Vanmorgen groot alarm in de achtertuin. Vader merel was in paniek.
En helaas terecht.
Waarschijnlijk in een samenwerking tussen een buurkat en de zilvermeeuw (ja, echt) die ik in de achtertuin zag is het nest dat in de druif zat omgekiept en leeggehaald.
Sneu…
Toen Meneer K:)dootje en ik een paar weken geleden aan de mast van Karel aan het klussen waren vond ik op het barbecueveld op de haven een merel-ei. Of een lijster-ei.
Aangevreten helaas.
Ongeveer een week geleden zag ik een vogel af en aan de druif in onze tuin in vliegen. Ik ging kijken en zag een pluk gras hangen.
Inmiddels is het een heel nest geworden.
Er zit nu ook een vogel op. Ik kan niet goed zien of het mevrouw merel is of een zanglijster, daarvoor zit ze te goed verstopt.
Als je goed kijkt zie je haar staart en een oogje. Wie hieraan kan zien wat het is mag het zeggen.
Het zal vast niet dezelfde vogel zijn als degene die op de haven een ei geroofd zag worden. Maar een tweede leg zal het wel zijn. Hopelijk blijven de katten, inclusief Groentekat, een beetje uit de buurt!
Ik pootte aardappels vandaag.
Meneer K:)dootje maaide het gras voor de eerste keer dit jaar.
Ik krauwde nog maar weer twee emmers wortels en onkruid uit de grond.
De zon scheen.
Lentedingen.
Al enige tijd ben ik bezig met de herinrichting van onze tuin. Na de nieuwe schutting en het nieuwe terras lag vanwege het weer het werk even stil. En vanwege andere besognes, natuurlijk.
Vandaag kon ik verder met de kaalslag, eh, de voorbereidingen. In het stuk dat moestuin gaat worden spitte ik een paar forse klompen wilde hyacinten uit. Bijna een container vol. Dat betekent dat ik ongeveer een derde van deze bollen uit de tuin heb gehaald. Het is dat het een plant is, anders zou je kunnen zeggen dat ze fokken als konijnen.
Aan de andere kant van de tuin vindt een ander soort kaalslag plaats. Al sinds we hier wonen voer ik een niet aflatende strijd tegen zevenblad (ik weet niet wat de overtreffende trap voor konijnen is in het gezegde hiervoor, maar zevenblad is een goede kanshebber). Af en toe lijk ik aan de winnende hand, maar dat blijkt steeds toch niet het geval. Voorlopig houd ik het maar op gelijkspel. Maar ik ben vastbesloten uiteindelijk te winnen.
Deze (20 L) emmer wortels spitte ik vandaag uit. Dat lijkt heel wat. Maar dit is het stukje waar ze uit komen:
3 bij 1 meter.
Nog 3 bij 8 meter te gaan. Ongeveer.
Iemand toevallig recepten voor zevenblad?
Vorig najaar waaide onze schutting definitief weer om. Een aantal palen was al geschraagd. Die waren slecht of zelfs al afgebroken.
Dat gebeurt bij ons nogal gemakkelijk, dat palen slecht worden. We zijn gezegend met zeer vruchtbare (en zware) Zeeuwse klei. Dat blijft dus goed vochtig. Zeker op plaatsen waar weinig of geen zon komt. Zoals helemaal achterin onze tuin. Achterlangs loopt een paadje en daar komt alleen in de zomer af en toe zon tot op de grond. Dus rotten de houten palen vroeger of later weg.
De vorige keer dat de schutting omwaaide woonden we hier nog niet zo lang. Meneer K:)dootje heeft toen zelf nieuwe palen gezet. Die gingen dus minder lang mee dan gehoopt. Omdat we niet over een jaar of zes wéér nieuwe palen willen hebben we deze keer een tuinmeneer gevraagd een heel nieuwe schutting met betonnen palen te komen zetten.
We vroegen hem ook het terras netjes te leggen en een frame voor ons afdak te zetten. Dat heet volgens de tuinmeneer een prieel…
Binnenkort wordt het gelukkig een afdak, met een doorzichtig kunststof dak erop.
Vorige week zijn het terras, het prieel en de schutting gemaakt. Vandaag rooide ik drie struiken en snoeide enkele andere rigoureus. Dus nu kan ik (eindelijk) het project moestuin gaan uitvoeren. Als ik de kuilen en bergen grond weer wat beter over de tuin verdeeld heb dan toch.
We hebben de kaalslag al weer gedeeltelijk opgevuld:
En nu mag dus het voorjaar beginnen!
Er staat een kwekerij in onze bijkeuken.
Kijk maar:
Wat we kweken? Witlof.
Van Lies kregen we een aantal witlofwortels, met instructie.
Die was niet erg ingewikkeld:
‘Zet de wortels in een emmer met een beetje water. Trek een vuilniszak over de emmer zodat er geen licht bij de wortels komt en zet de emmer op een warme plaats. Kijk af en toe onder de vuilniszak of er nog water in de emmer zit, zo niet, dan bijvullen. Na een paar weken kun je de witlof oogsten.’
Zo gezegd, zo gedaan.
Inmiddels hebben we keurige stronkjes op de wortels gekregen. Een beetje groenig wel, kennelijk is ons merk vuilniszakken lichtdoorlatend.
Gelukkig doet dat niet af aan de smaak, de salade die we van de wit-met-groene-lof maakten was heerlijk!
Nee, het ligt niet perfect.
En nee, het voldoet vast niet aan de regelen der kunst.
Maar:
Ja, het terras krijgt vorm.
En mijn spierballen ook…
Morgen zou ik zomaar eens spierpijn kunnen hebben.
Vandaag sjouwde ik namelijk met grond en zand om het overnieuwe terras weer een zetje de goede kant op te geven. Ik versleepte grond, leegde de zakken zand die ik eerder al kocht, haalde nog nieuwe zakken zand en stampte het zand met mijn klompjes netjes aan. Tot slot maakte ik een forse regenbui met de tuinslang.
En nu mag ik wat drinken. Gelukkig hebben we nog een compleet terras elders in de tuin!
k:)dootje 