En weer mogen we vroeg op. Bij vertrek (om kwart over 8) komt de zon op.

Als we buiten liggen schijnt de zon nog steeds. Schilderachtige silhouetten van de industrie bij Moerdijk.

Na de Volkeraksluis kunnen we zeilen. Er is best wind, dus we reven het grootzeil en zetten de fok erop. Dat kan mooi in de sluis, lekker beschut.
Het loopt lekker, na een paar slagen om het Hellegat uit te komen is het Volkerak bezeild. Aan de wind, maar bezeild.

Het weer heeft het niet helemaal begrepen. Hoewel de zon keurig begon is die al snel verstopt geraakt achter een grijs wolkendek en miezert/regent het. Onafgebroken. Hmm…

Het zeilen gaat fijn, en hard. We kregen het niet op de foto, maar af en toe liepen we 6 knopen. Dat is met dit tuig Hard! Ok, het helpt wel dat het ook Hard waait.

Als we door de Krammersluis zijn komt er nog wat wind bij. En regen. Blegh, geen fijn weer.

Voor de sluis had ik de fok al opgeruimd. We hadden bedacht dat we op het grootzeil en de motor prima naar Wolphaartsdijk kunnen varen. Er is net teveel wind om comfortabel te kunnen zeilen voor Karel. Althans, met deze windrichting. Vooral het laatste stuk, tot aan de Zandkreek, is het ‘pik in de wind’ zoals ze dat hier zeggen. Wind pal tegen dus.

In de Zandkreeksluis zien we dat het Heel hoog water is.

we zakken dus nogal een stuk:

Na de Zandkreeksluis motoren we het laatste stukje naar Wolphaartsdijk. We besluiten nog lekker aan boord te blijven. Voor morgen geven ze veel beter weer af. Dan kunnen we alle spullen droog naar de auto brengen. Want Helaas, het vaarseizoen (met Karel dan toch) zit er weer op.
Met wederom een geslaagde zwerfsttocht als afsluiting!

We sluiten af met frietjes. Meneer K:)dootje krijgt zelfs een vlaggetje op zijn hamburger:

Tien over acht ’s morgens. Telefoon. Schipper van de Maleachi. ‘De deuren gaan open dus we gaan zo weg’.
Eh… O. Dat is een íets andere planning dan een vertrek om tien uur, waar we gisteren op rekenden. Afijn, we waren uit bed en zouden net gaan ontbijten maar draaien de volgorde der dingen dus maar om. We gooien los en vertrekken meteen, min of meer tot verrassing van de andere twee boten.

Het plan is Willemstad, via de Haringvlietbrug. Linksaf dus.
Oef. Dat betekent fors stroom tegen!

Snelheid door het water:

Snelheid over de grond:

Het duurt dus even voor we het Spui af zijn.
Maar, dan kunnen we lekker zeilen. Als we ter hoogte van Tiengemeten zijn gaat weer de telefoon. ‘De Haringvlietbrug is in storing en ze weten niet hoe lang dat gaat duren. Wij gaan dus via de Oude Maas en de Dordtse Kil.’ meldt de schipper van de Maleachi.
Oef, zijn wij blij dat we onder die brug door kunnen! Dat rondje wat zij moeten varen is bijna 40 mijl. Die zijn voorlopig dus nog niet in Willemstad. We spreken af dat wij alvast boodschappen zullen doen. Even later komen ze voorbij varen.

Daag!

Wij zijn rond half drie in Willemstad en regelen bij de havenmeester drie plaatsen. Wel komisch om eens een keer aan de anderen door te geven waar ze straks kunnen liggen. Anders is het altijd andersom.

De Bietentocht finisht vandaag in Willemstad, dus de oude haven ligt helemaal vol met schepen van de bruine vloot. Veel bemanningen zijn ook gekleed in kleding die bij hun schip past. Erg leuk.

Uiteraard heeft elk schip een lading bieten aan boord:

Boodschappen dus. We bedenken dat pastasaus met veel groente wel te regelen moet zijn in onze kombuis. Als de rest dan gearriveerd is kunnen we bij hun de saus opwarmen en de pasta koken.

leidt uiteindelijk tot

Als de anderen om een uur of zes binnenlopen (dat hebben ze snel gedaan!) verhuizen we naar de kombuis van de Maleachi.

Dat zijn tenminste serieuze pannen 😉

En het smaakt!

Na nog een sessie van de cursus Irish Coffee rollen we ons bed in.

Vandaag blijven we ook hier in Oud-Beijerland want de bemanning van de Hardebolle moet op excursie.
Wij doen dat ook, we gaan wandelen naar Klein Profijt.

Het is erg hoog water op het Spui:

In ‘de Staart’ staan rastapaarden:

Mooie rozenbottels onderweg:

Vlakbij Klein Profijt staat een soort totempaal met zalmen en een uil. De zalm is toepasselijk: Klein Profijt is van oorsprong een zalmvisserij. Nadat de rivier was leeggevist is het een landbouwbedrijf geworden. Daarna is het in verval geraakt totdat het door Hoekse Waard Landschapsbeheer tot bezoekerscentrum is opgeknapt. De geschiedenis van het eiland wordt verteld en veel over de natuur. Erg leuk.

In Oud-Beijerland staan veel beelden, waaronder een heel aantal met een ‘sokkelproject’ langs de haven. Waaronder deze:

Het weer is wisselend, van felle buien tot felle zon.

Helaas net een felle bui als we een rondje over de weekmarkt doen…

Na de borrel

krijgen we een vispotje

Daarna doet tante B examen Irish Coffee. Geslaagd!!

