Calais

Voor het eerst sinds járen ben ik in Calais. En dus ook voor het eerst sinds járen mag ik een van mijn favoriete beelden weer eens in het echt gaan bekijken.
Les Bourgeois de Calais. Van Auguste Rodin. Sowieso een van mijn favoriete beeldhouwers.

Na de koffie gaan we op pad. Behalve naar het beeld willen we graag naar het kantmuseum. Omdat we niet precies weten waar dat is zoeken we eerst de Information Touristique. Onderweg komen we langs een mooi park, schitterend onderhouden. Groot contrast: er wonen ook mensen in dat park…

IMG_5117.JPG

IMG_5118.JPG

De informatie over het kantmuseum is snel gevonden: Calais heeft een heel jaar gewijd aan de kant, dus ook véél informatie. La Cité de la Dentelle et de la Mode ligt vlak achter het stadhuis. En Les Bourgeois staan ervoor. Komt dat even mooi uit!

IMG_5121.JPG Mooi stadhuis, mooi park.

En er middenin:

IMG_5124.JPG

(Ingelaste waarschuwing voor fotospam)

IMG_5127-0.JPG

IMG_5126-0.JPG

IMG_5128-0.JPG

IMG_5129-0.JPG

IMG_5131-0.JPG

IMG_5130-0.JPG

IMG_5134-0.JPG

IMG_5133-0.JPG

IMG_5132.JPG

Op naar het kantmuseum. Dat is gevestigd in een oude kantfabriek. Calais kent geen traditie van handgemaakte kant zoals bijvoorbeeld Brugge of Bayeux. Calais is juist een heel belangrijk (het belangrijkste?) centrum voor machinale kant.

De tentoonstelling in het museum begint wel met de geschiedenis van de kant, dus eerst naald- en kloskant. Daarna volgt de ontwikkeling van de machines en uitleg over de werking ervan, met demonstratie door een dialect sprekende Fransman.
Van het ontwerp tot de afwerking van de kant zijn er misschien wel 25 verschillende functies betrokken. Bijzonder om te zien.
Het hele museum is heel mooi vormgegeven met duidelijke uitleg in het Frans, Engels én Nederlands. Erg de moeite waard.
(Vanwege het zwakke licht ter bescherming van de kant helaas geen foto’s)

Oversteek 2

Inmiddels zijn we op de helft van de vakantie aangeland. Niet persé vanwege de tijd maar wel vanwege de weersverwachting besluiten we terug te keren naar The Continent, zoals de Britten zeggen. We krijgen volgens de voorspellingen de komende dagen (eindelijk ;)) lekker wind en vooral uit de goede richting. Als we tenminste vandaag oversteken.

Gisteravond hebben de heren uitgerekend dat we om half negen buiten moeten liggen. Dus om acht uur klinkt het vertreksein. Nou ja, ongeveer dan toch. De motor wil niet helemaal enthousiast meewerken. Maar met enige overtuigingskracht doet hij het toch.
Het is heel ander weer dan toen we aankwamen!

IMG_5115.JPG

Een heerlijk zonnetje en een leuk windje. Een goede 4 Bft, net iets ruimer dan halve wind. Het zicht is uitstekend. We zeilen heerlijk, met een rifje in het grootzeil en de genua erop loopt Karel prima. Hij heeft het goed naar zijn zin, en wij dus ook. Vanwege de vorm van Karel onder water ligt hij bij deze golven (die best hoog zijn) heerlijk rustig. Genieten!

