Peelandmars I

Onze Rotaryclub is bezig met het organiseren van een wandeltocht. Onze thuisbasis is het eiland Noord-Beveland, ook wel Peeland* genoemd.

Jaren geleden werd op Noord-Beveland de Peelandmars gelopen. Die had een redelijk simpel concept: begin aan de rand van het eiland, houd de hele tijd het water aan je rechter (of linker, als het maar steeds dezelfde is) hand en loop door tot je weer bent waar je begon. Zo’n 50 km later.

Natuurlijk vergt dat niet zo heel veel organisatie. Maar waarschijnlijk zit niet iedereen te wachten op een wandeling van een uur of negen lang. En geld oohalen voor het goede doel is ook niet zo gemakkelijk met zo’n concept.

Kortom: we proberen het wat meer aan te kleden door ook een korte tocht te organiseren, onderweg wat voorzieningen te regelen, etc.

Een van de voorbereidingen die we doen is tweeledig: nuttig en aangenaam. We lopen in een asntal etappes met degenen die dat leuk vinden de lange route.

Vorige week zondag liepen we het eerste deel, van Kortgene naar Colijnsplaat. Na de koffie met appelcake liepen we in ongeveer drie uur naar de erwtensoep met worstebroodjes. Met in totaal bijna twintig mensen.

Het was heerlijk, gezellig en mooi. Op naar de volgende etappe
*peeën = suikerbieten

KNRM

Vorig jaar oktober organiseerde onze club een Valkenrace. De opbrengst daarvan, 2600 euro, hebben we gedoneerd aan de KNRM. Gisteravond gingen we op bezoek op het station Veere.

IMG_9497.JPG

Ons deel van de groep kreeg eerst een presentatie over de KNRM en het werk dat ze doen. Schipper Kees den Hollander vertelde onder andere dat de KNRM een organisatie is die haar werk zonder (financiële) steun van de overheid doet. Het werk dat gedaan wordt zou wel als overheidstaak gezien kunnen worden. De KNRM hecht echter aan haar onafhankelijkheid en is er trots op met behulp van donateurs te kunnen blijven redden.

Het grootste deel van het werk wordt gedaan door vrijwilligers, zo’n 1300 in totaal. Er zijn slechts een 40-tal mensen in dienst van de organisatie, naast 10 beroepsschippers op de grootste reddingsboten. De 12 miljoen euro per jaar die nodig is om de organisatie in bedrijf te houden (en het materiaal up to date) wordt bijeengebracht door donateurs, schenkingen, giften en acties zoals de onze.

Na de presentatie mochten we meevaren met de boot van het station, de Oranje. Een reddingboot uit de Nikolaas-klasse. Hoewel deze boot 9 meter lang is is het een van de kleinste boten waarmee de KNRM vaart. Net als de andere boten uitgerust met een waterjet, zodat er geen schroef onder water ronddraait en de boot ontzettend wendbaar is. En net als de andere boten voorzien van een zodanige motor dat een topsnelheid van 35 knopen (ca. 70 km per uur) gehaald kan worden. Voor de niet-vaarders: dat is Hard!

Schippers Leon Boeije en Gerard Wolse lieten ons ervaren hoe snel dat is. Al haalt de boot met 14 mensen aan boord niet de topsnelheid, hard gaat het. En zeker in het donker is dat mooi varen.

IMG_9499

Nee, zelf varen zat er niet in. Even achter het stuur in het boothuis wel 😉