Zwerfsttocht deel 4

’s Morgens als we wakker worden is het weer een stuk minder fijn dan de vorige dagen:

IMG_5891.JPG

Eh….

IMG_5903.PNG
Tja…

Dat is niet zo’n goed bericht. We wijzigen dus de plannen en gaan niet naar Dordrecht. We blijven in Oud-Beijerland. We vermaken ons prima. De dames schilderen en tekenen:

IMG_5894.JPG
Ik werk wat:

IMG_5896.JPG
En ik haak:

IMG_5895.JPG

De heren schappen de bood en laten het biljart alvast voorverwarmen. Na de lunch kunnen ze dan gaan sporten. Maar eerst lunch dus.

IMG_5893.JPG

’s Middags gaan we even kaarten posten (en krijgen we nog een forse bui op ons hoofd) en bij de VVV informeren naar de bezienswaardigheden hier in de buurt. Want ook morgen blijven we hier, de bemanning van de Hardebolle heeft namelijk een afspraak.

IMG_5897.JPG
We doen nog wat inkopen voordat we terug naar de boot gaan.

Daarna kijken we de film van de vakantie van Maleachi en Hardebolle.

IMG_5898.JPG

Intussen haak ik vervanging voor de kwijtgeraakte pannenlappen van de Maleachi.

IMG_5899.JPG

Gisteren bereidden de heren al een geweldige pan kip voor. Vandaag is die goed op smaak!!

IMG_5900.JPG

Als toetje aardbeien en blauwe bessen met slagroom.

IMG_5901.JPG

En de pannenlappen zijn klaar!

IMG_5902.JPG

Zwerfsttocht deel 3

De wind is nog maar de helft van wat hij gistermiddag was. De heftige regen van vannacht is ook gestopt voordat wij uit bed kwamen. Dus: om een uur of half elf vertrekken we naar Oud-Beijerland.

IMG_5870.JPG Daag, Zuidland!

Bijzonder van varen op het Spui vind ik altijd dat je middenin de natuur vaart en niet eens zo heel ver weg de flatgebouwen van de stad ziet.

IMG_5871.JPG

Bij Nieuw-Beijerland moeten we even goed oppassen voor de pont, The Queen Jacqueline. Die vertrekt naast een grote driemaster.

IMG_5874.JPG Gelukkig wacht de pont even op ons en kan de motor weer uit. We zeilen heerlijk op alleen de genua, maar we hebben dan ook flink stroom mee!

IMG_5883.JPG

We komen langs het bijzondere huis dat hier vlakbij het water staat. Heel groot, zonder tuin, met torentje en serre. Het lijkt gebouwd te zijn als chique buitenhuis. Nu staat het leeg en wordt het, te zien aan de steiger tegen de gevel, opgeknapt.

IMG_5882.JPG

Boven ons vliegen regelmatig vluchten ganzen over. Mooi gezicht tegen de diepblauwe lucht.

IMG_5877.JPG

Oud-Beijerland is maar iets meer dan een uur varen, dus ’s middags kan ik nog even aan het werk. Wel heerlijk buiten!

IMG_5885.JPG

Fantastische wolk:

IMG_5886.JPG

Vanwege het verwachtte hoog water gaan de deuren voor de haven dicht.

IMG_5888.JPG De havenmeester belooft dat ze morgen weer open zullen gaan zodat we weer weg kunnen.

’s Avonds eten we heerlijk bij Diggels, in het vroegere postkantoor.
We drinken koffie in de kuip van de Hardebolle voor het slapengaan.

IMG_5889.JPG

Zwerfsttocht deel 2

Vandaag moesten we alwéér zo vroeg weg! Dus was het weer donker toen we opstonden.
Het weer is mooi, we vertrekken met zon en een beetje meer wind dan gisteren.

IMG_5850.JPG

Lekker alle zeilen erop en richting de Krammersluis. Naarmate we verder de Krabbenkreek uit komen komt er wat meer wind.