De berekeningen van de mannen kloppen weer precies en we komen uit waar we moeten zijn op de tijd die we bedacht hadden. Kleine flaw in the plan is dat de ferries die achter ons aan kwamen niet hun regelmatige dienst hebben gevaren. Er komt eerst ‘gewoon’ een ferry de haven uit, geen probleem. Daarna komen er echter drie tegelijk achter ons aan, zonder ruimte ertussen. Normaal varen ze ongeveer een twintig minuten uit elkaar, bij deze drie was dat nog geen tien minuten. Daar kunnen we dus niet tussendoor de haven in. 😦

Afijn, het is toch heerlijk zeilweer en de voornaamste zorg is dat we de laatste brug het dok in halen, maar die draait pas over drie kwartier. Dat is niet ontzettend lang, maar waarschijnlijk (hopelijk) wel lang genoeg. We varen dus nog maar een stukje van de haven weg, de ferries tegemoet. Dan liggen we niet in de weg als zij naar binnen willen. (Verhouding Karel – ferry: ongeveer driewieler – grote vrachtwagen)

De ferries willen de verloren tijd kennelijk inhalen want ze zijn zo de haven binnen. Wij erachteraan en als we bijna bij de brug zijn komen de jachten die het dok uit komen ons net tegemoet. Deze brug hebben we dus gemist, maar we zijn wel ruim op tijd voor de volgende.

In Calais is de jachthaven in een dok. Dat betekent dat er, ondanks het vrij grote tijverschil, altijd voldoende water staat voor de boten. Om dat water in het dok te houden moet dat natuurlijk worden afgesloten als het water zakt. In Calais gebeurt dat (net als op veel plaatsen, bijvoorbeeld ook in Dover) met een deur. Die staat open van ongeveer twee uur voor hoog water tot twee uur na hoog water. De brug boven de deur draait op vaste tijden.
Wij moeten dus wachten op de volgende brugopening. In de voorhaven is een aantal moorings gelegd waaraan je met je boot kunt wachten. Dat zijn boeien waar je aan vast kunt maken omdat ze een antenne met een ring op hun kop hebben. Het touw van je boot door die ring halen en weer terug op je boot vastmaken en klaar. Dat klinkt heel simpel maar omdat het water stroomt en golft, een boot geen rem heeft en de wind ook nog een duit in het zakje wil doen gaat het aanleggen aan een mooring niet altijd even soepel. Voor ons is het de eerste keer en we zullen het maar beginnersgeluk noemen: heel gemakkelijk liggen we in één keer vast.
Tijd om te lunchen.

Als de brug open gaat en we het dok invaren staat de havenmeester al klaar. Ik vertel hem in mijn beste Frans dat we graag twee nachten willen blijven en dat we samen met de RoodRunner zijn (die hadden de vorige brug nog gehaald). In het Engels vertelt de havenmeester waar we heen mogen. Hij vindt het jammer dat hij geen ligplaats meer vrij heeft naast de RoodRunner. Hij loopt mee om ons aan te pakken en begint ineens te roepen dat we wel bij de RoodRunner in hun ligplaats kunnen. Dat blijkt inderdaad te kunnen, ruimte zat! En zo liggen we op plaats B8bis. Met de jaarlijkse, de hele zomer durende, kermis ongeveer op het achterdek.

Het is warm en zonnig dus we passen ons aan aan de Fransen: boodschappen doen en aan de borrel. Zwaar leven hebben we…

The White Cliffs of Dover

Wauw! Wat is de wereld vandaag weer groot!
Niet meer mistig dus.

IMG_5054.JPG
Na een bezoekje aan de Tourist Office en koffie op een terras om te plannen wat we gaan doen besluiten we een wandeling langs/over de krijtrotsen te maken, naar the South Foreland Lighthouse en St. Margarets.

Het is schitterend weer om te wandelen.
Eerst moeten we vanuit de stad een behoorlijke klim naar Dover Castle maken. Dat is van verre te zien, schitterende plek en strategisch geweldig natuurlijk. Het is niet vreemd dat de Romeinen (daar heb je ze weer) hier al een vuurtoren en uitkijkpost bouwden.

IMG_5060.JPG

We lopen om het kasteel heen en treffen in het bos het opgeknapte monument voor Louis Blériot aan. Die landde hier met zijn vliegtuigje en was daarmee de eerste die Het Kanaal zo overstak.

