Een aantal jaar geleden kocht ik bij Jeanet Jaffari van Blij dat ik brei negen bolletjes Vinnis Colours Serina, een bamboe garen, in drie kleuren: roze, ROZE en paars. Mooi glanzend garen en met een subtiele variatie in de kleur. Ik kocht het destijds met het idee er een shirtje/hemdje met granny squares van te haken.

Toen het garen er een tijdje lag, bedacht ik dat het geen vierkantjes gingen worden (ik houd niet zo van draadjes afhechten en evenmin van het in elkaar naaien van haak- en breiwerk…), maar een gehaakt vestje. Toen ik een eindje onderweg was, beviel dat me toch niet, dus haalde ik het weer uit.

Het garen wachtte min of meer geduldig op het volgende idee. Lees: steeds werd mijn blik erheen getrokken als ik in mijn voorraad rommelde.

Twee (?) jaar geleden ging ik weer breien. Dat kon natuurlijk ook met dat garen! Een trui met een V-hals, met strepen. Dat was wel wat.

Intussen had ik een boek gekocht over het breien van ‘van-boven-naar-beneden-truien’, dus zonder naaiwerk. En die je onderweg kunt passen.

Na een valse start (je moet wel álle instructies netjes volgen, zucht…) ging het wel goed.

Zoiets. Al bleek op dit moment dat dat ik dat passen eerder had moeten doen. Twee maten te groot. Tsja…

Vol goede moed weer uitgehaald en begonnen aan editie vier: Dit keer wél op tijd gepast én alle instructies gevolgd. Zou het dan toch een trui worden? Nu bleef de vraag nog over of ik genoeg garen zou hebben.

Voor één lange mouw in elk geval wel. En het leek erop dat er nog genoeg was voor de tweede ook.

De ROZE was het verst op, en daar moest ik het laatste stuk mee breien. Dus het bleef spannend.

Maar: jawel! Genoeg!*

Net echt, toch? Nu alleen nog even een extra steekje in de punt van de V-hals maken omdat daar een wat te grote steek zit en dus een gaatje. Maar de trui kan mee op vakantie, waar ik hem vast niet nodig ga hebben.

*met dank aan mams voor het maken van de foto en het verduren van mijn ‘ik wíl eigenlijk helemaal niet op de foto’-commentaar.