Een krans aan de voordeur. Dat hoeft voor mij niet het hele jaar door, maar rondom kerst vind ik het wel leuk.

Toen we hier kwamen wonen maakte ik er een van kunsttakken, dennenappels, een kralenslinger en een glitterslinger. Die ging jaren mee.

Daarna maakte ik een krans van pompoms, van rode, groene en witte ‘wol’, die ik op een uit karton geknipte cirkel lijmde. Als het echt slecht weer was waaide de krans weleens om en kon iedereen de verhuisdoos bewonderen…

Inmiddels begon de pompomkrans een beetje in verval te raken. Maar ja, wat dan? Toen we onlangs in Engeland waren kocht ik bij Marks & Spencer een doos met 49 onbreekbare kerstballetjes in allerlei kleuren, met het idee daarmee ‘iets kransigs’ te doen. Op een ander moment diezelfde vakantie waren we bij Ruxley Manor. Da’s in deze tijd van het jaar een soort hemel voor kerstversieringliefhebbers.

Met alleen al rondlopen kun je volstrekt genoeg krijgen van kerst. Gelukkig gebeurde ons dat niet, en we kochten zelfs een paar dingen. Dat ze ook een zeer goed uitgeruste verswarenafdeling hebben, hielp daarbij wel.

De uitspatting die ik niet kon weerstaan was een disco-glitter-regenboog-eenhoornslinger. Of eigenlijk twee slingers. (Meneer K:)dootje vond het goed!).

De slingers gingen in de kast in afwachting van kerst, de gekleurde balletjes lagen te wachten tot ik de juiste basiskrans gevonden had. Duurde even.

En toen maakte mijn brein een gekke zijsprong, en nu hebben we een discokrans aan de deur.

Ik vind ‘m leuk.