IMG_5063.JPG

En verder gaan we weer. We zijn nog lang niet op het hoogste punt en ook nog niet op de ‘echte’ White Cliffs.
Uiteindelijk komen we aan bij de ingang van het bezoekerscentrum. Het is een komen en gaan van bussen. Gelukkig kunnen wij er te voet makkelijk langs, de bussen moeten steeds op elkaar wachten.
Het uitzicht is geweldig!!

IMG_5067.JPG

IMG_5068.JPG

Voordat we onze wandeling over de public footpaths voortzetten moeten we natuurlijk goed lunchen. Dat kan gelukkig bij het bezoekerscentrum. De heren eten…. Hamburgers. Want die aten we gisteren nog niet…

Na het bezoekerscentrum lopen we echt langs de krijtrotsen. Hoog, steil, wit: indrukwekkend.

IMG_5073.JPG

Uiteindelijk komen we aan bij de South Foreland Lighthouse. De hoogste vuurtoren van Engeland! (Wat wil je, op een krijtrots van 100 m hoog…)

IMG_5076.JPG
Dit is de plek in Engeland die het dichtst bij Frankrijk ligt. De afstand is minder dan 20 km! We zien Frankrijk overigens niet, het is net niet helder genoeg.

Na de vuurtoren (waar we een ijsje eten) besluiten we niet met de bus terug te gaan maar terug te lopen. Ook nu weer over de footpaths:

IMG_5077.JPG
Het eerste stuk gaat over een akker waar het graan al af is. Daarna mogen we er dwars doorheen. Als kind vond ik dat geweldig. Nu nog steeds 🙂

IMG_5086.JPG

We klimmen over hekjes, ontwijken de nodige koeien, ontdekken hele sjieke hekjes speciaal voor wandelaars en raken ergens het pad kwijt. Uiteraard. (Stiekem hadden we niet zo heel veel zin ons een weg te banen door een bramenwoud-met-brandnetelgarnering.)

En dan…
Gaat het regenen. Niet heel zuinig.
En wij lopen langs een uitvalsweg van Dover, zonder berm. Afijn, we zijn er uiteindelijk zonder kleerscheuren vanaf gekomen en denken ook geen enkele (bus)chauffeur een hartaanval bezorgd te hebben.

Omdat we toch al nat zijn kunnen we het laatste stuk ook wel lopen. Dat gaat bovendien bergaf.
We komen nog een aantal reflectorpaaltjes tegen waarop kennelijk iets heel aantrekkelijks voor slakken zit:

IMG_5088.JPG

Gelukkig wordt het droog voordat we terug op de boot zijn.
De mannen smeden plannen voor het avondprogramma.
Dat bestaat uiteindelijk uit: borrelen aan boord (totdat de volgende etappe open gaat), een bezoekje aan de Royal Cinque Ports Yacht Club met een drankje:

IMG_5092.JPG en vervolgens eten in The Eight Bells, een echte pub.

IMG_5106.JPG

Zo was het best een lange dag.

Dover

Omdat we zo VROEG weggingen hadden we in Dover nog bijna een hele dag. Na het inhalen van enige slaap door deze en gene was er ineens toch nog maar een halve dag over.

Het was inmiddels nog mistiger geworden dan toen we net aangekomen waren. De krijtrots tegenover ons zagen we ’s morgens nog in zijn geheel:

IMG_5043.JPG
’s Middags was de bovenkant in de wolken.

We verlummelen de rest van de dag lekker. Wel gaan we natuurlijk op supermarktexpeditie. Dat levert uiteindelijk laaaaaange broccoli op (en hamburgers en gebakken aardappels).

IMG_5046.JPG

Oversteek

Tja….
Zo waren we eigenlijk binnen een week al in het gehoopte vakantiedoel. Wat moet je dan?

Meneer K:)dootje en Mr. RoodRunner zagen geen probleem en kwamen na enig puzzelen en wat biertjes, eh, sorry, een serieuze reisvoorbereiding uiteraard, tot de slotsom dat we naar Dover gingen.
Daarbij was het verheugende bericht dat we héél veel aan onze eerste dag in Engeland zouden hebben. We moesten namelijk om half zes weg…

Oef.

