Zomersjaal

Ik haakte een sjaal voor bij mijn nieuwe zomerjas.

Het patroon is van Wieke van Keulen en gebruikte ik al eerder, het heet ‘Perfect Darkness’. Het garen is Unikat, Zomerliefde. Ik kocht de bol vorig jaar al maar vond nu pas een goede bestemming. 

Niet helemaal een briljante foto, maar dit is de jas waar de sjaal bij mag. 

Onbreibare wol

  Al weer een tijd geleden kreeg ik van Lies de vraag of ik haar onbreibare wol asiel wilde verlenen. Maar natuurlijk. Alle wol verdient asiel! Het was ook niet zo dat Lies de wol op straat wilde zetten, maar zelfs na jaren marineren was het nog niet tot een project getransformeerd. Lies vond dat de wol beter verdiende. 
Toen ik het kreeg was het midden in de zomer. Niet zo’n goed moment voor wol. Dat is toch meer de tijd voor katoen en ander luchtigs. Wel schoten er meteen een paar ideeën door mijn hoofd. 

Toen ik onlangs weer eens in mijn favoriete wolwinkel was (Atelier Bernardien in Oostkapelle) moest ik weer aan de onbreibare wol denken. En aan een van de ideeën die ik daarover had. Kort en goed: ik kocht op de gok een hoeveelheid donkerblauwe wol (Lana Grossa Bingo).

Een paar weken heb ik me in kunnen houden en eerst andere projecten af gemaakt. Hoewel er nog genoeg ligt kon ik het geroep van de onbreibare wol gisteren niet langer verdragen. Ik was natuurlijk niet vreselijk nieuwsgierig hoe het zou worden en of het effect dat ik in gedachten had ook werkelijkheid zou worden. Nee, ik vond het gewoon zielig voor de wol. Zó dicht bij een bestemming en dan nog zó lang moeten wachten. Pffff…

  Tadaaa! 

Onbreibare wol is (mee-)haakbaar!

  Met dank aan het schitterende weer buiten (ahem) voor de briljante belichting (ahem). Er zitten dus ook nog op de foto onzichtbare glitters in.
In elk geval: het werd een col, hij is heerlijk zacht en warm, de onbreibare wol is nog maar voor de helft op, de blauwe wol voor meer dan de helft, ik moet nodig weer naar de wolwinkel, het is weer voor warme dingen en mijn andere projecten voelen zich achtergesteld. 

Had ik al gezegd dat ik hem leuk vind?

(De onbreibare wol is van Natural Yarns, Adèle’s Mohair, Magic Balls, kleur Midnight. De donkerblauwe wol van Lana Grossa, Bingo, kleur 014).

De muts haakte ik ook pas. Daar vertel ik misschien volgende keer wel over. 

Unikat

Thuiskomen en dan dit in je brievenbus vinden.  

Iets heel veel ergers is er voor wolaholics denk ik niet. 

Ik wachtte met kloppend hart op mijn bestelling Unikat-garen. Hakers kennen het wel: dat garen met dat mooie kleurverloop. Dat wordt gemaakt door dit atelier en kent een levertijd van 28 dagen. Een mooie oefening in geduld* dus. 

Vorige week kreeg ik een e-mail dat mijn bestelling was meegegeven aan de pakketdienst. Joepie! En vorige week zaterdag bleek dus de bezorger geweest. Uiteraard wachtte ik héél geduldig tot het dinsdag was. Uit pure frustratie haakte ik nog maar een Southbay-omslagdoek met garen uit de voorraad:  


En jawel: dinsdag stond de pakketbezorger al ’s morgens op de stoep! Oooo!

 Groentekat is ook nieuwsgierig. Kat+doos=hit.

   

  

O. 

Elke klos heeft zijn eigen knoopje meegekregen, wat gezellig!

Inmiddels begon ik natuurlijk met het garen te haken. Zoals ik al vaker hoorde haakt het prettig, je moet alleen opletten dat je niet tussen de losse draadjes steekt. Het eerste knoopje van een kleurwisseling heb ik gehad. Het draad is zo dun dat het knoopje geen belemmering is.  


Ik haak nu (op bestelling) met Knallfrosch een Perfect Darkness-sjaal, naar het patroon van Wieke van Keulen.   

*geduld is wachten zonder boos te worden.

Tasjes

Inmiddels heb in een behoorlijke berg garen verzameld. Natuurlijk koop ik niet al het leuke garen dat ik zie, al zou ik dat best willen. Maar toch, ik heb aardig wat naar mijn hol gesleept de laatste jaren. 

Er zit vanalles en nogwat bij. Katoen, wol, kunstvezels, mengsels, dik, dun, effen, regenboog, etc. Af en toe duik ik in de berg (O, wat zou ik dat graag eens echt doen, in een berg garen duiken!) en bekijk ik wat ik heb. Soms bedenk ik dan iets met garen dat er ligt. Garen moet gewoon een tijdje marineren. 

Afgelopen weken maakte ik weer eens een boodschappennetje.  

    Zo een die je in je tas doet voor ‘nog even een paar boodschappen nu ik toch in de stad ben’. 

Van hetzelfde garen had ik best een aantal bolletjes. Ik bedacht dat volgend jaar plastic zakjes worden verbannen en dat bracht me weer op het idee nog wat andere tasjes te maken.    

Met schelpjes.  Met driehoekjes.

Zo heb ik weer een paar leuke cadeautjes in huis. Bijkomend voordeel is dat de wolvoorraad een beetje slinkt. En al roep ik altijd dat een grote voorraad wol ontzettend gunstig is omdat wol goed isoleert kijkt Meneer K:)dootje me daarbij meestal toch met opgetrokken wenkbrauwen aan…

Nieuwe wol!