IMG_5852.JPG

We zien wat deelnemers onderweg naar de start van de bietentocht.

IMG_5854.JPG

Na de Krammer zeilen we heerlijk over het Volkerak. Bij de Galateese Haven staat een groot verkeersbord:

IMG_5855.JPG

Aan het einde van de Volkerak gaan we door de Volkeraksluis. Inmiddels is het nog wat meer gaan waaien. We wisselen daarom het voorzeil (omdat de sluisdeur net voor onze neus dicht gaat hebben we de tijd…) en zetten een rif in het grootzeil*.
De Maleachi en de Hardebolle moeten wachten op de opening van de Haringvlietbrug en wij kunnen er onderdoor. Zo halen we weer een beetje in!

Het gaat lekker.

IMG_5856.JPG

Maar…
De wind neemt nog verder toe. En nog verder.
Het plan om nog even naar Tiengemeten te gaan laten we varen. We gaan meteen door naar het Spui, naar Zuidland.
We halen de fok eraf want het zeilt niet meer lekker. Op het gereefde grootzeil en de motor gaat het prima.

IMG_5862.JPG
Wel komt er af en toe nogal wat water over. Gelukkig hebben we een buiskap…

IMG_5861.JPG

Onze kleding is ietsje anders dan gisteren. Niet vanwege de temperatuur, want echt koud is het gelukkig niet. Maar wel nat dus.

IMG_5863.JPG

Omdat het heerlijk weer is kunnen we nog lekker in de kuip borrelen.

IMG_5865.JPG

Wat een leven…

*reven is het kleiner maken van een zeil. Nee, niet met een schaar, maar door het minder hoog te hijsen.

Zwerfsttocht deel 1

Inmiddels traditie: in de herfstvakantie gaan we nog een weekje varen. Met een paar boten lekker op stap.

Dus gisteravond nog laat, na dansles, alle spullen naar de boot gebracht want vanmorgen om 9 uur moesten we buiten liggen. Dat is best vroeg, voor een vakantie. Het licht (en het weer) is schitterend!

IMG_5818.JPG

Na de Zandkreeksluis hijsen we de zeilen en gaan we heerlijk!

IMG_5825.JPG

Wat een cadeautje, zo’n dag!

IMG_5829.JPG

IMG_5830.JPG

Eenmaal aangekomen in Sint-Annaland eten we even wat en daarna gaan we wandelen.
Buitendijks, langs de Krabbenkreek.

IMG_5841.JPG

IMG_5838.JPG

Let even op: het is 18 oktober!!!

IMG_5840.JPG Met zonder mouwen en pijpen en ik heb het Warm!

Het is Zo mooi buiten! Het lijkt nog bijna zomer!

IMG_5845.JPG

IMG_5844.JPG

We zien nog heel mooi gezaaid gewas; met ruitjes!

IMG_5846.JPG

Na de broodnodige boodschappen kunnen we heerlijk in de kuip borrelen.

15 oktober: Roodborstje (bonus: vissende kat)

Ik zag vandaag een roodborstje in de tuin!!
Het zat op de schutting helemaal achterin. Veel te ver weg om op de foto te krijgen en bovendien was het me te snel af.
Maar het roodborstje is dus weer terug. Nog iets wat wel fijn is aan de herfst.

Bonus:
Gisteren zag ik een vissende kat.
Nee, niet met zijn pootje in het aquarium. Met zijn baasje (?) met een hengel in de Veste. Geweldig. Hij kon zijn blik niet van de hengel af houden en volgden het inhalen en weer uitgooien van de lijn nauwgezet.

IMG_5812.JPG

14 oktober: Klei

Vandaag zag ik net geploegde vette Zeeuwse klei.
Een van de dingen die ik wél fijn vind aan de herfst.
Machtige trekkers met een vier- of zelfs vijfschaarploeg erachter.
Spiegelende bladen die de zware klei in mooie glimmende ruggetjes keren.