’s Morgens om vijf uur ging de wekker. O. Wacht.
Het is nog donker.
Dan moet de navigatieverlichting dus aan als we wegvaren. Eh…

Meneer K:)dootje doet alsnog een van de klusjes waar hij voor de vakantie niet meer aan toe kwam. Ik zet koffie en maak Karel zeilklaar.
Dat laatste blijkt wat voorbarig. Als we buiten komen (zonder werkend heklicht (achterlicht) maar met vervanging in de vorm van een opgehangen hoofdlampje) is de zee als een spiegel.

IMG_5034.JPG

IMG_5032.JPG

Langzaam wordt het steeds lichter. En helaas ook bewolkter. Wind komt er nog steeds niet, wel slechter zicht.
Als we de noordgaande Shipping Lane* zijn overgestoken en ook al bijna door de middenberm zijn roept Mr. RoodRunner ons op de marifoon**. Het zicht wordt steeds minder, het is dan nog ongeveer een halve mijl (dus ca 900 meter). We besluiten dichter bij elkaar te gaan varen zodat we elkaar in het zicht houden. Als ik terug buiten ben blijkt dat het nog mistiger is geworden en moeten we goed blijven kijken om RoodRunner te zien totdat we dichterbij zijn.

IMG_5036.JPG

Inmiddels heeft Mr. RoodRunner contact gehad met Dover Coast Guard, de verkeersbegeleidingsdienst voor de scheepvaart in dit gedeelte van het Kanaal. Ze zien ons keurig varen op de radar en zullen schepen in de buurt waarschuwen dat wij er zijn. Even later klinkt dan ook over de marifoon: ‘Sorry to disturb you sir, but there are two little sailing yachts crossing the Shipping Lane in front of you, do you have them on your radar?’. Het antwoord was wel en toch ook niet geruststellend: ‘Yes sir, I have two targets on my radar, on my starboard side.’ Targets? Serieus? Maar goed, even later hoorden we achter ons een scheepstoeter. Het klonk als een flink schip. Maar gezien hebben we hem niet.

Dover Coast Guard bleef behulpzaam en berichtte ons weer wat later heel keurig: ‘According to my instruments you just left the Traffic Zone. The visibility around Dover is reported five cables.’ Dat klopte met onze navigatie. Five cables is een halve mijl, overigens.

En ja hoor. Het duurde even voordat we het zagen, maar Dover is er nog!
En zo vaart Karel voor het eerst the West Entrance binnen.

IMG_5040.JPG

Karel is in Engeland!!
(En het is pas negen uur ’s ochtends lokale tijd…)

*De Shipping Lane is het verkeersscheidingsstelsel dat in Het Kanaal geldt. Het is daar druk met zeeschepen en om dat in goede banen te leiden is er een soort snelweg in de kaart getekend. Langs het vasteland loopt de route voor noordgaande schepen, langs de Engelse kant de route voor zuidgaande schepen.

** Een marifoon is een communicatiemiddel aan boord. Een soort radio, zoals een 27 MC-bakkie. Als je iemand oproept horen anderen die in de buurt zijn dat ook. Stations als Dover Coast Guard geven verkeersinformatie, weerberichten en dus begeleiding aan schepen.

Boulogne

Omdat we vrijdag VER voeren voeren we zaterdag niet. En omdat we de stad wilden bekijken natuurlijk.

Eerst vulden we de voorraden voor Karel en onszelf aan. Naar de benzinepomp en de supermarkt dus. (O, wat zijn Franse supermarkten toch fijn!)

Na een vroege lunch (chocoladebroodjes kun je gewoon niet lang bewaren) klommen we naar de oude stad. Al sinds de Romeinse tijd is hier een ommuurde stad!

20140804-215430-78870076.jpg

We bezochten de kerk in de oude stad. Mooi, maar dringend toe aan een opknapbeurt.
De kerk heeft een bijzondere indeling: achter het altaar hangen gordijnen, waarachter een grote kapel is.