Ooooooooo!!!
Nieuwe wol!!!!

Zoals ik in mijn vorige post al schreef word ik heel blij van nieuwe wol.
Toen ik vrijdag bij de buren een pakketje op mocht halen (waarom belt de pakketjesman niet gewoon bij mij aan?) moest ik me dan ook inhouden om niet daar op de stoep al een dansje te doen.
Een hele doos vol wol! Zwijmel….

IMG_4183 Twintig bollen puur geluk 😉

Het was natuurlijk niet helemaal een verrassing dat de wol (ok, acryl dan) werd bezorgd. Ik bestelde het zelf. De wol gaat een deken worden voor op de bank in het nieuwe huis van F. en M. De kleuren zijn min of meer (ik ben niet eigenwijs…) afgestemd op hun interieur.

Hoewel ik van mezelf eerst een ander project moest afmaken kon ik het niet laten toch alvast met de wol te spelen. Een volgorde bedenken waarin ik de kleuren in de deken zou verwerken kon toch geen kwaad?
IMG_4188

Maar ja, daar bleef het natuurlijk niet bij…
IMG_4197 IMG_4200 IMG_4204

Al gauw wist ik weer waarom ik graag een deken wilde maken. En dan het liefst een ripple-deken. Het is een verslavend patroon! Rustgevend: drie stokjes, vier stokjes, drie stokjes, vier stokjes, enz. De deken te zien groeien is heel bevredigend. En omdat er steeds een nieuwe kleur bij komt blijft het ook afwisselend. Ook verslavend trouwens, die nieuwe kleuren. Ik ben elke keer weer benieuwd hoe die kleur erbij gaat passen. Dus haak ik nóg een rijtje. Want dan mag ik immers weer een nieuwe bol…

Inmiddels gaat het al een beetje op een deken lijken (de laatste rijtjes heb ik nog niet op de foto…):
IMG_4224

Groentekat vond, zoals gewoonlijk, de doos het meest interessante van de wol.
IMG_4190

O ja, het project-dat-af-moest-voordat-ik-aan-de-deken-mocht-beginnen is nu toch klaar. Alleen de draadjes nog wegwerken, dan laat ik het zien.

De lege wasmand

Ken je dat? Dat heerlijke gevoel van een lege wasmand? Alle was schoon, droog, gestreken en/of gevouwen op stapeltjes in de kast?
Ik word er heel gelukkig van, maar het komt helaas vrijwel nooit voor. Gelukkig zijn er allerlei momenten of dingen die dat gevoel benaderen. Zoals wanneer ik éindelijk iets afmaak dat er al lang ligt, zoals dit rokje:
IMG_4105 Het lag al bijna een jaar te wachten op de rits en de zoom. Vandaag vond ik de moed om de strijd aan te gaan en: ik heb gewonnen. (Groentekat checkt voor de zekerheid nog even of alles wel goed is gegaan.)

Behalve het rokje deed ik ook nog wat andere naaiklusjes die er al (veel te) lang lagen. Nu lonkt de stapel lapjes die er ook nog ligt weer. Daar mocht ik pas aan beginnen als ik deze klusjes af had. Dat is gelukt, dus: een lege-wasmand-gevoel!

De haakprojecten hier in huis blijven gelukkig een stuk minder lang liggen.
Hoewel het ontzettend mooi weer was afgelopen weken kreeg ik een bestelling voor een warme muts. Omdat de besteller niet geheel duidelijk was in zijn omschrijving maakte ik er twee. Kan hij zelf kiezen.

IMG_4078 IMG_4080
De rechtse is nog niet helemaal klaar, nog een paar randjes vasten haken als boord.

Voor mezelf ben ik begonnen aan een omslagdoek (ja, nóg een omslagdoek), pluizig en blauw deze keer.
IMG_4088
Mohair met zijde, heerlijk garen!

Het beginnen aan een nieuw haakproject, zeker met nieuwe wol is net zo fijn als een lege wasmand. Misschien stiekem nog wel iets fijner…

Feestjes

Allemaal feestjes!

Ik vierde een verjaardag in twee bedrijven. Met cadeautjes! Onder andere:
IMG_3961

Woei! Dat is met breien! Het blijkt gelukkig gemakkelijk breien te zijn, dus ook voor een haakster als ik te begrijpen.

IMG_3963IMG_3969 Inmiddels heb ik al allemaal worstjes.

Ik kreeg ook hyacinten. Die staan al buiten op de tuintafel. Groentekat is namelijk geobsedeerd door de bollen. Daar moet ze steeds haar kop langs wrijven. De bollen reizen dan de hele kamer door, dat is minder praktisch. Ook buiten heeft ze ze inmiddels echter gevonden. Ik hoop dat ze wel de kans krijgen te gaan bloeien…

IMG_4032

Ik kreeg (natuurlijk) ook wol (nou ja, katoen). Daarvan maakte ik een hoesje voor de e-reader.IMG_4036

Ik zal me inhouden en niet alle andere leuke dingen die ik kreeg ook laten zien.

Het tweede bedrijf was een etentje een week later, bij ons ‘stamrestaurant’ Eetmosfeer XIe Gebod:

IMG_4026IMG_4027IMG_4028IMG_4029  Het was, zoals altijd, weer heerlijk!

Vandaag was het ook feest. Of eigenlijk is het dat al een paar weken. De lente is zo hard losgebarsten dat het wel zomer lijkt. Ik vind het heerlijk. Vanmiddag zag ik de eerste eendenkuikentjes, nog piepklein!

IMG_4040 (goed zoeken, het zijn er veel!)

Ik hoop dat het nog lang lente blijft!