Ik krijg het nooit zo goed op de foto. Deze is van vrijdagavond. Dat de klei glimt in de ondergaande zon zie je haast niet. Maar ik zag het wel. Genieten.

IMG_5792.JPG

Een jaar #watikvandaagvond

IMG_5587

Een jaar geleden begon ik met mijn project #watikvandaagvond

Bijna altijd als ik ergens loop zie ik wel dingen liggen die erom vragen opgeraapt te worden. Tot een jaar geleden had ik echter geen reden om ze daadwerkelijk op te rapen. Dus liet ik ze liggen. Hoe moeilijk ik dat ook vond. Meneer K:)dootje zat immers niet te wachten op een huis vol ‘rommel’. En oprapen om het vervolgens alleen maar weg te gooien is ook zo wat.

Maar een jaar geleden bedacht ik dat ik wat ik vond natuurlijk ook in kon plakken in een van de vele schriftjes die ik had liggen. Met het gezellige plakband waarvan ik inmiddels ook een hele verzameling had. Daarmee waren meteen de criteria voor wat ik wel en niet zou oprapen helder: het moest ingeplakt kunnen worden en het mocht niet vies zijn.

En dan? Tja, eh…
Wacht, ik maak er een foto van op Instagram. Met als labels #watikvandaagvond en #whatifoundtoday. Dan kan ik de foto’s in elk geval bewaren, mocht ik uiteindelijk toch de schriftjes zelf weg doen.

Zo gezegd zo gedaan. Het eerste schriftje was al snel vol. Het was nog steeds leuk om te doen. Volgend schriftje dan maar. Vanzelf ging het door.
En inmiddels ben ik een jaar verder en aanbeland bij schriftje nummer 7.

Zoals ik hier schreef maakt K:)dootjemams hele leuke dingen van wat ik vind. Zij maakt daar een foto van en plaatst die op Twitter #watikvondvandaag, @lenivanwim.
Dat werd weer opgepikt door een journalist van de PZC en zo kwamen we ineens in de krant:
IMG_5441

En nu?
Nu is mijn zevende schriftje nog niet vol, maar het jaar al wel om. Ik zie nog steeds vanalles liggen op straat. Ik raap nog even door. In elk geval tot het schriftje vol is. En dan? Ik weet het nog niet.

 

Mistflarden

Ik had me voorgenomen jullie niet steeds lastig te vallen met plaatjes van tijdens mijn wandelingen. Maar ik doe het toch. Sorry.

IMG_5727 IMG_5728 IMG_5730

Vanmorgen hingen er mooie mistflarden boven het land. Ik word er altijd blij van, maar ik kan me voorstellen dat mensen het vroeger wel beangstigend vonden.

IMG_5731
Als ik een kastanje zo mooi zie glimmen moet ik me altijd beheersen. Ik kan moeilijk álle kastanjes die ik zie oprapen en meenemen…

IMG_5732
Mooie gele (en kennelijk ook lekkere) paddenstoeltjes.

Even voorstellen: Karel

Hij kwam al vaak voorbij in verhaaltjes hier. Maar tot mijn grote schande heb ik hem nog niet netjes aan jullie voorgesteld: onze Karel.

Karel onderweg naar Boulogne

Karel is een zeilboot, dat was inmiddels hopelijk wel duidelijk. Een Hurley 700, om precies te zijn. Dat is een kajuitzeilboot van 7 meter lang, ontworpen in Engeland begin jaren zestig. Hier vind je een korte geschiedenis van het boottype.

