Gisteren was ik in Gouda.

Hoe kom je daar zo terecht, zou je zeggen.

Nou, ooit studeerde ik in Rotterdam. Daar leerde ik Femke kennen. Waar ik na mijn studie terugkeerde naar Zeeland, woont Femke nu in Delft. Dat is best een eind uit elkaar, zeker met werk en dagelijks leven.

Maar goed, af en toe lukt het om af te spreken en bij te kletsen. Dit keer stelde Femke voor een theatervoorstelling te bezoeken, in Gouda dus.

Het ging om de voorstelling Kron-kel, van Theaterwerkplaats Hersenkronkels, een theatergroep bestaande uit mensen met niet-aangeboren hersenletsel (NAH). De voorstelling gaat over leven met NAH, wat voor impact dat heeft, op jezelf en de omgeving. Hoe je zult moeten leren ermee om te gaan, het te accepteren, want het gaat nooit meer weg.

Het was geweldig. Heel knap gedaan, zo’n heftig onderwerp gebracht op een heel mooie manier. Indringend, om stil van te worden en stil bij te staan, en met veel humor. Enorm de moeite waard.