Tasje

Ik. In 1984.
Het fotobijschrift van mijn moeder.

Ik ben geen hamster. Ik ben wel dol op dingetjes verzamelen. Altijd geweest en helemáál niet van huis uit meegekregen. Mijn vader hoefde nóóit paal en perk te stellen aan de hoeveelheid stenen en schelpen die we aan boord sleepten om mee naar huis te nemen. (Ja maar deze is óók mooi!)

Dit seizoen is voor een geen hamster natuurlijk geweldig. Hazelnootjes, kastanjes, mooie blaadjes, eikeltjes, eikedopjes: ligt allemaal voor het oprapen! Jammer dat jaszakken vaak niet zo groot zijn.

Al een paar keer had ik op Instagram heel mooie tasjes voorbij zien komen van Artisaen. Handgemaakt, met een schaartje. Helaas verkocht hij alleen in levenden lijve, op evenementen waar ik niet was.

Maar: onlangs verkocht zijn dochter een aantal tasjes, en nu opende ze een Etsy-winkeltje voor hem: https://www.etsy.com/nl/shop/ArtisaenNL

Dus nu kon ik een tasje bestellen en gisteren kwam het aan. Zo mooi!

Met een riemlusje
En een schaartje (en de neus van Loes)
Er kan heel veel in! (Nee Loes, jij niet)

Ik kan naar het bos!

Noten jagen

Als kind was ik al gek op het verzamelen van eikels, kastanjes, blaadjes, takjes, beukenootjes en nog meer. Dat is niet veranderd. De eerste kastanje die ik vind gaat steevast in mijn jaszak. Daar zit meestal ook nog wel een schelp in. Of een eikendopje. En mooie steentjes.

Onlangs kwam ik op een hardlooprondje langs een plek waar hazelnoten lagen. De bolsters (heet dat zo bij hazelnoten?) daarvan zijn erg decoratief. En de nootjes zien er niet alleen leuk uit, ze zijn ook nog lekker. Maar ja, tijdens het hardlopen heb ik geen zakken…

Vanavond liepen we, wél met zakken, nog even langs dezelfde plek. En raapten we twee handen vol met nootjes. Het was al bijna donker, anders had ik misschien nog wel wat meer gezocht. Nu denk ik dat ik nog een keer terug ga.