Onze Karel is gebouwd in 1978, in Nederland. Hoeveel eigenaren en namen Karel al heeft gehad weten we niet precies, maar vorige eigenaren hebben best goed voor Karel gezorgd. Wij kochten hem in het najaar van 2004 en vieren dus dit jaar ons tienjarig Karel-jubileum 😉

Karel bevalt ons prima! Zo goed zelfs dat we hem afgelopen winter helemaal hebben laten opknappen. Zowel de romp als het dek zijn helemaal geschilderd en Karel ziet er nu weer als nieuw uit. Voor de kenners: Karel vaart nu rond met een ‘Done bij John’-sticker (voor de niet-kenners: John Joosse is een heel goede jachtenschilder in Zierikzee, zonder website helaas).

Toen we in 2004 op zoek gingen naar een boot moest die aan een aantal eisen voldoen. Een belangrijke eis was dat de boot niet te groot zou zijn. Meneer K:)dootje is geen zeiler van geboorte, dus het was nog niet zeker dat hij het leuk genoeg zou vinden om er een boot op na te houden. De voortekenen waren wel gunstig (vroeger gesurfd, al eens met plezier met mijn vader meegevaren naar Engeland op zijn boot), maar toch. De boot moest groot genoeg zijn om leuk mee te kunnen zeilen, ook tijdens vakanties, maar klein genoeg om eventueel in je eentje te kunnen varen. En kleine boten zijn zowel in aanschaf als in vaste kosten natuurlijk goedkoper, wat fijn is als het niet voor allebei een hobby blijkt te zijn.
We kwamen uit op een boot van ongeveer zeven meter. In die categorie zijn er nogal wat verschillende, dus waar te beginnen?

Gelukkig hadden we een uiterst effectief natuurlijk selectiecriterium: we wilden in de boot een bed waar we samen in zouden kunnen. En dat moest dan na drie weken vakantie ook nog leuk en comfortabel zijn. Waarom dat een effectief selectiecriterium is? Omdat Meneer K:)dootje qua lengte niet voldoet aan de maat die de meeste botenbouwers in gedachten hebben bij het ontwerp. Dat bleek althans snel. We vonden wel de nodige boten waar hij in kon liggen, maar dan moesten we aan boord altijd apart slapen. Dat is niet gezellig!

Uiteindelijk resteerden een paar verschillende opties. De laatste twee criteria waren ‘zeileigenschappen’ en ‘prijs’. Toen bleven er eigenlijk nog twee over. Omdat de Hurleys voor ongeveer de helft van de prijs van die andere boot werden aangeboden was de keus snel gemaakt.

We hebben een paar verschillende Hurleys bekeken, waarvan een zonder interieur (tja, dat moest nog afgebouwd en dat duurde wat langer en toen kreeg de eigenaar een kind en toen woonde hij in Engeland en toen kochten wij die boot dus niet). Karel, toen nog met een andere naam, lag in Alem. We hebben het even op moeten zoeken…
De toenmalige eigenaar bleek geen zeiler. Hij vond het wel leuk, maar had er niet echt verstand van. Zijn vrouw wilde niet zeilen, dus hij verkocht de boot. De boot zag er op zichzelf netjes uit. Er moest wel het een en ander aan gebeuren, maar geen achterstallig onderhoud. Wel ontbrak de keuken (die had een vorige eigenaar eruit gehaald om een extra zitplaats binnen te hebben. Handig, kun je wel zitten maar geen koffie drinken.) en waren de zeilen niet meer in topconditie.

Kort en goed, we werden het eens over een prijs en we konden Karel ophalen. Dat was een logistiek avontuur waarbij behalve Meneer K:)dootje en ik ook mijn vader en Brr betrokken waren. In een lang weekend voeren we Karel naar zijn nieuwe thuiswater, het Veerse Meer. En daar begon het proces dat uiteindelijk heeft geleid tot de staat waarin Karel nu is. Vaarders weten hoe dat werkt: ‘een boot is een gat in het water waar je voor je lol geld in gooit’. Maar het is het waard (vinden wij), we hebben de afgelopen tien jaar al heel veel plezier van Karel gehad!

En de naam?

IMG_5446

Karel met de houten poot. Uit Pluk van de Petteflet.
Hij staat voorop (en achterop) onze Karel.