Zomersjaal

Ik haakte een sjaal voor bij mijn nieuwe zomerjas.

Het patroon is van Wieke van Keulen en gebruikte ik al eerder, het heet ‘Perfect Darkness’. Het garen is Unikat, Zomerliefde. Ik kocht de bol vorig jaar al maar vond nu pas een goede bestemming. 

Niet helemaal een briljante foto, maar dit is de jas waar de sjaal bij mag. 

Onbreibare wol

  Al weer een tijd geleden kreeg ik van Lies de vraag of ik haar onbreibare wol asiel wilde verlenen. Maar natuurlijk. Alle wol verdient asiel! Het was ook niet zo dat Lies de wol op straat wilde zetten, maar zelfs na jaren marineren was het nog niet tot een project getransformeerd. Lies vond dat de wol beter verdiende. 
Toen ik het kreeg was het midden in de zomer. Niet zo’n goed moment voor wol. Dat is toch meer de tijd voor katoen en ander luchtigs. Wel schoten er meteen een paar ideeën door mijn hoofd. 

Toen ik onlangs weer eens in mijn favoriete wolwinkel was (Atelier Bernardien in Oostkapelle) moest ik weer aan de onbreibare wol denken. En aan een van de ideeën die ik daarover had. Kort en goed: ik kocht op de gok een hoeveelheid donkerblauwe wol (Lana Grossa Bingo).

Een paar weken heb ik me in kunnen houden en eerst andere projecten af gemaakt. Hoewel er nog genoeg ligt kon ik het geroep van de onbreibare wol gisteren niet langer verdragen. Ik was natuurlijk niet vreselijk nieuwsgierig hoe het zou worden en of het effect dat ik in gedachten had ook werkelijkheid zou worden. Nee, ik vond het gewoon zielig voor de wol. Zó dicht bij een bestemming en dan nog zó lang moeten wachten. Pffff…

  Tadaaa! 

Onbreibare wol is (mee-)haakbaar!

  Met dank aan het schitterende weer buiten (ahem) voor de briljante belichting (ahem). Er zitten dus ook nog op de foto onzichtbare glitters in.
In elk geval: het werd een col, hij is heerlijk zacht en warm, de onbreibare wol is nog maar voor de helft op, de blauwe wol voor meer dan de helft, ik moet nodig weer naar de wolwinkel, het is weer voor warme dingen en mijn andere projecten voelen zich achtergesteld. 

Had ik al gezegd dat ik hem leuk vind?

(De onbreibare wol is van Natural Yarns, Adèle’s Mohair, Magic Balls, kleur Midnight. De donkerblauwe wol van Lana Grossa, Bingo, kleur 014).

De muts haakte ik ook pas. Daar vertel ik misschien volgende keer wel over. 

Unikat

Thuiskomen en dan dit in je brievenbus vinden.  

Iets heel veel ergers is er voor wolaholics denk ik niet. 

Ik wachtte met kloppend hart op mijn bestelling Unikat-garen. Hakers kennen het wel: dat garen met dat mooie kleurverloop. Dat wordt gemaakt door dit atelier en kent een levertijd van 28 dagen. Een mooie oefening in geduld* dus. 

Vorige week kreeg ik een e-mail dat mijn bestelling was meegegeven aan de pakketdienst. Joepie! En vorige week zaterdag bleek dus de bezorger geweest. Uiteraard wachtte ik héél geduldig tot het dinsdag was. Uit pure frustratie haakte ik nog maar een Southbay-omslagdoek met garen uit de voorraad:  


En jawel: dinsdag stond de pakketbezorger al ’s morgens op de stoep! Oooo!

 Groentekat is ook nieuwsgierig. Kat+doos=hit.

   

  

O. 

Elke klos heeft zijn eigen knoopje meegekregen, wat gezellig!

Inmiddels begon ik natuurlijk met het garen te haken. Zoals ik al vaker hoorde haakt het prettig, je moet alleen opletten dat je niet tussen de losse draadjes steekt. Het eerste knoopje van een kleurwisseling heb ik gehad. Het draad is zo dun dat het knoopje geen belemmering is.  


