. Het antwoord was wel en toch ook niet geruststellend: ‘Yes sir, I have two targets on my radar, on my starboard side.’ Targets? Serieus? Maar goed, even later hoorden we achter ons een scheepstoeter. Het klonk als een flink schip. Maar gezien hebben we hem niet.

Dover Coast Guard bleef behulpzaam en berichtte ons weer wat later heel keurig: ‘According to my instruments you just left the Traffic Zone. The visibility around Dover is reported five cables.’ Dat klopte met onze navigatie. Five cables is een halve mijl, overigens.

En ja hoor. Het duurde even voordat we het zagen, maar Dover is er nog!
En zo vaart Karel voor het eerst the West Entrance binnen.

IMG_5040.JPG

Karel is in Engeland!!
(En het is pas negen uur ’s ochtends lokale tijd…)

*De Shipping Lane is het verkeersscheidingsstelsel dat in Het Kanaal geldt. Het is daar druk met zeeschepen en om dat in goede banen te leiden is er een soort snelweg in de kaart getekend. Langs het vasteland loopt de route voor noordgaande schepen, langs de Engelse kant de route voor zuidgaande schepen.

** Een marifoon is een communicatiemiddel aan boord. Een soort radio, zoals een 27 MC-bakkie. Als je iemand oproept horen anderen die in de buurt zijn dat ook. Stations als Dover Coast Guard geven verkeersinformatie, weerberichten en dus begeleiding aan schepen.

Boulogne

Omdat we vrijdag VER voeren voeren we zaterdag niet. En omdat we de stad wilden bekijken natuurlijk.

Eerst vulden we de voorraden voor Karel en onszelf aan. Naar de benzinepomp en de supermarkt dus. (O, wat zijn Franse supermarkten toch fijn!)

Na een vroege lunch (chocoladebroodjes kun je gewoon niet lang bewaren) klommen we naar de oude stad. Al sinds de Romeinse tijd is hier een ommuurde stad!

20140804-215430-78870076.jpg

We bezochten de kerk in de oude stad. Mooi, maar dringend toe aan een opknapbeurt.
De kerk heeft een bijzondere indeling: achter het altaar hangen gordijnen, waarachter een grote kapel is.

Die kapel heeft een grote koepel met bijzonder licht. De koepel is dus niet boven het altaar. De kerk is namelijk later gebouwd dan de kapel. Het altaar kwam nog weer later.

Het altaar van de kerk is ook heel bijzonder: niet beschilderd maar beplakt met heel kleine stukjes marmer en andere steensoorten. Ik zal het een andere keer laten zien.

Op de terugweg naar de haven horen we uit een zijstraat ineens muziek. We gaan natuurlijk kijken (en luisteren) wat er te doen is en maken zo een optreden van de Richard Hale School op de trappen van het plaatselijke theater mee. Duidelijk een Engelse jongensschool 🙂

20140804-220309-79389075.jpg

Op de stoep in Boulogne staan trouwens gezellige vissen geschilderd:

20140804-220415-79455176.jpg

’s Avonds krijgen we een light versie van het weer van de vorige avond. Minder wind, minder donder, meer regen. En weer een rolwolk.

Laaaaange dag

Van Duinkerke naar Boulogne: da’s best ver voor Karel.
De dag begint inmiddels traditiegetrouw zonder wind. Daarbij is het vandaag Warm. Heel warm. Absoluut noodweer*.

Gelukkig hebben we een paraplu/sol mee. Ook mag de buiskap plat.

Uiteindelijk verdienen we met al deze maatregelen genoeg wind om (ja, wel weer met de motor bij) te kunnen zeilen. Voor Calais mag de genua (het voorzeil) nog even naar beneden vanwege rare winddraaiingen. Terwijl ik op het voordek sta om dat te regelen vaart Meneer K:)dootje door een klotsbak (stroomraveling). En sta ik tot mijn middel in het water… Gelukkig was de buiskap nog niet terug omhoog zodat Meneer zelf ook nat wordt. Klein detail: de camera ook… (Gelukkig zonder schade)

Na de lunch kan de genua weer terug omhoog en zo zeilen we voorbij Cap Blanc Nez:

20140720-192238-69758030.jpg
En Cap Griz Nez (je ziet als je goed kijkt Karels vriendje RoodRunner):

20140720-193516-70516094.jpg

Na zeven uur varen krijgen we een mooi plekje. We vieren het bereiken van het verste punt met bubbels. Uiteraard.

20140720-193821-70701650.jpg
Onder de zonnetent, want het is nog steeds noodweer.

20140720-193902-70742928.jpg

’s Avonds na het eten komt er een hoop narigheid van de heuvels rollen. Véél wind, veel onweer, veel donker en veel regen.
En vooral het begin is onheilspellend:

20140720-194109-70869425.jpg

*alles boven de 23 graden is noodweer. Ja. Echt.

Duinkerke

Vanuit Oostende mogen we gelukkig op een schappelijke tijd weg. Helaas ook nu geen wind, of te weinig om te zeilen dan toch.

Met flink stroom mee gaan we hard langs de Belgische kust. En: er komt wind!
De motor kan weliswaar niet uit, maar we zeilen ook.

20140720-190057-68457113.jpg

Via de Trapegeer en de Pas de Zuydcoote stromen we hard richting onze bestemming: Duinkerke

20140720-190328-68608330.jpg

Sinds ik daar meer dan twintig jaar geleden voor het laatst was is er gelukkig het nodige veranderd.
Er ligt nog wel één sloopschip, maar verder is het gebied inmiddels mooi ontwikkeld.