Die kapel heeft een grote koepel met bijzonder licht. De koepel is dus niet boven het altaar. De kerk is namelijk later gebouwd dan de kapel. Het altaar kwam nog weer later.

Het altaar van de kerk is ook heel bijzonder: niet beschilderd maar beplakt met heel kleine stukjes marmer en andere steensoorten. Ik zal het een andere keer laten zien.

Op de terugweg naar de haven horen we uit een zijstraat ineens muziek. We gaan natuurlijk kijken (en luisteren) wat er te doen is en maken zo een optreden van de Richard Hale School op de trappen van het plaatselijke theater mee. Duidelijk een Engelse jongensschool 🙂

20140804-220309-79389075.jpg

Op de stoep in Boulogne staan trouwens gezellige vissen geschilderd:

20140804-220415-79455176.jpg

’s Avonds krijgen we een light versie van het weer van de vorige avond. Minder wind, minder donder, meer regen. En weer een rolwolk.

Duinkerke

Vanuit Oostende mogen we gelukkig op een schappelijke tijd weg. Helaas ook nu geen wind, of te weinig om te zeilen dan toch.

Met flink stroom mee gaan we hard langs de Belgische kust. En: er komt wind!
De motor kan weliswaar niet uit, maar we zeilen ook.

20140720-190057-68457113.jpg

Via de Trapegeer en de Pas de Zuydcoote stromen we hard richting onze bestemming: Duinkerke

20140720-190328-68608330.jpg

Sinds ik daar meer dan twintig jaar geleden voor het laatst was is er gelukkig het nodige veranderd.
Er ligt nog wel één sloopschip, maar verder is het gebied inmiddels mooi ontwikkeld.

20140720-190506-68706887.jpg

20140720-190518-68718251.jpg

We gaan op expeditie voor een Frans gastenvlaggetje. De hindernis daarbij was, behalve de warmte, een kapotte slipper van Mr RoodRunner. Met naaigaren en cadeaulint weet Mss RoodRunner deze gelukkig te repareren.
Het was te warm om meer van de stad te gaan bekijken, dus we hebben ons onder de zonnetent beperkt tot de noodzakelijke borrel.

Oostende

Vandaag begon de dag Vroeg. Om zeven uur lagen we op de Rede van Vlissingen. Samen met onder andere deze jongens:

20140716-195146-71506498.jpg

Helaas waaide het niet genoeg om te zeilen, maar dat mocht de pret niet drukken. Meneer K:)dootje stuurde, ik haakte en verzorgde de catering.

We voeren naar Oostende, waar we dankzij het vroege vertrek nog een hele middag hadden om (weer) rond te kijken. Altijd de moeite waard, want op de boulevard (de dijk, zoals ze hier zeggen) staan veel kunstwerken en monumenten. Zoals deze:

20140716-195909-71949578.jpg

En iets verderop deze:

20140716-195953-71993591.jpg
(Rechts bovenin de ‘Mercator’, een opleidingsschip van de marine.)

Verder is het een stad van historie én toekomst. Je ziet allerlei oude en nieuwe gebouwen naast elkaar, soms zien de nieuwe er slechter uit dan de oude. Wat ‘historische’ plaatjes:

20140716-200216-72136911.jpg

Het is er mooi.

Als afsluiter: op de schutting langs het terrein waar vroeger de veerboten vertrokken staat de muziek van ‘Le plat pays‘ van Jacques Brel.

20140716-201619-72979790.jpg

Wind en zon

Wind en zon: heerlijk zeilweer dus.
Dat die wind pal tegen was en steeds harder werd mocht de pret niet drukken. Uiteindelijk kregen we ook de stroom tegen, waardoor we er nog wat langer van mochten genieten. Dat was maar goed ook, want het was maar een kort tochtje vandaag.

20140714-210317-75797162.jpg

Niet dat we niet van lange tochten houden hoor, maar we kregen bezoek.
En dat bezoek bracht een cadeautje mee (twee stuks zelfs):

20140714-210515-75915178.jpg