Ik haak nu (op bestelling) met Knallfrosch een Perfect Darkness-sjaal, naar het patroon van Wieke van Keulen.   

*geduld is wachten zonder boos te worden.

Tasjes

Inmiddels heb in een behoorlijke berg garen verzameld. Natuurlijk koop ik niet al het leuke garen dat ik zie, al zou ik dat best willen. Maar toch, ik heb aardig wat naar mijn hol gesleept de laatste jaren. 

Er zit vanalles en nogwat bij. Katoen, wol, kunstvezels, mengsels, dik, dun, effen, regenboog, etc. Af en toe duik ik in de berg (O, wat zou ik dat graag eens echt doen, in een berg garen duiken!) en bekijk ik wat ik heb. Soms bedenk ik dan iets met garen dat er ligt. Garen moet gewoon een tijdje marineren. 

Afgelopen weken maakte ik weer eens een boodschappennetje.  

    Zo een die je in je tas doet voor ‘nog even een paar boodschappen nu ik toch in de stad ben’. 

Van hetzelfde garen had ik best een aantal bolletjes. Ik bedacht dat volgend jaar plastic zakjes worden verbannen en dat bracht me weer op het idee nog wat andere tasjes te maken.    

Met schelpjes.  Met driehoekjes.

Zo heb ik weer een paar leuke cadeautjes in huis. Bijkomend voordeel is dat de wolvoorraad een beetje slinkt. En al roep ik altijd dat een grote voorraad wol ontzettend gunstig is omdat wol goed isoleert kijkt Meneer K:)dootje me daarbij meestal toch met opgetrokken wenkbrauwen aan…

Speldenkussen

Een aantal weken geleden kreeg ik van een vriendin van mijn moeder een speldenkussen. Het was onderdeel van een erfenis van weer een andere vriendin. 

 

Vroeger was het waarschijnlijk een heel chic kussen, met kant bovenop en een kanten roosje op de rand. Het was ook heel keurig afgewerkt. 

Nu zag het er echter een beetje smoezelig uit. Verkleurd. Niet alleen door ouderdom, maar aan de sporen te zien was het ook eens nat geworden en had daardoor de vulling van zaagsel vlekken in de bekleding gemaakt. 

Desondanks was het wel een geweldig speldenkussen. Groot en lekker stevig. Ik wilde het kussen graag gebruiken maar was bang dat het nog veel smeriger zou worden als ik het zou proberen schoon te maken. Of zelfs stuk zou gaan. 

De oplossing was uiteindelijk vrij eenvoudig: ik haakte er een hoesje omheen. 



(Gebruikt garen: Paris Drops, haaknaald 5, alleen vasten)

Trui

Tot een paar weken geleden was het me nog nooit gelukt: een kledingstuk voor mezelf haken. (Nee, sjaals en omslagdoeken tellen niet). Maar sinds ik in het hemelvaartweekeinde de Wolmevrouw in Kampen weer bezocht maakte ik (met daar gekochte wol uiteraard) al twee dingen. Een vestje en nu een trui(tje):

20140704-104751-38871276.jpg Ik gebruikte Katia Candy en gebruikte het patroon Festival Fancy Vintage Top dat ik op Ravelry vond.

Regenboogomslagdoek

20140627-222726-80846145.jpg

Vanavond haakte ik een omslagdoek klaar. Deze keer gebruikte ik het patroon Small Talk Shawl dat ik op Ravelry vond.
Voor de volledige rand had ik niet genoeg wol, dus ik haakte daarvan maar het halve patroon.
Ik gebruikte Katia Olé Socks Rainbow, wol die ik dit voorjaar van Lies kreeg.

20140627-223102-81062456.jpg

Ik had maar net genoeg tijd om de eerste foto te maken, want groentekat kwam de sjaal inspecteren. Vervolgens ging ze er uitgebreid op liggen dus ik denk dat ze hem goedgekeurd heeft.