Wintergloed

Toen we begin november bij vrienden in Engeland waren, bleek dat zij in december in Brugge zouden zijn. Dat is voor ons anderhalf uur rijden, relatief dichtbij dus. We spraken af elkaar donderdagavond te ontmoeten.

Via app concretiseerden we de afspraak en het plan werd hen op te halen bij hun hotel en daarna een rondwandeling langs de lichtjes van de stad te doen. Er bleek een parkeergarage bijna naast het hotel te zijn, dus dat kwam heel mooi uit.

Die parkeergarage -en dus het hotel- lag middenin het oude centrum van Brugge. Via een stadspoort en straatjes die in Nederland misschien wel autovrij zouden zijn geweest, kwamen we bij de parkeergarage. Het was inderdaad drie keer struikelen naar het hotel.

En toen de lichtjes: wauw! Wintergloed! Wat mooi, en leuk, en fijn! Het is een wandeling door het centrum en wat parken van Brugge, waarbij de route gemakkelijk te volgen is omdat die is aangeduid met blauwe lantaarnpalen (en qua formaat niet te missen pijlen). Er zijn echt indrukwekkende lichtkunstwerken met animaties op gebouwen.

Dit is er maar eentje. Met alle beweging is het moeilijk te fotograferen

Een klein stukje film van een grote installatie:

Daarnaast zijn er kleinere installaties, die zowel qua locatie, als qua formaat, als qua sfeer heel mooi zijn:

Met veel beweging:

En, heel leuk, er zijn veel interactieve installaties!! Lekker spelen met licht dus.

Deze sprietjes wilden we allemaal thuis ook:

We sloten de wandeling af met een eenvoudige maaltijd op een gezellig pleintje en aanvaardden tevreden en voldaan de terugreis na een heel geslaagde avond.

Wintergloed is nog tot en met 4 januari te zien, misschien gaan we nog wel een keer terug!

Windlicht

Vrijdagochtend las ik in de PZC over een nieuw kunstwerk van Daan Roosegaarde dat de avond daarvoor was onthuld in Sint-Annaland. In Zeeland dus!

Het ging om het kunstwerk Windlicht dat ook nog te zien zou zijn diezelfde avond en zaterdag 12 maart en volgende week vrijdag en zaterdag, 18 en 19 maart.

Windlicht is een installatie van een aantal windmolens en groen ledlicht. De windmolens staan in een lijn en op het motorhuis van elke windmolen is een groene ledbundel gemonteerd die op de wieken van de volgende molen schijnt. De bundel is gericht op één van de wieken en blijft daarop ‘plakken’ zodat hij dezelfde baan beschrijft als die wiek. Er ontstaat daardoor een dansende beweging van de groene bundels in de lucht.
Met het kunstwerk wil de kunstenaar de windenergie zichtbaar maken.

Het leek me leuk dit kunstwerk te gaan bekijken en omdat Lies en Yep ‘van de lichtkunst zijn’ lag het voor de hand te vragen of zij ook mee wilden. Dat wilden ze en zo togen we naar het altijd rustige Sint-Annaland. Wat vandaag helemaal niet rustig was. Of nou ja, hoe het in het dorp was weten we niet, maar in de polder was het in elk geval hardstikke druk. Toen we de dijk opreden was er meteen een plaatsje waar we konden parkeren, maar daarmee hadden we heel veel geluk, zagen we later. Het was filerijden! Het was dan ook erg de moeite waard. Extra leuk: door af te stemmen op 105.3 FM als je bij de windmolens in de buurt bent kun je meer informatie en verhalen over het kunstwerk horen op de radio.

Vanaf waar wij stonden was het effect van de dansende lichtbundels goed te zien. Niet zo mooi als op dit filmpje, maar toch heel mooi.

DSC01387

Met een langere sluitertijd kun je op de foto heel mooi de cirkel zien die de bundel beschrijft. De felle witte lampen die je ziet zijn van de auto’s die in de polder rondreden.

DSC01391

In net iets minder dan zes seconden draaiden de wieken een keer volledig rond. Bij nog wat verder inzoomen ontstond er weer een gaatje in de cirkel, waar de paal van de windmolen staat: DSC01392

Het was leuk om te zien dat zoveel mensen de moeite hadden genomen te komen kijken. Wij vonden het ook zeker de moeite waard!