Het is nog spannend of we morgen weg kunnen: vanwege het hoge water kunnen de deurtjes van de haven niet open…

’s Morgens als we wakker worden is het weer een stuk minder fijn dan de vorige dagen:

Eh….

Tja…

Dat is niet zo’n goed bericht. We wijzigen dus de plannen en gaan niet naar Dordrecht. We blijven in Oud-Beijerland. We vermaken ons prima. De dames schilderen en tekenen:

Ik werk wat:

En ik haak:

De heren schappen de bood en laten het biljart alvast voorverwarmen. Na de lunch kunnen ze dan gaan sporten. Maar eerst lunch dus.

’s Middags gaan we even kaarten posten (en krijgen we nog een forse bui op ons hoofd) en bij de VVV informeren naar de bezienswaardigheden hier in de buurt. Want ook morgen blijven we hier, de bemanning van de Hardebolle heeft namelijk een afspraak.

We doen nog wat inkopen voordat we terug naar de boot gaan.

Daarna kijken we de film van de vakantie van Maleachi en Hardebolle.

Intussen haak ik vervanging voor de kwijtgeraakte pannenlappen van de Maleachi.

Gisteren bereidden de heren al een geweldige pan kip voor. Vandaag is die goed op smaak!!

Als toetje aardbeien en blauwe bessen met slagroom.

En de pannenlappen zijn klaar!

De wind is nog maar de helft van wat hij gistermiddag was. De heftige regen van vannacht is ook gestopt voordat wij uit bed kwamen. Dus: om een uur of half elf vertrekken we naar Oud-Beijerland.

Daag, Zuidland!

Bijzonder van varen op het Spui vind ik altijd dat je middenin de natuur vaart en niet eens zo heel ver weg de flatgebouwen van de stad ziet.

Bij Nieuw-Beijerland moeten we even goed oppassen voor de pont, The Queen Jacqueline. Die vertrekt naast een grote driemaster.

Gelukkig wacht de pont even op ons en kan de motor weer uit. We zeilen heerlijk op alleen de genua, maar we hebben dan ook flink stroom mee!

We komen langs het bijzondere huis dat hier vlakbij het water staat. Heel groot, zonder tuin, met torentje en serre. Het lijkt gebouwd te zijn als chique buitenhuis. Nu staat het leeg en wordt het, te zien aan de steiger tegen de gevel, opgeknapt.

Boven ons vliegen regelmatig vluchten ganzen over. Mooi gezicht tegen de diepblauwe lucht.

Oud-Beijerland is maar iets meer dan een uur varen, dus ’s middags kan ik nog even aan het werk. Wel heerlijk buiten!

Fantastische wolk:

Vanwege het verwachtte hoog water gaan de deuren voor de haven dicht.

De havenmeester belooft dat ze morgen weer open zullen gaan zodat we weer weg kunnen.

’s Avonds eten we heerlijk bij Diggels, in het vroegere postkantoor.
We drinken koffie in de kuip van de Hardebolle voor het slapengaan.

Vandaag moesten we alwéér zo vroeg weg! Dus was het weer donker toen we opstonden.
Het weer is mooi, we vertrekken met zon en een beetje meer wind dan gisteren.

Lekker alle zeilen erop en richting de Krammersluis. Naarmate we verder de Krabbenkreek uit komen komt er wat meer wind.

We zien wat deelnemers onderweg naar de start van de bietentocht.

Na de Krammer zeilen we heerlijk over het Volkerak. Bij de Galateese Haven staat een groot verkeersbord:

Aan het einde van de Volkerak gaan we door de Volkeraksluis. Inmiddels is het nog wat meer gaan waaien. We wisselen daarom het voorzeil (omdat de sluisdeur net voor onze neus dicht gaat hebben we de tijd…) en zetten een rif in het grootzeil*.
De Maleachi en de Hardebolle moeten wachten op de opening van de Haringvlietbrug en wij kunnen er onderdoor. Zo halen we weer een beetje in!

Het gaat lekker.

Maar…
De wind neemt nog verder toe. En nog verder.
Het plan om nog even naar Tiengemeten te gaan laten we varen. We gaan meteen door naar het Spui, naar Zuidland.
We halen de fok eraf want het zeilt niet meer lekker. Op het gereefde grootzeil en de motor gaat het prima.

Wel komt er af en toe nogal wat water over. Gelukkig hebben we een buiskap…

Onze kleding is ietsje anders dan gisteren. Niet vanwege de temperatuur, want echt koud is het gelukkig niet. Maar wel nat dus.

Omdat het heerlijk weer is kunnen we nog lekker in de kuip borrelen.

Wat een leven…

*reven is het kleiner maken van een zeil. Nee, niet met een schaar, maar door het minder hoog te hijsen.

Inmiddels traditie: in de herfstvakantie gaan we nog een weekje varen. Met een paar boten lekker op stap.

Dus gisteravond nog laat, na dansles, alle spullen naar de boot gebracht want vanmorgen om 9 uur moesten we buiten liggen. Dat is best vroeg, voor een vakantie. Het licht (en het weer) is schitterend!

Na de Zandkreeksluis hijsen we de zeilen en gaan we heerlijk!

Wat een cadeautje, zo’n dag!

Eenmaal aangekomen in Sint-Annaland eten we even wat en daarna gaan we wandelen.
Buitendijks, langs de Krabbenkreek.

Let even op: het is 18 oktober!!!

Met zonder mouwen en pijpen en ik heb het Warm!

Het is Zo mooi buiten! Het lijkt nog bijna zomer!

We zien nog heel mooi gezaaid gewas; met ruitjes!

Na de broodnodige boodschappen kunnen we heerlijk in de kuip borrelen.