20140720-190506-68706887.jpg

20140720-190518-68718251.jpg

We gaan op expeditie voor een Frans gastenvlaggetje. De hindernis daarbij was, behalve de warmte, een kapotte slipper van Mr RoodRunner. Met naaigaren en cadeaulint weet Mss RoodRunner deze gelukkig te repareren.
Het was te warm om meer van de stad te gaan bekijken, dus we hebben ons onder de zonnetent beperkt tot de noodzakelijke borrel.

Oostende

Vandaag begon de dag Vroeg. Om zeven uur lagen we op de Rede van Vlissingen. Samen met onder andere deze jongens:

20140716-195146-71506498.jpg

Helaas waaide het niet genoeg om te zeilen, maar dat mocht de pret niet drukken. Meneer K:)dootje stuurde, ik haakte en verzorgde de catering.

We voeren naar Oostende, waar we dankzij het vroege vertrek nog een hele middag hadden om (weer) rond te kijken. Altijd de moeite waard, want op de boulevard (de dijk, zoals ze hier zeggen) staan veel kunstwerken en monumenten. Zoals deze:

20140716-195909-71949578.jpg

En iets verderop deze:

20140716-195953-71993591.jpg
(Rechts bovenin de ‘Mercator’, een opleidingsschip van de marine.)

Verder is het een stad van historie én toekomst. Je ziet allerlei oude en nieuwe gebouwen naast elkaar, soms zien de nieuwe er slechter uit dan de oude. Wat ‘historische’ plaatjes:

20140716-200216-72136911.jpg

Het is er mooi.

Als afsluiter: op de schutting langs het terrein waar vroeger de veerboten vertrokken staat de muziek van ‘Le plat pays‘ van Jacques Brel.

20140716-201619-72979790.jpg

Wind en zon

Wind en zon: heerlijk zeilweer dus.
Dat die wind pal tegen was en steeds harder werd mocht de pret niet drukken. Uiteindelijk kregen we ook de stroom tegen, waardoor we er nog wat langer van mochten genieten. Dat was maar goed ook, want het was maar een kort tochtje vandaag.

20140714-210317-75797162.jpg

Niet dat we niet van lange tochten houden hoor, maar we kregen bezoek.
En dat bezoek bracht een cadeautje mee (twee stuks zelfs):

20140714-210515-75915178.jpg

Oosterscheldekreeft

Ooooo!
Gelukt!
Nog net (twee dagen maar) voor het einde van het seizoen aten we dan toch nog Oosterscheldekreeft dit jaar.

20140713-213351-77631025.jpg
In Yerseke, bij Brasserie ’t Kaaigat.

Zoals altijd was het weer heerlijk, en keurig verzorgd.

De kreeft, die ik gelukkig met mijn overbuurvrouw deelde, was enorm. Ik had moeite om die ene halve op te krijgen.

Het leuke van kreeft eten, behalve dat het vreselijk lekker is, is dat het een soort sloopopdracht is. Wil je overal bij het vlees kunnen komen dan moet je flink je best doen. Een beetje puzzelen, het betere breek- en sloopwerk en uiteindelijk is dan het resultaat:

20140713-214022-78022273.jpg

De lieve mevrouw van ’t Kaaigat maakte voor mij een toetje met fruit. Met niks. Geen slagroom, geen ijs, geen saus, gewoon niks.

20140713-214222-78142925.jpg

Ik ben nu dus zoet en vol.

Oma’s bureautje

20140709-211706-76626146.jpg

Als kind was ik altijd gefascineerd door het schrijfbureautje van mijn moeder. Met zo’n klep, allerlei vakjes en lades en laatjes.
Mijn moeder had het zelf in gebruik, dus meer dan er af en toe eens achter zitten zat er niet in.

Toen klein omaatje (mijn overgrootmoeder) overleed op de geweldige leeftijd van 95 jaar en me gevraagd werd of ik wat uit haar huisje wilde hebben wist ik het meteen: haar bureautje.

Mijn oom bracht het met de aanhanger. Het heeft eerst tijden in de garage gestaan, waar mijn moeder en ik (vooral mijn moeder) het ontdeden van decennia boenwas. O ja, en er zat de mieter in, zoals ze dat hier in Zeeland zeggen. Houtworm dus. Gelukkig is mijn moeder niet voor een gat te vangen en werd ook dat probleem opgelost. Ik weet niet meer precies hoe, maar het stonk.

Uiteindelijk belandde het bureautje op mijn scholierenkamer en gebruikte ik het de laatste drie jaar van de middelbare school voor het maken van mijn huiswerk.
Mee op kamers was minder praktisch, maar zodra ik klaar was met studeren ging het bureautje weer mee natuurlijk.

Nu staat het prominent in de woonkamer. Meestal dicht. Niet alleen omdat het dan minder plek inneemt, maar ook omdat ik nogal wat ‘troep’ verzameld heb om brieven/kaarten/kattenbelletjes mee te schrijven. Zodra ik iemand ga schrijven mag het natuurlijk open!

En mijn moeder? Die gebruikt haar eigen bureautje ook nog steeds.

20140709-213005-77405501.jpg

(En bovenop Oma’s bureautje staat Fiep!)

Trui

Tot een paar weken geleden was het me nog nooit gelukt: een kledingstuk voor mezelf haken. (Nee, sjaals en omslagdoeken tellen niet). Maar sinds ik in het hemelvaartweekeinde de Wolmevrouw in Kampen weer bezocht maakte ik (met daar gekochte wol uiteraard) al twee dingen. Een vestje en nu een trui(tje):

20140704-104751-38871276.jpg Ik gebruikte Katia Candy en gebruikte het patroon Festival Fancy Vintage Top dat ik op Ravelry vond.

CuliFair

Vandaag gingen Meneer K:)dootje en ik met Lies en Yep naar de CuliFair in Goes.
Het eten, de sfeer, het gezelschap: allemaal genieten!