Herfstblaadjes. Ik houd ervan.
Allemaal verschillende kleuren, vormen, structuren.
Soms raap ik ze, droog ik ze en maak ik er een slinger van.
Dit jaar raapte ik een paar verschillende vormen en aapte ik ze na.
Ik trok ze over op restjes papier en knipte de vormen uit. Daarna zette ik koffie en daar gingen de papieren blaadjes in om (nog) meer herfst te worden.
Toen de blaadjes droog waren naaide ik er een slinger van.
Dus nu heb ik feestelijk herfst voor het raam.
Natuurlijk heb ik al genoeg boekjes. Opschrijf-, teken-, verf-, kleur-, knutsel-, dingesboekjes bedoel ik dan. Boeken waar iemand anders de tekst al in schreef heb ik nooit genoeg natuurlijk.
Toen ik donderdag met mams in Breda was kocht ik toch nog een boekje.
Met glitters, dat alleen is al een excuus, toch?
Mijn echte excuus was dat het voor elke dag van het jaar een bladzijde heeft. Zonder lijntjes, zodat je erin kunt tekenen én schrijven. En niet te groot, anders zijn de pagina’s veel te intimiderend. Dan houd ik het niet vol om regelmatig een bladzijde te vullen, denk ik. Dan heb ik liever dat m’n blaadjes te klein zijn 😉
Vandaag maakte ik de eerste twee blaadjes. Met tekeningetjes. Want tekenen is gewoon leuk om te doen, en ik doe het veel te weinig. Ik vind het (inmiddels) niet (meer) belangrijk of het een geweldige tekening wordt. Ik vind het wel belangrijk dat ik het leuk vond om hem te maken. En of voor mijzelf herkenbaar is wat ik ermee wilde uitdrukken.
Beetje inkt, beetje waterverf, beetje kleurpotlood: lekker spelen.
En nu braaf elke dag (nou ja, vaker dan voorheen) een blaadje vullen!
