Toch nog een boekje

Natuurlijk heb ik al genoeg boekjes. Opschrijf-, teken-, verf-, kleur-, knutsel-, dingesboekjes bedoel ik dan. Boeken waar iemand anders de tekst al in schreef heb ik nooit genoeg natuurlijk.

Toen ik donderdag met mams in Breda was kocht ik toch nog een boekje.

Met glitters, dat alleen is al een excuus, toch?

Mijn echte excuus was dat het voor elke dag van het jaar een bladzijde heeft. Zonder lijntjes, zodat je erin kunt tekenen Ć©n schrijven. En niet te groot, anders zijn de pagina’s veel te intimiderend. Dan houd ik het niet vol om regelmatig een bladzijde te vullen, denk ik. Dan heb ik liever dat m’n blaadjes te klein zijn šŸ˜‰

Vandaag maakte ik de eerste twee blaadjes. Met tekeningetjes. Want tekenen is gewoon leuk om te doen, en ik doe het veel te weinig. Ik vind het (inmiddels) niet (meer) belangrijk of het een geweldige tekening wordt. Ik vind het wel belangrijk dat ik het leuk vond om hem te maken. En of voor mijzelf herkenbaar is wat ik ermee wilde uitdrukken.

Beetje inkt, beetje waterverf, beetje kleurpotlood: lekker spelen.

En nu braaf elke dag (nou ja, vaker dan voorheen) een blaadje vullen!

Tekenen

Nee, tekenen kan ik niet. Althans, als het ‘volgens de regels’ moet. Dus met perspectief, of verhoudingen, of dat het ergens op moet lijken. Daarvoor moet je niet bij mij zijn. 

Ik doe het misschien ook veel te weinig om er iets van te kunnen maken. Maar de enkele keer dat ik me er dan toch aan waag vind ik het best leuk. Als ik eenmaal weet wat ik ga tekenen dan toch. 

Vandaag waagde ik een poging. Beetje potlood, veel gum, pennetje en Oostindische inkt.  

  Daarna lekker knoeien met pastelkrijtjes (pas op, dat zit meteen Ć³veral!).  

Lekker hoor, een regenachtige zaterdagochtend.